Mick Schumacher

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Mick Schumacher
Ilustracja
Schumacher w 2019 roku
Państwo  Niemcy
Data i miejsce urodzenia 22 marca 1999[1]
Vufflens-le-Château, Szwajcaria
Sezon 2021
Seria Formuła 1
Zespół Haas F1 Team
Nr startowy 47
Partnerzy Nikita Mazepin
Sukcesy

2016: Niemiecka Formuła 4 (wicemistrz)
2016: Włoska Formuła 4 (wicemistrz)
2017-2018: 2017–18 MRF Challenge Formula 2000 Championship (II wicemistrz)
2018: Europejska Formuła 3 (mistrz)
2020: Formuła 2 (mistrz)

Strona internetowa

Mick Schumacher (ur. 22 marca 1999[1] w Vufflens-le-Château) – niemiecki kierowca wyścigowy. Syn siedmiokrotnego mistrza świata Formuły 1Michaela Schumachera. Wicemistrz Niemieckiej Formuły 4 oraz Włoskiej Formuły 4 w 2016 roku, mistrz Europejskiej Formuły 3 w sezonie 2018. Mistrz Formuły 2 w sezonie 2020. Od sezonu 2021 kierowca zespołu Haas w Formule 1[2].

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Formuła 4[edytuj | edytuj kod]

Mick Schumacher w trakcie wyścigu Formuły 4 na niemieckim torze Oschersleben w 2015 roku

Po startach w kartingu, Schumacher rozpoczął międzynarodową karierę w jednomiejscowych samochodach wyścigowych w 2015 roku od startów w Niemieckiej Formule 4 w holenderskim zespole Van Amersfoort Racing. Podczas trzeciego wyścigu pierwszej rundy sezonu na torze Oschersleben sięgnął po pierwsze w karierze zwycięstwo. Po raz drugi na podium stanął w przedostatniej eliminacji sezonu na tym samym obiekcie. Zajął wówczas trzecią lokatę. Punktował łącznie jedenastokrotnie, a dzięki 92 punktom w klasyfikacji zmagania zakończył na 10. miejscu.

W styczniu 2016 roku wystartował w rundzie serii MRF Challenge Formula 2000 na hinduskim torze Madras Motor Race Track. Dwa z czterech startów zakończył na podium. Dorobek 51 punktów również i tym razem sklasyfikował go na 10. pozycji.

W sezonie zasadniczym reprezentował włoską ekipę Prema Powerteam nie tylko w Niemieckiej, ale także Włoskiej Formule 4. W obydwóch Niemiec walczył o tytuł mistrzowski. W pierwszej z nich musiał uznać jednak wyższość Australijczyka Joeya Mawsona (różnicą 52 punktów), natomiast w drugiej Argentyńczyka Marcosa Sieberta (różnicą 15 punktów). W niemieckiej edycji dwunastokrotnie meldował się na podium (pięć razy na jego najwyższym stopniu), a także trzykrotnie sięgnął po pole position i dwukrotnie uzyskał najszybsze okrążenie. We włoskiej natomiast dziesięciokrotnie stawał na podium (pięć razy zwyciężał), czterokrotnie startował z pierwszego pola oraz sześciokrotnie wykręcił najlepszy czas okrążenia wyścigu. W pierwszej z serii wyścigowych przekroczył pulę trzystu, natomiast w drugiej dwustu punktów.

W przerwie zimowej ponownie zaangażował się we starty w MRF Challenge Formula 2000, tym razem jednak na pełen etat. Niemiec dziewięciokrotnie stawał na podium, z czego czterokrotnie na jego najwyższym stopniu. Dwukrotnie startował również z pole position. Czterech startów jednak nie ukończył, w konsekwencji czego stracił do bezpośrednich rywali w walce o tytuł - Brytyjczyka Harrisona Neweya i Mawsona - 64 punkty. Ostatecznie rywalizację zakończył na 3. miejscu.

Formuła 3[edytuj | edytuj kod]

Mick Schumacher w trakcie wyścigu Europejskiej Formuły 3 na niemieckim torze Norisring w 2018 roku

W 2017 roku Schumacher awansował do Europejskiej Formuły 3, gdzie ponownie reprezentował barwy ekipy Prema Powerteam. Pierwszy sezon startów Niemiec zakończył na 12. miejscu z dorobkiem 94 punktów. W 18 z 33 startów sięgał po punkty. Jedyne podium zdobył w drugim wyścigu rundy na włoskim torze Monza. Linię mety przeciął na trzeciej pozycji.

Podczas kwalifikacji do Grand Prix Makau Mick zakwalifikował się na siódmym miejscu. W wyścigu kwalifikacyjnym, podczas ataku na Austriaka Ferdinanda Habsburga, zatrzymał się w zakręcie Lisboa Band. Ostatecznie do mety dojechał na dwudziestej pierwszej pozycji. W wyścigu głównym Mick prezentował dobre tempo, dzięki czemu awansował na jedenastą lokatę. Problemy techniczne na dwa okrążenia przed końcem zmusiły go jednak do wycofania z rywalizacji. Zachował jednak najszybsze okrążenie wyścigu.

W sezonie 2018 kontynuował współpracę z Premą. Pierwsza połowa sezonu nie układała się po myśli Schumachera. W ciągu piętnastu wyścigów zaledwie trzykrotnie stawał na podium. Przełomowym momentem był jednak trzeci start na belgijskim torze Spa-Francorchamps, gdzie odniósł zwycięstwo. W trakcie kolejnych dwunastu wyścigów dziewięciokrotnie meldował się na podium, z czego aż siedmiokrotnie na jego najwyższym stopniu. Jego najgroźniejszy rywal w walce o tytuł, Brytyjczyk Daniel Ticktum, oskarżał więc organizatorów o wspieranie Niemca w walce o mistrzostwo. Najlepiej spisał się w domowej rundzie na torze Nürburgring, gdzie w każdym starcie okazał się najlepszy. Na finał sezonu do Hockenheimringu jechał jako lider klasyfikacji generalnej. W pierwszym starcie dojechał na dwunastej lokacie, w drugim jednak linię mety przeciął jako drugi. Przewaga 51 punktów nad drugim Ticktumem pozwoliła mu zapewnić sobie tytuł mistrzowski na wyścig przed zakończeniem sezonu. W ostatnim starcie także dojechał na drugiej pozycji. Ostatecznie sezon zakończył z dorobkiem 365 punktów, czternastu miejsc na podium (w tym ośmiu zwycięstw), siedmiu pole position i czterech najszybszych okrążeń.

