Mieczysław Broniatowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Mieczysław Artur Broniatowski
pułkownik SB pułkownik SB
Data i miejsce urodzenia 5 kwietnia 1912
Częstochowa
Data i miejsce śmierci 22 czerwca 1989
Warszawa
Przebieg służby
Lata służby 1944-1948
Stanowiska * kier. WUBP w Warszawie (1944-1945)
  • dyr. Centralnej Szkoły MBP w Łodzi (1945-1947)
  • p.o. dyr. Centrum Wyszkolenia MBP w Legionowie (1947-1948)
Późniejsza praca * Ministerstwo Ziem Odzyskanych
  • Ministerstwo Administracji Publicznej
  • Urząd Rady Ministrów
  • Ministerstwo Spraw Wewnętrznych
  • Główny Urząd Gospodarki Wodnej
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi
Grób Mieczysława Broniatowskiego na wojskowych Powązkach

Mieczysław Artur Broniatowski (ur. 5 kwietnia 1912 w Częstochowie, zm. 22 czerwca 1989 w Warszawie) – uczestnik wojny domowej w Hiszpanii (dąbrowszczak) oraz II wojny światowej, prawnik, urzędnik państwowy, pułkownik Służby Bezpieczeństwa PRL .

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Syn Pawła, lekarza i Felicji z domu Liberman. Urodzony w rodzinie inteligenckiej pochodzenia żydowskiego. Do 1931 uczył się w gimnazjum im. Henryka Sienkiewicza w Częstochowie. Od 1932 studiował medycynę w Lyonie, później, od 1933 na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie. Był członkiem "Lewicy Akademickiej" i KZMP. W 1935 został skazany na 1,5 roku więzienia za działalność komunistyczną. W czasie hiszpańskiej wojny domowej wziął udział w walkach batalionu Dąbrowszczaków, w składzie XIII Brygady Międzynarodowej w stopniu porucznika i wstąpił do KPH. Po zakończeniu wojny w Hiszpanii internowany we Francji, skąd w 1943 przedostał się do ZSRR. 15 sierpnia 1943 wstąpił do 1 Dywizji Piechoty im. Tadeusza Kościuszki, gdzie został szefem Wydziału Personalnego Zarządu Polityczno-Wychowawczego. Otrzymał stopień majora w Ludowym Wojsku Polskim. 1 sierpnia 1944 przekazany do dyspozycji szefa Resortu Bezpieczeństwa Publicznego Stanisława Radkiewicza - był kierownikiem Wojewódzkiego Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego w Warszawie (1944-1945), początkowo z siedzibą w Otwocku, z ramienia którego organizował struktury powiatowe UB, m. in. w Płocku i wojewódzkie w Rzeszowie. Był dyrektorem Centralnej Szkoły Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego w Łodzi (1945-1947) oraz p.o. dyr. Centrum Wyszkolenia MBP w Legionowie (1947-1948), z-cą dyr. Departamentu Ekonomicznego Ministerstwa Ziem Odzyskanych (1948-1949), dyr. Biura Społeczno-Administracyjnego Ministerstwa Administracji Publicznej (1949-1950), dyr. Biura Społeczno-Administracyjnego URM (1950-1955), dyr./z-cą dyr. Departamentu Społeczno-Administracyjnego MSW (1955-1964), prac./z-cy dyr. Biura ds. Ochrony Powietrza Atmosferycznego Głównego Urzędu Gospodarki Wodnej (1964-1968). W 1961 ukończył studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Warszawskiego. Był autorem wydanych w 1986 wspomnień Zaczęło się za Pirenejami. Zmarł w Warszawie i został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Dariusz Iwaneczko, Zbigniew Nawrocki (opr.): Rok pierwszy. Powstanie i działalność aparatu bezpieczeństwa publicznego na Rzeszowszczyźnie (sierpień 1944-lipiec 1945), Rzeszów 2005
  • Krzysztof Lesiakowski: Mieczysław Broniatowski – meandry kariery „dąbrowszczaka” w PRL, [w:] Przegląd Nauk Historycznych 2015, R. XIV, Nr 1

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]