Mierzyce

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Mierzyce
Kościół pw. św. Katarzyny
Kościół pw. św. Katarzyny
Państwo  Polska
Województwo łódzkie
Powiat wieluński
Gmina Wierzchlas
Strefa numeracyjna (+48) 43
Kod pocztowy 98-324[1]
Tablice rejestracyjne EWI
SIMC 0718542
Położenie na mapie gminy Wierzchlas
Mapa lokalizacyjna gminy Wierzchlas
Mierzyce
Mierzyce
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Mierzyce
Mierzyce
Położenie na mapie województwa łódzkiego
Mapa lokalizacyjna województwa łódzkiego
Mierzyce
Mierzyce
Położenie na mapie powiatu wieluńskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu wieluńskiego
Mierzyce
Mierzyce
Ziemia51°09′21″N 18°41′32″E/51,155833 18,692222

Mierzycewieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie wieluńskim, w gminie Wierzchlas. Jest to duża wieś, w której jest ok. 230 zagród. Znana od 1377 r. Niegdyś były tu czynne: fabryka papieru i smolarnia.

Do 1954 roku istniała gmina Mierzyce. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa sieradzkiego.

Części wsi[edytuj | edytuj kod]

Integralne części wsi Mierzyce[2][3]
SIMC Nazwa Rodzaj
0718559 Cieślina część wsi
0718565 Łęki część wsi
0718571 Nad Strugą część wsi
0718588 Parcela Południowa część wsi
0718594 Parcela Północna część wsi
0718602 Poduchowne część wsi
0718619 Przeczak część wsi

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Do 1818 r. wieś była własnością kapituły gnieźnieńskiej. Kościół parafialny drewniany w 1460 r. wspomniany w aktach konsystorskich. W miejscu tego kościoła w l. 1837-39, z inicjatywy ks. Ignacego Bolewskiego, stanął nowy, neogotycki, lecz bez wieży, kościół św. Katarzyny. Orientowany, na rzucie prostokąta, po obu stronach nawy dwie kwadratowe niższe kaplice. Otwór tęczowy ostrołukowy. Trzy ołtarze z 1 poł. XIX w. Dwie kropielnice gotyckie: z pocz. XVI w. z ornamentem roślinnym i zatartymi herbami, zapewne Poraj, Jastrzębiec i nieodczytanymi opatrzone datą 15..; druga z XVI w.,bez stopy. Kropielnice te są w czasowym posiadaniu kurii diecezjalnej.

W pobliżu cmentarza istniało tu założenie dworskie, a właściciele słyneli z wysokiego poziomu gospodarki rolnej. Po dworze pozostała ruina, a park o pow. 3 ha zachował się tylko częściowo. Ocalało kilka białych topoli, lipy, wiązy, kasztanowce, akacje. We wsi kultywuje się jeszcze hafciarstwo, tkactwo, ozdabia się pisanki.

Według rejestru zabytków Narodowego Instytutu Dziedzictwa[4] na listę zabytków wpisany jest obiekt:

  • kościół parafialny pw. św. Katarzyny, 1837-39, nr rej.: 948 z 30.12.1967

Kultura[edytuj | edytuj kod]

W miejscowości działa Koło Gospodyń Wiejskich w Mierzycach, które zawiązało się w 2010r. Stowarzyszenie uczestniczy głównie w imprezach o charakterze obrzędowo-kulturalnym integrującym mieszkańców i organizacje społeczne. Posiada swoje tradycje kulinarne, które są kultywowanie.

Ludzie związani ze wsią[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych. Poczta Polska S.A., styczeń 2013. s. według wyboru. [dostęp 2014–03–09].
  2. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części. „Dziennik Ustaw”. Nr 29, poz. 200, s. 1867, 2013–02–15. Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji. [dostęp 2014–03–09]. 
  3. TERYT (Krajowy Rejestr Urzędowego Podziału Terytorialnego Kraju). Główny Urząd Statystyczny. [dostęp 18.11.2015].
  4. NID: Rejestr zabytków nieruchomych, województwo łódzkie. [dostęp 19 września 2008].
  5. Jerzy Sperka: Otoczenie Władysława Opolczyka w latach 1379—1401. Studium o elicie władzy w relacjach z monarchą. Katowice, 2006, s. 445.


Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Katalog zabytków sztuki w Polsce, t. II, z. 12 – pow. wieluński, w opracowaniu H. Hohensee-Ciszewskiej i B. Wolff. Warszawa, 1953

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]