Po raz drugi wystartował w Grand Prix Makau. W kwalifikacjach uzyskał dziewiąty czas. W wyścigu kwalifikacyjnym zdołał awansować na szóste miejsce. W wyścigu głównym Schumacher skorzystał na problemach Estończyka Ralfa Arona i linię mety przeciął jako piąty.

Formuła 2[edytuj | edytuj kod]

Sezon 2019[edytuj | edytuj kod]

W sezonie 2019 Mick awansował do Formuły 2, gdzie nieprzerwanie kontynuował starty w Premie. Kwalifikacje na torze Sakhir zakończył na dziesiątej pozycji[3]. W wyścigu głównym na ostatnim okrążeniu przypuścił skuteczny atak na Japończyka Nobuharu Matshistę, dzięki czemu linię mety przeciął jako ósmy[4]. Sprint Niemiec rozpoczął z pole position. Utrzymał prowadzenie, jednak z każdym okrążeniem zaczął tracić tempo względem rywali. Ostatecznie zmagania zakończył na szóstej pozycji, tuż przed Holendrem Nyckiem de Vriesem[5]. Jako szósty startował do sobotniego wyścigu na ulicznym torze w Baku[6]. Niemiec zaliczył udany start, jednak przeciął punkt hamowania, w konsekwencji czego spadł na siódmą lokatę, przy okazji wypychając z idealnej linii jazdy Włocha Lukę Ghiotto. Po wizytach w boksach odbytych przez wszystkich kierowców Mick plasował się na szóstym miejscu. Na wyjściu z szesnastego zakrętu zbyt mocno jednak najechał na tarkę, w konsekwencji czego obrócił swój pojazd. Ostatecznie musiał wycofać się z rywalizacji po tym, jak okazało się, że zgasił silnik[7]. W niedzielnym starcie, dzięki trzem neutralizacjom oraz szybkiej i skutecznej jeździe, zdołał awansować z dziewiętnastej na piątą pozycję. Swoją lokatę wywalczył na ostatnim okrążeniu, kiedy to w pierwszym zakręcie toru udanie zaatakował swojego zespołowego partnera, Indonezyjczyka Seana Gelaela[8]. Na hiszpańskim torze pod Barceloną wywalczył dziesiąte miejsce w czasówce[9]. Na starcie sobotniego wyścigu awansował na ósme miejsce. Nie utrzymał się jednak w pierwszej szykanie, w konsekwencji czego wypadł z czołowej dziesiątki. Będąc w czwartym zakręcie, popełnił kolejny błąd i wjechał w żwir. Ostatecznie rywalizację zakończył na piętnastym miejscu[10]. W niedzielnym wyścigu awansował po starcie na dwunastą pozycję i na takiej też dojechał do mety[11]. Na ulicznym torze Monte Carlo zakwalifikował się na wysokiej czwartej lokacie[12]. Na starcie spadł na piątą pozycję, będąc wyprzedzonym przez Anthoine Huberta. Zdołał jednak odzyskać pozycję, wyprzedzając Francuza w zakręcie Mirabeau. Po wizycie w boksach próbował zaatakować Tatianę Calderón w Rascasse. Niemiec obrócił jednak pojazd Kolumbijki, blokując tym samym ów zakręt. W konsekwencji Niemiec spadł na siedemnastą pozycję. Ostatecznie zdołał awansować na trzynaste miejsce, jednak lokata ta nie uprawniała do zdobycia punktów[13]. W niedzielnym wyścigu awansował po starcie o jedną pozycję i ostatecznie na takiej przeciął linię mety[14]. Do sobotniej rywalizacji na francuskim torze Paul Ricard ruszał z ósmej pozycji[15]. Po starcie awansował na siódme miejsce. W trzecim zakręcie jednak został wyeliminowany z wyścigu przez zespołowego partnera, Seana Gelaela, który nie zmieścił się w trzecim zakręcie i z impetem uderzył w tylną część samochodu Niemca[16]. W niedzielnym starcie zdołał awansować z końca stawki na trzynastą lokatę. Na czternastym okrążeniu doszło u Niemca jednak do problemów technicznych, w wyniku których musiał po raz drugi wycofać się z rywalizacji[17]. Na austriackim torze Red Bull Ring zakwalifikował się na siódmej lokacie[18]. Na starcie jednak zgasł Mickowi silnik, w konsekwencji czego musiał startować z boksów. Ostatecznie linię mety przeciął jako osiemnasty[19]. W niedzielnym sprincie po pierwszym zakręcie awansował na czternaste miejsce. Po trzech okrążeniach był już jedenasty. Niemiec dzięki skutecznej i szybkiej jeździe zdołał awansować na szóstą pozycję, a dzięki neutralizacji po wypadku Szwajcara Louis Delétraza otrzymał szansę pojedynku o jeszcze wyższe miejsca. Ostatecznie linię mety przeciął jako czwarty[20]. Na brytyjskim torze Silverstone do wyścigu głównego zakwalifikował się na trzynastej lokacie[21]. Już na pierwszym okrążeniu przeciął punkt hamowania w zakręcie Village, w konsekwencji czego spadł na koniec stawki. Szybka i skuteczna jazda poskutkowała jednak awansem na jedenastą pozycję, która umożliwiała walkę o punkty w niedzielnym wyścigu[22]. W sprincie awansował po starcie na ósmą lokatę. Po okresie neutralizacji zdołał wyprzedzić Matsushitę i po siedmiu okrążeniach znajdował się na siódmej pozycji. Kiedy tor stawał się coraz bardziej mokry pod wpływem narastających opadów deszczu, znajdujący się na szóstym miejscu Schumacher próbował ataku na Nicholasa Latifiego w zakręcie Stowe. Niemiec został jednak wypchnięty na pobocze przez Kanadyjczyka, co spowodowało podbicie samochodu Niemca, który o mało nie stracił kontroli nad pojazdem. Ostatecznie linię mety przeciął na szóstej lokacie, będąc do końca naciskanym przez Matsushitę[23]. Kwalifikacje na węgierskim torze Hungaroring zakończył na czwartym miejscu[24]. Na starcie musiał uznać wyższość Brytyjczyka Jacka Aitkena. Po wizycie w boksach spadł na siódmą pozycję. Pod koniec rywalizacji został wyprzedzony przez innego reprezentanta Wielkiej Brytanii, Jordana Kinga. Ostatecznie linię mety przeciął jako ósmy[25]. Do niedzielnej rywalizacji startował z pierwszego pola. Na starcie utrzymał prowadzenie przed Matsushitą i do ostatniego okrążenia był trzymany pod presją Japończyka. Niemiec nie popełnił jednak większego błędu, dzięki czemu sięgnął po pierwsze w karierze zwycięstwo[26]. Do sobotniego startu na belgijskim torze Spa-Francorchamps Schumacher ruszał z szóstego pola[27]. Na starcie Niemiec stracił dwie pozycje. Na drugim okrążeniu doszło do fatalnego w skutkach wypadku w zakręcie Radillon, w wyniku którego życie stracił Francuz Anthoine Hubert. Ostatecznie weekend dla zawodników Formuły 2 został zakończony[28]. Do sobotniego wyścigu na włoskim torze Monza startował z dziewiątego miejsca[29]. Po starcie spadł na jedenastą pozycję. W ciągu pięciu okrążeń zdołał jednak awansować na ósmą lokatę. Będąc na drugim miejscu, jeszcze przed wizytą w pit-lane, doszło u niego jednak do problemów technicznych, w wyniku których spędził dużo czasu w boksach. Niemiec wyjechał na tor, kiedy posiadał już sześć okrążeń straty do lidera wyścigu. Wyjazd miał na celu przygotowanie do kolejnego startu[30]. Niedzielny wyścig był dzięki temu popisem jazdy ze strony Niemca. Po siedmiu okrążeniach był już dziewiąty, legitymując się przy tym najlepszym czasem okrążenia wyścigu. W przeciągu dwóch kolejnych kółek zyskał kolejne dwie lokaty. Ostatecznie podopieczny Premy Racing linię mety przeciął jako szósty[31]. Sobotni wyścig na torze w Soczi Niemiec rozpoczął z jedenastej pozycji[32]. Po pierwszym okrążeniu, przed okresem neutralizacji, awansował na siódme miejsce. Po pięciu kółkach znajdował się już na czwartej lokacie. Na osiemnastym okrążeniu z silnika Schumachera zaczął wydobywać się pióropusz dymu, w konsekwencji czego musiał wycofać się z rywalizacji[33]. Do sprintu kierowca Premy Racing startował z przedostatniej lokaty. Niemiec wykorzystał jednak karambol w sekcji zakrętów 2-3, dzięki któremu awansował na dziesiąte miejsce. Na torze pojawiła się czerwona flaga, gdyż porządkowi musieli uprzątnąć uszkodzone samochody i bandy. Po restarcie, na piątym okrążeniu w sekcji zakrętów 14-17, agresywnie pojedynkował się o dziewiąte miejsce z Francuzem Giuliano Alesim, w konsekwencji czego zamiast zyskać, stracił pozycję na rzecz Jordana Kinga. Trzy okrążenia później u Micka ponownie doszło do problemów technicznych, w wyniku których zjechał do boksów i przedwcześnie zakończył rywalizację[34]. Ostatnie kwalifikacje sezonu na torze Yas Marina Schumacher zakończył na dziesiątym miejscu[35]. Po starcie awansował na siódmą lokatę. Po wizycie w boksach Niemiec nadal walczył o siódmą pozycję, jednak pod koniec wyścigu stracił tempo i w efekcie linię mety przeciął na dziewiątym miejscu[36]. W ostatnim starcie sezonu awansował na siódmą pozycję po pierwszym okrążeniu. Na szóstym kółku został wyprzedzony przez Brazylijczyka Sergio Sette Câmarę w jedenastym zakręcie. Ostatecznie do mety dojechał na dziewiątej lokacie, będąc wyprzedzonym na ostatnim okrążeniu przez Aitkena. Na domiar złego otrzymał karę za naruszenie przepisów wirtualnej neutralizacji, w konsekwencji czego spadł na jedenaste miejsce[37]. Debiutancki sezon zakończył na 12. miejscu w klasyfikacji generalnej z dorobkiem 53 punktów[38].

