Michaił Takew

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Michaił Takew
Михаил Такев
Ilustracja
major
Data i miejsce urodzenia 10 marca 1864
Pesztera, Imperium Osmańskie
Data i miejsce śmierci 24 stycznia 1920
Pesztera, Bułgaria
Przebieg służby
Lata służby 1885–1890
Siły zbrojne Armia Księstwa Bułgarii
Jednostki 7 pułk piechoty
Główne wojny i bitwy wojna serbsko-bułgarska
I wojna bałkańska
Michaił Takew
Михаил Такев
ilustracja
Pełne imię i nazwisko Михаил Такев Юнаков
Data i miejsce urodzenia 10 marca 1864
Pesztera
Data i miejsce śmierci 24 stycznia 1920
Pesztera
Minister spraw wewnętrznych
Okres od 16 listopada 1908
do 5 listopada 1910
Poprzednik Petyr Gudew
Następca Nikoła Muszanow
Minister spraw wewnętrznych i opieki zdrowotnej
Okres od 21 czerwca 1918
do 28 listopada 1918
Poprzednik Wasił Radosławow
Następca Nikoła Muszanow

Michaił Takew Junakow (bułg. Михаил Такев Юнаков, ur. 24 lipca 1890 w Peszterze, zm. 24 stycznia 1920 tamże[1]) – bułgarski prawnik, wojskowy i polityk, major, dwukrotny minister spraw wewnętrznych Carstwa Bułgarii.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Po ukończeniu szkoły w Płowdiwie rozpoczął służbę wojskową. Wziął udział w wojnie serbsko-bułgarskiej 1885 walcząc w szeregach 7 pułku piechoty pod Sliwnicą i Pirotem[1]. Wraz z kadetami ze szkoły wojskowej uczestniczył w detronizacji księcia Aleksandra I Battenberga, za co na krótko został ze szkoły usunięty[1]. Szkołę ukończył w 1887, w stopniu podporucznika artylerii. Odbywał służbę w 3 pułku artylerii. Oskarżony o udział w przygotowaniach do wojskowego zamachu stanu, w 1890 odszedł z armii.

W 1892 ukończył studia prawnicze we Francji, a po powrocie do kraju pracował jako adwokat w Pazardżiku[1]. Po dymisji Stefana Stambołowa związał się z Partią Demokratyczną i zaangażował się w sprawę macedońską. W 1895 objął kierownictwo Towarzystwa Macedońsko-Odryńskiego w Peszterze. Organizacja nie przejawiała zbyt aktywnej działalności i w 1902 Takewa zastąpił Dimityr Pisarew.

23 maja 1897 podróżujący z Aleko Konstantinowem do Pazardżika Takew został napadnięty przez mieszkańców wsi Radiłowo, którzy od dawna toczyli spór o ziemię z rodzinnym miastem Takewa, Peszterą. W ostrzelanym powozie zginął Konstantinow, a Takewowi udało się ujść z życiem[1].

W 1908 po raz pierwszy objął stanowisko ministra spraw wewnętrznych w gabinecie Aleksandra Malinowa, a w latach 1910-1911 kierował resortem robót publicznych, dróg i komunikacji[1]. W czasie I wojny bałkańskiej służył jako oficer rezerwy w 1 Armii. Pod koniec I wojny światowej ponownie stanął na czele resortu spraw wewnętrznych i zdrowia publicznego w gabinecie Aleksandra Malinowa. 24 stycznia 1920, na dzień przed planowanymi wyborami parlamentarnymi, Takew został zamordowany przed swoim domem w Peszterze przez komunistę Georgi Donskiego[1]. Bezpośrednią przyczyną zamachu był konflikt o podłożu osobistym. Georgi Donski poddał się policji, ale zginął w czasie próby ucieczki, zanim dobiegł końca jego proces.

Imię Takewa nosi jedna z ulic w Płowdiwie.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g Taszo Taszew: Министрите на България 1879-1999. Sofia: АИ „Проф. Марин Дринов”/Изд. на МО, 1999, s. 450–451.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Taszo Taszew: Министрите на България 1879-1999. Sofia: АИ „Проф. Марин Дринов”/Изд. на МО, 1999, s. 450–451.
  • Rumen Rumenin: Офицерският корпус в България 1878-1944 г. vol.4. Sofia: Свети Георги Победоносец, 1996, s. 298.