Mieczysław Podgórski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Mieczysław Podgórski
pułkownik pilot pułkownik pilot
Data i miejsce urodzenia 20 listopada 1916
Lwów
Data i miejsce śmierci 16 września 2015
Warszawa
Przebieg służby
Lata służby 1943-1975
Siły zbrojne Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie,
Orzeł LWP.jpg Ludowe Wojsko Polskie,
Roundel of Poland (1921–1993).svg Siły Powietrzne RP
Jednostki 1 Pułk Lotnictwa Myśliwskiego,
Akademia Sztabu Generalnego
Główne wojny i bitwy II wojna światowa

kampania wrześniowa

Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Srebrny Krzyż Zasługi Brązowy Krzyż Zasługi Złoty Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Srebrny Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Brązowy Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Złoty Medal „Za zasługi dla obronności kraju” Srebrny Medal „Za zasługi dla obronności kraju” Brązowy Medal „Za zasługi dla obronności kraju”

Mieczysław Podgórski (ur. 20 listopada 1916 we Lwowie, zm. 16 września 2015 w Warszawie) – pułkownik pilot Sił Zbrojnych Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W Wojsku Polskim służył od 1937 roku. Brał udział w wojnie obronnej 1939 roku pełniąc wówczas służbę wojskową w pociągu pancernym „Bartosz Głowacki”. Po wkroczeniu Rosjan do Lwowa, jako jeniec wojenny został wywieziony do łagru. Pracował tam przy budowie linii kolejowej Kołtas – Workuta.

W 1941 roku z grupą jeńców wywieziony został do łagru w pobliżu rzeki Kama. W grudniu 1942 roku jadąc do Armii gen. Władysława Andersa ciężko zachorował na zapalenie płuc i pozostawiono go w szpitalu, do kwietnia 1943 roku.

5 maja 1943 r. rozpoczął służbę w 1 Dywizji Piechoty im. Tadeusza Kościuszki. W lipcu 1943 r. został przeniesiony do 1 pułku lotnictwa myśliwskiego „Warszawa”. Brał udział we wszystkich operacjach tego pułku do maja 1945 roku. Wykonał 20 lotów bojowych. W 1947 roku będąc dowódcą eskadry lotniczej zakończył służbę w powietrzu.

Następnie zajmował wiele wysokich stanowisk w służbach technicznych. W latach 1957–1975 był pracownikiem naukowym Akademii Sztabu Generalnego WP. W czerwcu 1975 przeszedł w stan spoczynku.

Członek Stowarzyszenia Seniorów Lotnictwa Wojskowego RP. Społecznik uczestniczący w działalności stowarzyszeń mających na celu podtrzymanie tradycji wojskowych, w tym integrację środowisk byłych żołnierzy lotnictwa wojskowego Sił Zbrojnych RP. Przekazał wiele książek i eksponatów do szkół noszących imiona lotnicze. Popularyzator wiedzy o lotnictwie, szczególnie wśród młodzieży. Pochowany na cmentarzu w Rembertowie.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Spotkanie w Pałacu Prezydenckim z okazji Dnia Weterana www.prezydent.pl, 1 września 2005 [dostęp 2018-10-25]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]