Sezon 2020[edytuj | edytuj kod]

W 2020 roku kontynuował starty w Formule 2 w zespole Prema Racing. Do pierwszego wyścigu sezonu na austriackim torze Red Bull Ring Niemiec startował z piątego pola[39]. Na pierwszym okrążeniu awansował na trzecią lokatę. Po wizycie w boksach znalazł się przed liderującymi wyścig kierowcami UNI-Virtuosi Racing - Chińczykiem Guanyu Zhou i Brytyjczykiem Callumem Ilottem. Obaj wyprzedzili go na torze, jednak na czternaście okrążeń przed metą u Chińczyka doszło do problemów technicznych. Schumacher, próbując utrzymać się za prowadzącym Anglikiem, popełnił błąd w zakręcie piątym i wpadł w żwir. Niemcowi udało się powrócić na tor, jednak wypadł z czołowej dziesiątki. Ostatecznie linię mety przeciął jako jedenasty[40]. W niedzielnym starcie, po pierwszym okrążeniu, awansował o jedną pozycję. Przed okresem neutralizacji zyskał jeszcze jedno miejsce. Po zjeździe samochodu bezpieczeństwa Mick przypuścił skuteczny atak na Ilotta. Dzięki awarii w pojeździe Nowozelandczyka Marcusa Armstronga awansował na siódmą lokatę. Ostatecznie na takiej też pozycji przeciął linię mety, do końca trzymając pod presją Japończyka Nobuharu Matsushitę[41]. W kwalifikacjach do drugiej rundy rozegranej na torze Red Bull Ring tym razem wywalczył dziewiąte miejsce[42]. Sobotnia rywalizacja na mokrym torze została rozpoczęta za samochodem bezpieczeństwa. Niemiec awansował na ósmą pozycję po udanym ataku na Hindusa Jehana Daruvalę. Po wizycie w boksach spadł na dziesiątą lokatę. W dalszej części rywalizacji Schumacher piął się w górę tabeli. Na dwa okrążenia przed końcem wyprzedził Ilotta i ścigał jego zespołowego partnera Zhou. Ostatecznie Chińczyk nie dał sobie odebrać najniższego stopnia podium[43]. W niedzielnym sprincie utrzymał swoją pozycję po starcie. Na dwunastym okrążeniu przypuścił skuteczny atak na Armstronga w czwartym zakręcie. Trzy kółka później, przed siódmym zakrętem, w pojeździe Niemca doszło jednak do niekontrolowanej aktywacji gaśnicy, która ograniczyła pole widzenia kierowcy Premy Racing. Schumacher zjechał do alei serwisowej, jednak ze względu na obowiązujące przepisy nie mógł kontynuować jazdy bez sprawnej gaśnicy[44]. Do wyścigu głównego na węgierskim torze Hungaroring kierowca Prema Racing startował z piątego miejsca[45]. Po pierwszym zakręcie znajdował się już na trzeciej pozycji. Niemiec prezentował wysokie tempo, dzierżąc najszybsze okrążenie przed wizytą w boksach. Po wyjeździe z alei serwisowej na chwilę znalazł się przed dotychczasowym liderem wyścigu, Illotem, jednak niedogrzane ogumienie uniemożliwiło mu obronienie pozycji w drugim zakręcie. Kiedy Schumacher dogrzał jednak opony, na osiemnastym okrążeniu przypuścił skuteczny atak na Anglika w pierwszym zakręcie toru. Niemiec prowadził do trzydziestego pierwszego kółka, kiedy to został wyprzedzony w pierwszym zakręcie przez zespołowego partnera, Rosjanina Roberta Szwarcmana, jadącego na tzw. "odwróconej strategii" (opóźniony zjazd do boksów i założenie bardziej miękkiej mieszanki ogumienia). Na dwa okrążenia przed metą, w sekcji zakrętów 5-6, stracił drugą lokatę na rzecz kolejnego z reprezentantów Rosji, Nikity Mazepina. Ostatecznie linię mety przeciął jako trzeci[46]. Niedzielny sprint odbył się na mokrym torze, na którym Schumacher prezentował wysokie tempo. Na drugim okrążeniu wyprzedził Brytyjczyka Dana Ticktuma. Na szóstym kółku przypuścił skuteczny atak na Mazepina w sekcji zakrętów 1-2. Na dziesiątym z kolei skutecznie zaatakował po zewnętrznej stronie pierwszego zakrętu Szwajcara Louis Delétraza. Kiedy tor zaczął przesychać, Schumacher zjechał po slicki, co spowodowało spadek w głąb stawki. Dzięki szybkiej i skutecznej jeździe zdołał jednak po raz drugi w ten weekend wywalczyć najniższy stopień podium. Niemiec po raz kolejny zostawił w pokonanym polu Delétraza, tym razem w ostatnim zakręcie toru. Chwilę później, w pierwszym zakręcie, nie pozostawił złudzeń Francuzowi Giuliano Alesiemu[47]. Na brytyjskim torze Silverstone Mick wywalczył najwyższą dotąd w karierze trzecią pozycję w czasówce[48]. W sobotnich zmaganiach Schumacher popisał się znakomitym startem, dzięki któremu wyprzedził ruszającego z pole position Brazylijczyka Felipe Drugovicha. Prowadził do trzeciego okrążeniu, kiedy to w zakręcie Stowe został wyprzedzony przez Nikitę Mazepina. Na dziewiątym kółku Niemiec odbył wizytę w boksach. Sześć okrążeń później zaczęły się pierwsze kłopoty Schumachera z degradacją ogumienia. Najpierw skuteczny atak na kierowcę Premy Racing w zakręcie Luffield przeprowadził Duńczyk Christian Lundgaard. Na dwudziestym trzecim kółku, w szykanie Valle, stracił trzecią lokatę na rzecz Delétraza. Okrążenie później w zakręcie Aintree musiał uznać wyższość Japończyka Yuki Tsunody, natomiast w Luffield Zhou. Problemy narastały, w związku z czym Schumacher linię mety przeciął dopiero dziewiąty, wyprzedzony jeszcze przez Ilotta i Drugovicha[49]. W niedzielę po pierwszym okrążeniu znajdował się na siódmym miejscu. W zakręcie Cops został jednak wyprzedzony przez Zhou. Po obróceniu