Mieczysław Kozdruń

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Mieczysław Kozdruń
Data i miejsce urodzenia 4 października 1911
Limanowa
Data i miejsce śmierci 12 marca 1988
Bielsko-Biała
Klub SKN Katowice
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi

Mieczysław Kozdruń (ur. 4 października 1911 w Limanowej, zm. 12 marca 1988 w Bielsku-Białej) – polski skoczek narciarski, wieloletni trener reprezentacji Polski.

Kariera zawodnicza[edytuj | edytuj kod]

Mieczysław Kozdruń jest absolwentem Gimnazjum Państwowego im. Seweryna Goszczyńskiego[1]. Skoki zaczął trenować w wieku 12 lat[2]. Największym sukcesem Kozdrunia w karierze zawodniczej było w 1933 roku ustanowienie pierwszego rekordu skoczni Malinki w Wiśle – 41 m[3]. Startował na mistrzostwach świata w narciarstwie klasycznym 1939 w Zakopanem, na których zajął 25. miejsce.

Kariera trenerska[edytuj | edytuj kod]

Mieczysław Kozdruń po zakończeniu kariery zawodniczej został trenerem. W latach 1950–1967 był trenerem kadry narodowej skoczków, którą trenował na czterech olimpiadach: Oslo 1952, Cortina d'Amprezzo 1956, Squaw Valley 1960, Innsbruck 1964. Współpracował m.in. z Władysławem Tajnerem, Zdzisławem Hryniewieckim, Antonim Łaciakiem (srebrny medal MŚ 1962), Józefem Przybyłą[4]. Potem udzielał się jako działacz sportowy. Za swoje zasługi trenerskie został odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi, Złotą Odznaką PZN oraz Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski[2].

Mieczysław Kozdruń w 1953 roku wydał podręcznik na temat skoków narciarskich pt. Skoki narciarskie[5].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]