Mieczysław Fader

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Mieczysław Fader
Ilustracja
Mieczysław Fader w mundurze Policji Państwowej
Aspirant Policji Państwowej Aspirant Policji Państwowej
Data i miejsce urodzenia 6 października 1896
Skarżysko-Kamienna
Data i miejsce śmierci Wiosna 1940
Twer (wówczas Kalinin)
Przebieg służby
Lata służby 1919–1940
Formacja Policja Państwowa
Główne wojny i bitwy II wojna światowa
(kampania wrześniowa)
Odznaczenia
Krzyż Kampanii Wrześniowej 1939

Mieczysław Fader (ur. 6 października 1896 w Skarżysku-Kamiennej, zm. 1940 w Kalininie) – funkcjonariusz Policji Państwowej, ofiara zbrodni katyńskiej.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się 6 października 1896 roku w Skarżysku-Kamiennej jako syn Aleksandra i Felicji. Z żoną Jadwigą z Leśkiewiczów i trójką dzieci zamieszkiwali w Starachowicach przy ulicy Kilińskiego. Służbę w Policji Państwowej[1] rozpoczął w 1919, a od 1933 roku pełnił ją w Komendach Powiatowych w Wierzbniku i Starachowicach w stopniu starszego przodownika.

We wrześniu 1939 roku wraz z innymi funkcjonariuszami policji został ewakuowany na kresy wschodnie, a w trakcie ewakuacji pełnił funkcję komendanta grupy ewakuacyjnej[2]. Po napaści Związku Sowieckiego na Polskę i kapitulacji znalazł się w niewoli sowieckiej – początkowo jako jeniec obozu w Starobielsku, następnie przeniesiony do obozu w Ostaszkowie[3].

Wiosną 1940 roku został przewieziony do Tweru (wówczas Kalinin) i tam zamordowany[4] wraz z blisko 6300 innymi funkcjonariuszami Policji Państwowej, Korpusu Ochrony Pogranicza, Żandarmerii Wojskowej oraz Straży Więziennej, przetrzymywanymi w obozie w Ostaszkowie. Ciało zostało pogrzebane w jednej z wielu zbiorowych mogił nieopodal miejscowości Miednoje, obecnie pochowany na Polskim Cmentarzu Wojennym w Miednoje.

Awans pośmiertny[edytuj | edytuj kod]

W listopadzie 2007 roku został awansowany pośmiertnie do stopnia aspiranta Policji Państwowej[5].

Odznaczenia i upamiętnienia[edytuj | edytuj kod]

Odznaczony pośmiertnie Krzyżem Kampanii Wrześniowej 1939 roku zarządzeniem Ministra Spraw Wojskowych rządu emigracyjnego w Londynie z dnia 1 stycznia 1986 roku[6].

Jego nazwisko upamiętnia tablica w hołdzie oficerom Wojska Polskiego i Policji Państwowej – ofiarom Katynia znajdująca się w kościele parafialnym pw. Świętej Trójcy przy ulicy Kościelnej w Starachowicach[7], imienna tablica w Bazylice Matki Bożej Ostrobramskiej w Skarżysku-Kamiennej[8] oraz pomnik w hołdzie ofiarom zbrodni katyńskiej 1940 r. w Starachowicach[9]. Jest również jednym z 11 oficerów upamiętnionych Dębami Pamięci zasadzonymi w 2010 w Skarżysku-Kamiennej[10][11][12].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]