pojazdu przez Ilotta awansował na siódmą lokatę. W związku z tym, że Anglik zgasił silnik, jego pojazd musiał zostać ściągnięty z toru przez porządkowych w obecności samochodu bezpieczeństwa. Schumacher i Szwarcman zjechali do boksów po świeże opony. Zespół nie był jednak przygotowany na wizytę swoich kierowców, w konsekwencji czego obaj wypadli z czołowej dziesiątki. Ostatecznie Niemiec przeciął linię mety jako czternasty[50]. Podczas drugiej wizyty na Silverstone ruszał do sobotniego wyścigu z ósmego miejsca[51]. Na starcie Schumacher zyskał dwie pozycje. W zakręcie Aintree wyprzedził Włocha Lukę Ghiotto, awansując tym samym na piątą lokatę. Na czwartym okrążeniu przypuścił skuteczny atak w zakręcie Brooklands czwartego Ticktuma. Wizytę w boksach odbył dopiero na dwudziestym okrążeniu. Strategia opóźnionego zjazdu okazała się jednak nieskuteczna, w konsekwencji czego dojechał dopiero na siódmym miejscu[52]. Niedzielną rywalizację Niemiec zaczynał z drugiej pozycji za Szwarcmanem. Kierowcy Prema Reacing utrzymali swoje lokaty. Na piątym okrążeniu próbował zaatakować zespołowego partnera w zakręcie Brooklands, jednak próba ta zakończyła się utratą przyczepności i stratą czasową. Drugie podejście do ataku w tej samej sekcji toru nastąpiło na dziewiętnastym kółku. Między zawodnikami doszło do kolizji, kiedy Schumacher próbował zacieśnić tor jazdy. U Rosjanina doszło do zniszczenia przedniego skrzydła. W pojeździe Niemca nie doszło do poważnych uszkodzeń, dzięki czemu mógł kontynuować jazdę. Stracił jednak pierwsze miejsce na rzecz Tsunody. Mick utrzymał jednak drugą pozycję, a kolizję z team-partnerem sędziowie uznali za "incydent wyścigowy"[53]. Na torze pod Barceloną do sobotniego wyścigu wystartował z piątego pola[54]. Niemiec popisał się atomowym startem, dzięki któremu zrównał się ze Szwarcmanem i Ilottem. Znajdował się po zewnętrznej stronie pierwszego zakrętu, w związku z czym nie był w stanie ich zaatakować. Wypadnięcie z toru Armstronga w czwartym zakręcie spowodowało wyjazd samochodu bezpieczeństwa. Po okresie neutralizacji rywale zjechali do boksów, podczas gdy Schumacher utrzymywał się na torze do dwudziestego czwartego okrążenia w związku z posiadaniem twardej mieszanki. Degradacja opon była jednak większa, niż zakładano, w związku z czym Niemiec poniósł dotkliwsze straty. Na tor powrócił na trzynastym miejscu, tracąc w tym momencie ponad pół minuty do prowadzącego Ilotta. Kółko później Giuliano Alesi obrócił jednak bolid w zakręcie dziesiątym i zgasił silnik, w związku z czym po raz drugi na torze pojawił się "safety car". To umożliwiło Mickowi ponowną walkę o czołowe pozycje. Do ostatniego zakrętu walczył o szóstą pozycję z Ilottem, jednak kiepsko wyszedł z ostatniej szykany, w związku z czym musiał zadowolić się siódmą lokatą[55]. Do niedzielnych zmagań Niemiec startował z trzeciej pozycji. W sekcji zakrętów 1-2 został wyprzedzony przez Ilotta. Schumacher długo naciskał Anglika, aż w końcu przypuścił na niego skuteczny atak na prostej start-meta. Ostatecznie linię mety przeciął jako trzeci, półtorej sekundy za Lucą Ghiotto[56]. Kwalifikacje na belgijskim obiekcie Spa-Francorchamps zakończył na siódmym miejscu[57]. Na starcie awansował na czwartą pozycję. Na trzecim okrążeniu Niemiec przypuścił skuteczny atak na Matsushitę w szykanie Bus Stop. Na dziesiątym kółku odwiedził aleję serwisową. Schumacher znalazł się na Delétrazem, jednak dzięki lepszemu tempu od Szwajcara odzyskał trzecią lokatę. Ostatecznie na tym właśnie miejscu przeciął linię mety[58]. W niedzielnym starcie tym razem zaliczył nieudany start, w związku z czym spadł na siódmą pozycję. Na czwartym okrążeniu doszło do kolizji Ticktuma i Izraelczyka Roya Nissany'ego w szykanie Les Combes, w wyniku której ten drugi musiał wycofać się z rywalizacji. Niemiec utracił w międzyczasie pozycję na rzecz Ghiotto, jednak zdołał ją odzyskać na prostej za szykaną Radillon. Dzięki szybkiej i skutecznej jeździe w tym samym miejscu pokonał także Mazepina, Zhou i Ticktuma. Delétraza natomiast wyprzedził na prostej start-meta, kiedy to Szwajcar źle wyszedł z szykany Bus Stop. Manewry wyprzedzania przeprowadził na przestrzeni siódmego i dwunastego kółka. W tym momencie Szwarcman był już jednak poza zasięgiem, w związku z czym drugie miejsce mógł uznać za sukces[59]. Na włoskim torze Monza również startował z siódmego pola[60]. Na starcie jednak po raz kolejny popisał się rewelacyjnym refleksem, dzięki czemu wyprzedził aż pięciu rywali. Mick trzymał tempo prowadzącego Ilotta. Do boksów zjechał okrążenie po kierowcy UNI-Virtuosi Racing, na trzynastym kółku. Anglik zgasił jednak swój pojazd podczas wymiany opon, dzięki czemu to Niemiec został wirtualnym liderem wyścigu. Schumacher prezentował wysokie tempo, dzięki czemu niezagrożony sięgnął po pierwsze zwycięstwo w sezonie. Znakomita postawa pozwoliła mu zbliżyć się do liderów klasyfikacji generalnej - Ilotta i Szwarcmana - na różnicę zaledwie trzech punktów[61]. W niedzielę ponownie zaliczył udany start, dzięki któremu awansował na