Mieczysław Jaskierski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Mieczysław Jaskierski
Pozycja napastnik
Narodowość  Polska
Urodzony 17 grudnia 1950 w Nowym Targu

Mieczysław Stanisław Jaskierski (ur. 17 grudnia 1950 w Nowym Targu) - polski hokeista, olimpijczyk.

Wychowanek Podhala Nowy Targ. W drużynie tej występował w latach 1965-1971 oraz 1974-1982. W sezonach 1972-1974 reprezentował barwy stołecznej Legii. W 1982 wyjechał do Austrii, gdzie przez trzy lata grał w drużynie z Zell am See.

Z Podhalem ośmiokrotnie zdobywał mistrzostwo Polski i trzykrotnie wicemistrzostwo. W 480 meczach ligowych strzelił 309 bramek. Wraz ze Stefanem Chowańcem i Walentym Ziętarą stworzyli jedną z najskuteczniejszych formacji ofensywnych w historii nowotarskiego hokeja.

Dwukrotnie był najlepszym strzelcem drużyny nowotarskiej w lidze: 1975 - 36 goli, 1978 - 28[1].

W trakcie sezonu 1971/1972 decyzją klubu WKS Legia, podtrzymaną przez PZHL 15 stycznia 1972, został dyscyplinarnie zawieszony jako zawodnik za czyny niegodne sportowca (prócz niego także Bogdan Migacz, Czesław Ruchała, Andrzej Słowakiewicz)[2].

W reprezentacji Polski w latach 1969-1981 rozegrał 137 spotkań, strzelając 59 bramek. Grał na Igrzyskach Zimowych w 1976 w Innsbrucku oraz na 9 turniejach o mistrzostwo świata. Na zorganizowanych w Katowicach MŚ 1976 był najskuteczniejszym zawodnikiem polskiej kadry (9 punktów za 5 goli i 4 asysty)[3].

Po zakończeniu kariery zawodniczej zajął się pracą trenerską.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]