Mieczysław Dzięgałło

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Mieczysław Dzięgałło
Ilustracja
Mieczysław Dzięgałło (1949)
Data i miejsce urodzenia 7 lipca 1918
Załuż
Data śmierci przed 2015
Przebieg służby
Główne wojny i bitwy II wojna światowa
walki z Ukraińską Powstańczą Armią
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Medal „Za udział w wojnie obronnej 1939”

Mieczysław Dzięgałło (ur. 7 lipca 1918 w Załużu, zm. przed 2015) – polski uczestnik walk po 1945, działacz społeczny.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się 7 lipca 1918 w Załużu jako syn Władysława[1], oficera c. i k. armii, poległego w 1919 w wojnie polsko-ukraińskiej[2]. W okresie II Rzeczypospolitej zamieszkiwał w rodzinnym Załużu[2].

Po wybuchu II wojny światowej w okresie kampanii wrześniowej służył w załodze pociągu pancernego na trasie Kraków-Jarosław i został ranny[2]. Następnie powrócił do Załuża, znajdującego się na obszarze okupacji sowieckiej (po prawej stronie rzeki San)[2]. Podjął pracę jako motorowy w kopalni nafty w Tyrawie Solnej, później w elektrostacji przy budowie sowieckich bunkrów do czasu ataku Niemiec na ZSRR w czerwcu 1941[2]. Po zakończeniu wojny brał udział w walkach z Ukraińską Powstańczą Armią.

W połowie 1949 zdał egzamin z zakresu gimnazjum ogólnokształącego w Sanoku.

W PRL był działaczem Polskiego Związku Emerytów, Rencistów i Inwalidów[3]. Był członkiem Koła Miejsko-Gminnego Związku Bojowników o Wolność i Demokrację w Sanoku[4]. 22 kwietnia 1997 został wiceprzewodniczącym powołanego wówczas oddziału miejskiego Krajowej Partii Emerytów i Rencistów w Sanoku[5], a w marcu 1998 wybrany przewodniczącym tegoż[6].

Był żonaty, zmarł przed 2015[7].

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Wojewódzki Urząd Spraw Wewnętrznych w Rzeszowie (1944) 1983-1990. Mieczysław Dzięgałło. ipn.gov.pl. [dostęp 2015-12-22].
  2. a b c d e Leszek Puchała. Pod sowiecką okupacją. „Tygodnik Sanocki”, s. 6, nr 39 (151) z 30 września 1994. 
  3. a b Józef Ząbkiewicz. 25 lat sanockiego oddziału PZERiI. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 2, nr 23 (350) z 10-20 sierpnia 1985. 
  4. a b Andrzej Brygidyn. Wierność do końca – dewizą żołnierzy Września (II). „Gazeta Sanocka – Autosan”. 12 (246), s. 5, 10-20 września 1982. 
  5. Nowa partia. „Tygodnik Sanocki”. Nr 18 (286), s. 2, 2 maja 1997. 
  6. Bartosz Błażewicz. Walne u emerytów. „Tygodnik Sanocki”. Nr 11 (331), s. 5, 13 marca 1998. 
  7. Wizyta duszpasterska w naszej parafii. zaluz.gminasanok.pl. [dostęp 2016-02-14].
  8. Stanisław Janczura. Uroczystości lipcowe w Sanoku. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 5, nr 15 (34) z 1-15 sierpnia 1975.