szóste miejsce. Na drugim okrążeniu przeprowadził skuteczny atak na Duńczyka Christiana Lundgaarda w zakręcie Grande. Jeszcze na tym samym kółku, z powodu problemów technicznych, z wyścigu musiał wycofać się Japończyk Yuki Tsunoda, dzięki czemu Niemiec awansował na czwartą pozycję. Na ósmym okrążeniu, broniąc pozycji na dohamowaniu do szykany Variante del Rettifilo przed Zhou, zblokował przednie lewe koło i musiał ratować się przejazdem przez boczną sekcję toru. W konsekwencji spadł zarówno za Chińczyka, jak i Lundgaarda. Na tym samym kółku jednak i u Zhou wystąpiła awaria. Na dwudziestym okrążeniu, na prostej start-meta, Niemiec przypuścił skuteczny atak na Szwajcara Delétraz. Linię mety przeciął jako czwarty, jednak za sprawą dyskwalifikacji zwycięzcy wyścigu Ticktuma po raz piąty w sezonie stanął na najniższym stopniu podium. Po weekendzie na Monzie Niemiec awansował na drugą pozycję w tabeli, wyprzedzając swojego zespołowego partnera Szwarcmana[62]. Na włoskim torze Mugello po trudnej sesji kwalifikacyjnej do sobotniego wyścigu startował dopiero z piętnastego miejsca[63]. Po kilku okrążeniach zyskał zaledwie jedną pozycję i wydawało się, że nie będzie już w stanie odegrać istotnej roli w rywalizacji o punkty. Punktem zwrotnym okazała się jednak awaria Giuliano Alesiego, który zaparkował samochód w miejscu do tego nie przeznaczonym. Początkowo sędziowie zdecydowali o zastosowaniu wirtualnego samochodu bezpieczeństwa, jednak kiedy okazało się, że porządkowi nie są w stanie usunąć z toru Dallary Francuza, wówczas podjęli decyzję o wyjeździe rzeczywistego. Po zakończeniu okresu neutralizacji Niemiec znajdował się na dziesiątej lokacie. W pierwszym sektorze doszło jednak do bezpardonowej przepychanki, w konsekwencji której nastąpiły spore przetasowania w stawce. Schumacher awansował na siódme miejsce, a następnie przypuścił skuteczny atak na Ilotta w sekcji zakrętów 4-5. Części aerodynamiczne znajdujące się na torze wymusiły ponowny wyjazd samochodu bezpieczeństwa. Schumacher był szósty, jednak został wyprzedzony przez Brazylijczyka Felipe Drugovicha. Na okrążenie przed zakończeniem rywalizacji Niemiec przeprowadził skuteczny atak na Tsunodę w zakręcie Scarperia. Na prostej start-meta zostawił za sobą Lundgaarda. Ostatecznie linię mety przeciął jako piąty, a dzięki zerowemu dorobkowi Ilotta Niemiec został nowym liderem klasyfikacji generalnej[64]. Po starcie niedzielnego wyścigu Schumacher stracił swoją lokatę na rzecz Delétraza w pierwszym zakręcie toru. Na jedenastym okrążeniu przypuścił skuteczny atak na mającym problemy z degradacją opon Rosjaninie Artiomie Markiełowie w zakręcie ósmym. Na piętnastym kółku na tor wyjechał samochód bezpieczeństwa po kraksie w pierwszym zakręcie Ghiotto i Mazepina. Po okresie neutralizacji Niemiec utrzymał czwartą pozycję, jednak pod koniec rywalizacji w szybkim tempie stratę do niego odrabiał Zhou. Ostatecznie jednak Chińczyk nie zdążył przeprowadzić na Schumacherze skutecznego ataku. Po weekendzie o GP Toskanii kierowca Prema Racing posiadał osiem punktów przewagi nad Ilottem[65]. Do sobotniego wyścigu na rosyjskim torze w w Soczi zakwalifikował się na trzecim miejscu[66]. Na starcie wyprzedził Daruvalę i przed drugim zakrętem toru zrównał się z Tsunodą. Był jednak po zewnętrznej, w związku z czym nie mógł przeprowadzić skutecznego ataku. Po uszkodzeniu pojazdu przez Lundgaarda na tor wyjechał samochód bezpieczeństwa. Po okresie neutralizacji na siódmym okrążeniu Niemiec, wspólnie z Japończykiem i Ilottem, zjechali do alei serwisowej na wymianę opon. Na dziewiętnastym kółku, z wykorzystaniem strefy DRS, ponownie zrównał się kierowcą Carlina. Będąc od zewnętrznej strony, Schumacher wykorzystał szerokie wyjście rywala z zakrętu i po trzecim łuku był już na czele stawki. Niemiec dzięki zdecydowanie lepszemu tempu od konkurentów sukcesywnie powiększał przewagę, przecinając linię mety z przewagą ponad sześciu sekund[67]. W niedzielnej rywalizacji kierowca Premy Racing po raz kolejny popisał się atomowym startem, dzięki któremu awansował z ósmej na szóstą pozycję. W drugim zakręcie opóźnił hamowanie, dzięki czemu przypuścił skuteczny atak na bezpośredniego rywala w walce o tytuł, Ilotta. Dodatkowo lepiej wyszedł z trzeciego łuku, co pozwoliło mu wyprzedzić po zewnętrznej stronie toru Tsunodę. Wchodząc w czwarty zakręt, był więc tuż za czołową trójką. Na trzecim okrążeniu wyprzedził w dziesiątym zakręcie Aitkena, dzięki czemu był trzeci. Wyścig nie trwał długo, gdyż na siódmym kółku doszło do poważnego wypadku z udziałem Anglika i Luki Ghiotto. Zawodnikom wprawdzie nic się nie stało, jednak bandy okalające tor zostały poważnie uszkodzone. W związku z tym, że czas ich naprawy psuł napięty harmonogram, rywalizacja została zakończona, natomiast zawodnikom przyznano połowę wyznaczonych punktów (aby otrzymali pełną pulę, musieliby przejechać minimum 75% dystansu wyścigu). Tym samym po raz szósty w tym sezonie stanął na najniższym stopniu podium. Przewaga Niemca nad drugim Ilottem wzrosła do osiemnastu punktów[68].

