Mikołaj Jazłowiecki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Mikołaj Jazłowiecki
Herb
Abdank
Rodzina Jazłowieccy herbu Abdank
Data śmierci 1595
Ojciec Jerzy Jazłowiecki
Matka Elżbieta Tarło

Mikołaj Jazłowiecki herbu Abdank (zm. po 30 sierpnia 1595 roku[1]) – starosta śniatyński, czerwonogrodzki, starosta sokalski w 1595 roku[1].

Jego ojcem był Jerzy Jazłowiecki, hetman wielki koronny w latach 1569-1575 (bez formalnej nominacji), hetman polny koronny w 1569, wojewoda podolski od 1567, ruski od 1569, kasztelan kamieniecki od 1564, starosta czerwonogrodzki od 1544, kamieniecki od 1547, lubaczowski i latyczowski od 1566, chmielnicki od 1571, śniatyński, matką zaś Elżbieta Tarło herbu Topór, córka Jana Tarły (zm. 1550), krajczego i podczaszego wielkiego koronnego oraz starosty pilzneńskiego[2].

Kościół Dominikanów w Jazłowcu
Church Yaslovets.jpg
Yazlovets' kost., 2015.JPG
Yazlovets' k.,.JPG

W młodym wieku studiował we Włoszech. Po powrocie do swoich domów, zgodnie z tradycją rodzinną rozpoczął służbę wojskową.

W 1572 roku z Mikołajem Mieleckim prowadził kampanię wojskową przeciwko władcy Mołdawii Bogdanie IV Lepuszaninie. W latach 1573-1575 był w Paryżu. Wrócił stamtąd po śmierci ojca. W grudniu 1575 był jednym z posłańców do Stefana Batorego po jego nominacji do tronu polskiego. Przy wsparciu kandydatury Batorego otrzymał od niego później 1576 starostwo śniatyńskie. Przebywał na dworze królewskim (1578). W roku 1576 uczestniczył w intronizacji Stefana Batorego. W 1587 roku podpisał elekcję Maksymiliana III Habsburga[3] oraz najechał na zabudowania klasztoru Bernardynów we Lwowie, którzy wówczas zapewne zostały uszkodzone[4].

Pierwszą małżonką była Katarzyna, córka Stanisława Herburta. Drugą zaś Anna, córka Mikołaja Sieniawskiego. Trzecią – Aleksandra, córka Wasyla Tyszkiewicza (1-mo v. Chodkiewiczowa, 2-o v. ks. Ostrogska). Nie pozostawił potomków.

Fundował kościół oo. Dominikanów w Jazłowcu, w którego podziemiach został pochowany.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Krzysztof Chłapowski: Starostowie niegrodowi w Koronie 1565-1795. Materiały źródłowe. Warszawa: Bellerive-sur-Allier, 2017, s. 263.
  2. Jan Tarło z Podhajec h. Topór (ID: 7.609.128).
  3. Akt elekcji arcyksięcia Maksymiliana Habsburga na króla polskiego z 22 VIII 1587 roku, AGAD
  4. Andrzej Betlej: Kościół p.w. św. Andrzeja Apostoła i klasztor OO. Bernardynów. W: Materiały do dziejów sztuki sakralnej na ziemiach wschodnich dawnej Rzeczypospolitej. Cz. I: Kościoły i klasztory rzymskokatolickie dawnego województwa ruskiego. T. 20. Kraków, 2012, s. 15-16.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]