Mieczysław Kuźma

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Mieczysław Kuźma
Ilustracja
Z Mieczysławem Strzeleckim (po prawej) na Rynku Starego Miasta w Warszawie
Data urodzenia 1907
Data i miejsce śmierci 25 kwietnia 1983
Warszawa
Miejsce spoczynku Cmentarz Powązkowski w Warszawie
Zawód, zajęcie architekt

Mieczysław Kuźma (ur. 1907, zm. 25 kwietnia 1983 w Warszawie) – polski architekt i rzeźbiarz, konserwator zabytków.

W 1934 ukończył studia na Wydziale Architektury Politechniki Warszawskiej, od 1936 był wykładowcą architektury i historii sztuki. Po zakończeniu II wojny światowej został pracownikiem Biura Odbudowy Stolicy i koordynatorem odbudowy i rekonstrukcji zniszczonej zabudowy, był ekspertem w zakresie odbudowy obiektów historycznych. Pełnił funkcję dyrektora generalnego i głównego projektanta odbudowy Starego i części Nowego Miasta. Był organizatorem i pierwszym dyrektorem Pracowni Konserwacji Zabytków, był również wykładowcą na Wydziale Architektury warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych. Nadzorował odbudowę pałaców i obiektów historycznych zlokalizowanych w Śródmieściu Warszawy oraz pałacu Potockich w Jabłonnie. Był również zaangażowany podczas rekonstrukcji Starego Miasta w Lublinie i oficyny dworu w Żelazowej Woli. Od 1966 do przejścia na emeryturę w 1974 zajmował stanowisko stołecznego konserwatora zabytków. Należał do Komisji Architektoniczno-Konserwatorskiej Obywatelskiego Komitetu Odbudowy Zamku Królewskiego.

Spoczywa na Cmentarzu Powązkowskim (kw. 257a-I-6).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]