Wyniki[edytuj | edytuj kod]

Podsumowanie[edytuj | edytuj kod]

Sezon Seria Zespół Starty P1 PP NO Podia Punkty Pozycja
2015 Niemiecka Formuła 4 Van Amersfoort Racing 22 1 0 0 2 92 10
2015–16 MRF Challenge Formula 2000 MRF Racing 4 0 0 0 2 51 10
2016 Niemiecka Formuła 4 Prema Powerteam 24 5 4 2 12 322 2
Włoska Formuła 4 18 5 4 6 10 216 2
2016–17 MRF Challenge Formula 2000 MRF Racing 16 4 2 1 9 215 3
2017 Europejska Formuła 3 Prema Powerteam 30 0 0 0 1 94 12
Grand Prix Makau 1 0 0 1 0 n.d. 16
2018 Europejska Formuła 3 Prema Theodore Racing 30 8 7 4 14 365 1
Grand Prix Makau SJM Theodore Racing by Prema 1 0 0 0 0 n.d. 5
2019 Formuła 2 Prema Racing 22 1 0 1 1 53 12
2020 Formuła 2 Prema Racing 24 2 0 3 10 215 1

Europejska Formuła 3[edytuj | edytuj kod]

Rok Zespół Wyniki w poszczególnych eliminacjach Punkty Pozycja
2017 Prema Powerteam Wielka Brytania
SIL
Wielka Brytania
SIL
Wielka Brytania
SIL
Włochy
MNZ
Włochy
MNZ
Włochy
MNZ
Francja
PAU
Francja
PAU
Francja
PAU
Węgry
HUN
Węgry
HUN
Węgry
HUN
Niemcy
NOR
Niemcy
NOR
Niemcy
NOR
Belgia
SPA
Belgia
SPA
Belgia
SPA
Holandia
ZAN
Holandia
ZAN
Holandia
ZAN
Niemcy
NÜR
Niemcy
NÜR
Niemcy
NÜR
Austria
RBR
Austria
RBR
Austria
RBR
Niemcy
HOC
Niemcy
HOC
Niemcy
HOC
94 12
8 6 17 6 3 6 9 11 12 9 9 11 7 12 NU 6 9 8 6 9 11 8 15 11 7 10 8 11 18 18
2018 Prema Theodore Racing Francja
PAU
Francja
PAU
Francja
PAU
Węgry
HUN
Węgry
HUN
Węgry
HUN
Niemcy
NOR
Niemcy
NOR
Niemcy
NOR
Holandia
ZAN
Holandia
ZAN
Holandia
ZAN
Belgia
SPA
Belgia
SPA
Belgia
SPA
Wielka Brytania
SIL
Wielka Brytania
SIL
Wielka Brytania
SIL
Włochy
MIS
Włochy
MIS
Włochy
MIS
Niemcy
NÜR
Niemcy
NÜR
Niemcy
NÜR
Austria
RBR
Austria
RBR
Austria
RBR
Niemcy
HOC
Niemcy
HOC
Niemcy
HOC
365 1
16 10 7‡ 4 7 3 5 9 15 3 NU 13 4 NU 1 NU 1 5 1 3 5 1 1 1 1 1 2 12 2 2

