Miednice płaskie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Miednice płaskie (łac. pelves planae) – spośród nich wyróżnia się dwa typy miednic: miednice płaskie zwykłe oraz płaskie krzywicze. Etiologia-krzywica – jedynie w pierwszym typie nie stwierdza się wyraźnych śladów przebytej krzywicy.

Miednica płaska zwykła[edytuj | edytuj kod]

Miednica płaska zwykła charakteryzuje się cechami:

  • Skrócony wymiar prosty we wchodzie.
  • Wymiar poprzeczny większy od przeciętnego.
  • Kość krzyżowa wysunięta ku przodowi, wklinowana między kości biodrowe, co powoduje zmniejszenie wszystkich wymiarów prostych.
  • Podwójny wzgórek kości krzyżowej: utworzony przez ostatni kręg lędźwiowy i znajdujący się bliżej spojenia łonowego.
  • Wymiar sprzężnej prawdziwej nie mniejszy niż 8,5 cm.

Miednica płaska krzywicza[edytuj | edytuj kod]

Miednica płaska krzywicza powstaje we wczesnym dzieciństwie na tle przebytej krzywicy. Kształt zbliżony do kształtu miednicy płaskiej. Najczęściej powoduje krzywicę w dzieciństwie i późne rozpoczęcie chodzenia dziecka.

Objawy[edytuj | edytuj kod]

W badaniu widoczne[1]:

  • skrzywienie kończyn dolnych
  • skrzywienie kręgosłupa
  • różaniec krzywicy
  • krótkie nogi
  • kwadratowy kształt głowy
  • trójkątny kształt czworoboku Michaelisa

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Michał Troszyński. Położnictwo Ćwiczenia. Copyright by Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2003, 2009.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Michał Troszyński. Położnictwo Ćwiczenia. Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2003, 2009

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]