Mieczysław Bomba

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Mieczysław Bomba
Mieczysław Budziwojski
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 1 stycznia 1906
Budziwój
Data śmierci 20 lipca 2008
Narodowość  Polska
Rodzice Antoni
Krewni i powinowaci Zbigniew, Władysław, Kazimierz, Stanisław, Jan (bracia)
Odznaczenia
Złoty Krzyż Zasługi

Mieczysław Bomba (ur. 1 stycznia 1906 w Budziwoju, zm. 20 lipca 2008) – nauczyciel, działacz ludowy.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się 1 stycznia 1906 w Bodziwoju[1]. Był synem Marii i Antoniego Bomby (1868–1952, działacz chłopski), bratem Zbigniewa, Władysława (1899–1982, kapitan Wojska Polskiego[2]), Kazimierza, Stanisława, Jana[3][1].

Ukończył studia w zakresie historii starożytnej na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie[3]. Będąc słuchaczem uniwersyteckim w 1925 założył koło Niezależnej Partii Chłopskiej w Budziwoju[4]. Później z ramienia Komitetu Centralnego Komunistycznej Partii Polski zajmował się opieką nad rzeszowskimi kołami utworzonej w 1928 partii Zjednoczenie Lewicy Chłopskiej „Samopomoc”[5]. Pracował jako nauczyciel na obszarze Kresów i Kujaw[3]. Był w gronie nauczycieli-aktywistów ZNP, których przeniesiono na niżej sytuowane posady w związku z działalnością związkową[6].

Podczas okupacji niemieckiej w 1943 został aresztowany przez Gestapo, był osadzony w obozie w Pustkowie, Auschwitz-Birkenau, Sachsenhausen, a w 1945 odzyskał wolność[3]. Od 18 października 1948 do 30 kwietnia 1950 pełnił funkcję starszego lektora w Sekcji II Wydziału Szkolenia Wojewódzkiego Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego w Rzeszowie[1]. Posługiwał się także tożsamością Mieczysław Budziwojski[1]. Uchwałą Rady Państwa z 14 grudnia 1955 został odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi za zasługi w pracy społecznej i zawodowej w grupie uhonorowanych działaczy i pracowników rad narodowych z terenu województwa rzeszowskiego[7].

Po wojnie zamieszkał w Krakowie i dożył stu lat[3]. Zmarł 20 czerwca 2008[8]. Został pochowany na Cmentarzu Batowickim w Krakowie[8].

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Kształtowanie się władzy ludowej na Rzeszowszczyźnie. Tom I (1965, Komitet Wojewódzki PZPR w Rzeszowie; współautor)[9]
  • Kształtowanie się władzy ludowej na Rzeszowszczyźnie. Tom II (1966, Komitet Wojewódzki PZPR w Rzeszowie; współautor)[10]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d Uwaga bardzo ważne! Dla przejrzystości informacji zamieszczanych w katalogach prezentujemy "Słowniczek niektórych pojęć używanych w resorcie" Dane osoby z katalogu funkcjonariuszy aparatu bezpieczeństwa. Mieczysław Bomba. katalog.bip.ipn.gov.pl. [dostęp 2017-12-19].
  2. Rocznik Oficerski 1932. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1932.
  3. a b c d e Antoni Adamski: Nasze korzenie. nowiny24.pl, 2004-01-23. [dostęp 2017-12-14].
  4. Tomasz Wiśniewski: Z działalności rewolucyjnej Partii Chłopskiej na Rzeszowszczyźnie (lata 1924-1931). Rzeszów: Wydawnictwo Komitetu Wojewódzkiego PZPR w Rzeszowie, 1963, s. 11.
  5. Tomasz Wiśniewski: Z działalności rewolucyjnej Partii Chłopskiej na Rzeszowszczyźnie (lata 1924-1931). Rzeszów: Wydawnictwo Komitetu Wojewódzkiego PZPR w Rzeszowie, 1963, s. 16-17.
  6. Kazimierz Mikosz: Wkład nauczycielstwa Rzeszowszczyzny w budowę zrębów Polski Ludowej. W: Ze wspomnień działaczy. Rzeszów: Komitet Wojewódzki PZPR w Rzeszowie, 1966, s. 103-159.
  7. M.P. z 1955 r. nr 23, poz. 338.
  8. a b Zarząd Cmentarzy Komunalnych w Krakowie. Internetowy lokalizator grobów. Mieczysław Bomba. rakowice.eu. [dostęp 2017-12-14].
  9. Kształtowanie się władzy ludowej na Rzeszowszczyźnie. T. I. Rzeszów: Komitet Wojewódzki PZPR w Rzeszowie, 1965, s. 2.
  10. Kształtowanie się władzy ludowej na Rzeszowszczyźnie. T. II. Rzeszów: Komitet Wojewódzki PZPR w Rzeszowie, 1966, s. 2.