Formuła 2[edytuj | edytuj kod]

Rok Zespół Wyniki w poszczególnych eliminacjach Punkty Pozycja
2019 Prema Racing Bahrajn
BHR
Bahrajn
BHR
Azerbejdżan
BAK
Azerbejdżan
BAK
Hiszpania
CAT
Hiszpania
CAT
Monako
MON
Monako
MON
Francja
LEC
Francja
LEC
Austria
RBR
Austria
RBR
Wielka Brytania
SIL
Wielka Brytania
SIL
Węgry
HUN
Węgry
HUN
Belgia
SPA
Belgia
SPA
Włochy
MNZ
Włochy
MNZ
Rosja
SOC
Rosja
SOC
Zjednoczone Emiraty Arabskie
YAS
Zjednoczone Emiraty Arabskie
YAS
53 12
8 6 NU 5 15 12 13 11 NU NU 18 4 11 6 8 1 OD OD NU 6 NU NU 9 11
2020 Prema Racing Austria
RBR
Austria
RBR
Austria
RBR
Austria
RBR
Węgry
HUN
Węgry
HUN
Wielka Brytania
SIL
Wielka Brytania
SIL
Wielka Brytania
SIL
Wielka Brytania
SIL
Hiszpania
CAT
Hiszpania
CAT
Belgia
SPA
Belgia
SPA
Włochy
MNZ
Włochy
MNZ
Włochy
MUG
Włochy
MUG
Rosja
SOC
Rosja
SOC
Bahrajn
BHR
Bahrajn
BHR
Bahrajn
BHR
Bahrajn
BHR
215 1
11 7 4 NU 3 3 9 14 7 2 6 3 3 2 1 3 5 4 1 3‡ 4 7 6 18

