Michelangelo Rossi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Michelangelo Rossi
Pseudonim Michel Angelo del Violino
Data i miejsce urodzenia ok. 1602
Genua
Pochodzenie włoskie
Data i miejsce śmierci 7 lipca 1656
Rzym
Gatunki muzyka poważna
Zawód kompozytor, skrzypek, organista

Michelangelo Rossi, zwany Michel Angelo del Violino[1][2] (ur. około 1602 w Genui, zm. 7 lipca 1656 w Rzymie[1]) – włoski kompozytor, skrzypek i organista.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Był asystentem swojego wuja, Lelio Rossiego, organisty katedry San Lorenzo w Genui[2]. Przypuszczalnie studiował u Simone Molinara[1]. Około 1624 roku wraz z żoną, śpiewaczką Konstancją de Ponte, przeprowadził się do Rzymu[1]. W latach 1624–1629 przebywał w służbie na dworze kardynała Maurycego Sabaudzkiego, następnie od 1630 do 1633 roku w służbie Taddeo Barberiniego[1]. Od 1630 do 1632 roku pełnił funkcję organisty i skrzypka w kościele San Luigi dei Francesi[1]. W latach 1634–1638 służył na dworze Franciszka I d’Este w Modenie, a w latach 1649–1655 pozostawał w służbie Camillo Pamphilego w Rzymie[1].

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

Za życia ceniony był przede wszystkim jako skrzypek, jednak żadne z jego dzieł skrzypcowych nie zachowało się[1]. Przeszedł do historii dzięki swojej twórczości na instrument klawiszowy, jako autor Toccate e correnti na organy lub klawesyn (wyd. Rzym ok. 1640, 2. wydanie 1657)[2]. Toccaty Rossiego wyróżniają się bogactwem inwencji melodycznych oraz wyrafinowanym językiem harmonicznym i tonalnym[1]. Składają się z wyraźnie wyodrębnionych części, obok odcinków figuracyjnych i akordowych pojawiają się w nich fragmenty fugowane[1]. Ponadto był autorem dwóch oper, Erminia sul Giordano (wyst. Rzym 1633) i Andromeda (wyst. Ferrara 1638)[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g h i j Encyklopedia Muzyczna PWM. T. 8. Część biograficzna pe–r. Kraków: Polskie Wydawnictwo Muzyczne, 2004, s. 467. ISBN 978-83-224-0837-7.
  2. a b c d Baker’s Biographical Dictionary of Musicians. T. Volume 5 Pisc–Stra. New York: Schirmer Books, 2001, s. 3059–3060. ISBN 0-02-865530-3.