‡ - Kierowcy otrzymali połowę punktów, gdyż przejechano mniej niż 75% dystansu wyścigu.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Career (ang.). Mick Schumacher. [dostęp 2019-08-08].
  2. Mick Schumacher to race for Haas in 2021 as famous surname returns to F1 grid | Formula 1®, www.formula1.com [dostęp 2020-12-02] (ang.).
  3. Ghiotto fires to Bahrain pole (ang.). fiaformula2.com, 2019-03-29. [dostęp 2019-03-29].
  4. Latifi wygrywa otwierający sezon wyścig F2 w Bahrajnie (pol.). f1wm.pl, 2019-03-30. [dostęp 2019-03-30].
  5. Ghiotto wygrywa sprint F2 w Bahrajnie (pol.). f1wm.pl, 2019-03-31. [dostęp 2019-03-31].
  6. Matsushita seals Baku pole position (ang.). fiaformula2.pl, 2019-04-26. [dostęp 2019-04-26].
  7. Aitken wygrywa chaotyczny wyścig główny F2 w Baku (pol.). f1wm.pl, 2019-04-27. [dostęp 2019-04-27].
  8. Latifi wygrywa emocjonujący sprint F2 w Baku (pol.). f1wm.pl, 2019-04-28. [dostęp 2019-04-28].
  9. Ghiotto continues Barcelona brilliance (ang.). fiaformula2.com, 2019-05-10. [dostęp 2019-05-10].
  10. Latifi wygrywa główny wyścig F2 na torze Catalunya (pol.). f1wm.pl, 2019-05-11. [dostęp 2019-05-11].
  11. De Vries zgarnia pierwsze zwycięstwo w tym sezonie Formuły 2 (pol.). f1wm.pl, 2019-05-12. [dostęp 2019-05-12].
  12. De Vries scores pole in Monaco (ang.). fiaformula2.com, 2019-05-23. [dostęp 2019-05-23].
  13. De Vries wygrywa główny wyścig F2 w Monako (pol.). f1wm.pl, 2019-05-24. [dostęp 2019-05-24].
  14. Anthoine Hubert o włos wygrywa sprint F2 w Monako (pol.). f1wm.pl, 2019-05-25. [dostęp 2019-05-25].
  15. Sette Câmara untouchable in French Qualifying (ang.). fiaformula2.com, 2019-06-21. [dostęp 2019-06-21].
  16. De Vries wygrywa kolejny wyścig F2 w sezonie (pol.). f1wm.pl, 2019-06-22. [dostęp 2019-06-22].
  17. Anthoine Hubert wygrywa drugi z rzędu sprint w F2 (pol.). f1wm.pl, 2019-06-23. [dostęp 2019-06-23].
  18. De Vries untouchable in Austrian qualifying (ang.). fiaformula2.com, 2019-06-28. [dostęp 2019-06-28].
  19. Matsushita wygrał sobotni wyścig F2 na Red Bull Ringu (pol.). f1wm.pl, 2019-06-29. [dostęp 2019-06-29].
  20. Sergio Sette Camara wygrywa sprint F2 na Red Bull Ringu (pol.). f1wm.pl, 2019-06-30. [dostęp 2019-06-30].
  21. Zhou seals first F2 pole at Silverstone (ang.). fiaformula2.com, 2019-07-12. [dostęp 2019-07-12].
  22. Ghiotto wygrywa sobotni wyścig F2 w Wielkiej Brytanii (pol.). f1wm.pl, 2019-07-13. [dostęp 2019-07-13].
  23. Aitken wygrywa sprint F2 po fantastycznym manewrze (pol.). f1wm.pl, 2019-07-14. [dostęp 2019-07-14].
  24. De Vries flies to Budapest pole (ang.). fiaformula2.com, 2019-08-02. [dostęp 2019-08-02].
  25. Latifi wygrywa sobotni wyścig F2 na Wegrzech (pol.). f1wm.pl, 2019-08-03. [dostęp 2019-08-03].
  26. Mick Schumacher odnosi pierwsze zwycięstwo w F2 (pol.). f1wm.pl, 2019-08-04. [dostęp 2019-08-04].
  27. De Vries tops red hot Qualifying session (ang.). fiaformula2.com, 2019-08-30. [dostęp 2019-08-30].
  28. Wyścig F2 anulowany po ogromnej kraksie na Spa (pol.). f1wm.pl, 2019-08-31. [dostęp 2019-08-31].
  29. Ilott tops rookie trio for maiden pole (ang.). fiaformula2.com, 2019-09-06. [dostęp 2019-09-06].
  30. Matsushita wygrywa sobotnie zmagania F2 na Monzy (pol.). f1wm.pl, 2019-09-07. [dostęp 2019-09-07].
  31. Aitken wygrywa sprint F2 po zaciekłej obronie (pol.). f1wm.pl, 2019-09-08. [dostęp 2019-09-08].
  32. De Vries leaves it late to secure fifth pole of 2019 (ang.). fiaformula2.com, 2019-09-27. [dostęp 2019-09-27].
  33. De Vries wygrywa i zdobywa tytuł Formuły 2 (pol.). f1wm.pl, 2019-09-28. [dostęp 2019-09-28].
  34. Ghiotto wygrywa sprint F2 w Soczi (pol.). f1wm.pl, 2019-09-29. [dostęp 2019-09-29].
  35. Sette Câmara clinches pole at Yas Marina (ang.). fiaformula2.com, 2019-11-29. [dostęp 2019-11-29].
  36. Sette Camara zyciężył w głównym wyścigu F2 w Abu Zabi (pol.). f1wm.pl, 2019-11-30. [dostęp 2019-11-30].
  37. Ghiotto wygrywa finałowy sprint F2 w Abu Zabi (pol.). f1wm.pl, 2019-12-01. [dostęp 2019-12-01].
  38. Standings Formula 2 2019 (pol.). f1wm.pl, 2019-12-01. [dostęp 2019-12-01].
  39. Zhou seals his second F2 pole, ahead of Drugovich and Ilott (ang.). fiaformula2.com, 2019-07-03. [dostęp 2019-07-03].
  40. Callum Ilott wygrał główny wyścig F2 na Red Bull Ringu (pol.). f1wm.pl, 2019-07-04. [dostęp 2019-07-04].
  41. Drugovich wygrywa sprint F2 na Red Bull Ringu (pol.). f1wm.pl, 2019-07-05. [dostęp 2019-07-05].
  42. Tsunoda carries over FP form for first F2 pole, ahead of Zhou and Ilott (ang.). fiaformula2.com, 2019-07-10. [dostęp 2019-07-10].
  43. Shwartzman zdobywa swoje pierwsze zwycięstwo w wyścigu F2 w Styrii (pol.). f1wm.pl, 2019-07-11. [dostęp 2019-07-11].
  44. Lundgaard wygrywa sprint F2 w Styrii (pol.). f1wm.pl, 2019-07-12. [dostęp 2019-07-12].
  45. Ilott revels in the rain for second F2 pole (ang.). fiaformula2.com, 2019-07-17. [dostęp 2019-07-17].
  46. Robert Szwarcman wygrał pierwszy wyścig F2 na Węgrzech (pol.). f1wm.pl, 2019-07-18. [dostęp 2019-07-18].
  47. Ghiotto wygrywa sprint F2 na Hungaroringu (pol.). f1wm.pl, 2019-07-19. [dostęp 2019-07-19].
  48. Drugovich takes maiden F2 pole ahead of Ilott at Silverstone (ang.). fiaformula2.com, 2019-07-31. [dostęp 2019-07-31].
  49. Mazepin wygrywa pierwszy wyścig F2 na Silverstone (pol.). f1wm.pl, 2019-08-01. [dostęp 2019-08-01].
  50. Ghiotto wygrywa sprint F2 na Hungaroringu, f1wm.pl, 2 sierpnia 2019 [dostęp 2019-08-02] (pol.).
  51. Qualifying Session Results (ang.). fiaformula2.com, 2019-08-07. [dostęp 2019-08-07].
  52. Ilott zwycięża w pierwszym wyścigu F2 (pol.). f1wm.pl, 2019-08-08. [dostęp 2019-08-08].
  53. Tsunoda wygrywa sprint F2 na Silverstone (pol.). f1wm.pl, 2019-08-09. [dostęp 2019-08-09].
  54. Ilott heads Shwartzman in Barcelona for second successive pole (ang.). fiaformula2.com, 2019-08-14. [dostęp 2019-08-14].
  55. Matsushita sensacyjnym zwycięzcą głównego wyścigu F2 w Barcelonie (pol.). f1wm.pl, 2019-08-15. [dostęp 2019-08-15].
  56. Drugovich wygrywa sprint w Barcelonie (pol.). f1wm.pl, 2019-08-16. [dostęp 2019-08-16].
  57. Tsunoda seals second F2 pole, beating out Mazepin in Spa Qualifying (ang.). fiaformula2.com, 2019-08-28. [dostęp 2019-08-28].
  58. Tsunoda zwycięzcą pierwszego wyścigu F2 w Belgii (pol.). f1wm.pl, 2019-08-29. [dostęp 2019-08-29].
  59. Szwarcman zwycięża w sprincie F2 na Spa i zostaje nowym liderem (pol.). f1wm.pl, 2019-08-30. [dostęp 2019-08-30].
  60. Ilott takes his fourth pole of 2020, beating out title rival Tsunoda by 0.03s (ang.). fiaformula2.com, 2019-09-04. [dostęp 2019-09-04].
  61. Schumacher odnosi na Monzy pierwsze w sezonie zwycięstwo w F2 (pol.). f1wm.pl, 2019-09-05. [dostęp 2019-09-05].
  62. Ilott wygrywa sprint F2 na Monzy po dyskwalifikacji Ticktuma (akt.) (pol.). f1wm.pl, 2019-09-06. [dostęp 2019-09-06].
  63. Lundgaard seals first F2 pole in Mugello, ahead of Ticktum and Ilott (ang.). 2019-09-11. [dostęp 2019-09-11].
  64. Mazepin sensacyjnym zwycięzcą głównego wyścigu F2 na Mugello (pol.). f1wm.pl, 2019-09-12. [dostęp 2019-09-12].
  65. Lundgaard dominuje w sprincie Formuły 2 na Mugello (pol.). f1wm.pl, 2019-09-13. [dostęp 2019-09-13].
  66. Tsunoda snatches pole ahead of teammate Daruvala for Carlin one-two in Sochi (ang.). 2019-09-25. [dostęp 2019-09-25].
  67. Mick Schumacher wygrał główny wyścig F2 w Soczi (pol.). f1wm.pl, 2019-09-26. [dostęp 2019-09-26].
  68. Guanyu Zhou wygrywa skrócony sprint F2 w Soczi (pol.). f1wm.pl, 2019-09-27. [dostęp 2019-09-27].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]