Mikołaj Nesterowicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kwiecień 1976, Biegun Północny. Fot. Mikołaj Nesterowicz - autoportret.

Mikołaj Nesterowicz (Kola Nesterowicz) (ur. 18 kwietnia 1941 w Orli, zm. 25 maja 2003 w Warszawie) – operator filmowy i telewizyjny, fotograf, fotoreporter, dziennikarz.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

1999, Suazi. Bohaterka filmu „Taniec trzcin”. Fotografia z cyklu „Kobiety Świata”. Fot. Mikołaj Nesterowicz
1999, Suazi. Bohaterka filmu „Taniec trzcin”. Fotografia z cyklu „Kobiety Świata”. Fot. Mikołaj Nesterowicz

Urodził się w Orli na Podlasiu, jako pierwsze dziecko Heleny i Mikołaja – nauczyciela i artysty-malarza.  Od wczesnej młodości przejawiał zainteresowanie fotografią oraz rysunkiem. Uczęszczał do Liceum Ogólnokształcącego z Białoruskim Językiem Nauczania im. Bronisława Taraszkiewicza w Bielsku Podlaskim. Ukończył filologię rosyjską w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Opolu (obecnie Uniwersytet Opolski)  oraz kierunek operatorski  prestiżowego moskiewskiego WGIK-u (dawniej Wszechzwiązkowy Państwowy Uniwersytet Kinematografii, obecnie Wszechrosyjski Państwowy Uniwersytet Kinematografii im. S. A. Gierasimowa). Po ukończeniu studiów filologicznych przez krótki czas nauczał języka rosyjskiego, następnie  rozpoczął  współpracę z ośrodkami telewizyjnym w Szczecinie i w Warszawie.

Na początku lat 70. pracował  w zawodzie reportera – w roli dziennikarza z kamerą  był zagranicznym korespondentem  Polskiego Radia i Telewizji w ZSRR. Swoje filmowe relacje wysyłał z najodleglejszych krańców  Związku Radzieckiego – Sachalina, Kamczatki, Czukotki, a nawet z Bieguna Północnego.   Po powrocie do kraju nadal związany był z Telewizją Polską, współpracował również przy produkcjach  BBC, NHK, Canal+, ARTE.

Mikołaj  Nesterowicz był jednym z najwybitniejszych, najbardziej cenionych polskich operatorów kina dokumentalnego. Jego dorobek twórczy obejmuje  zdjęcia do kilkuset pełno- i krótkometrażowych filmów dokumentalnych, reportaży, felietonów oraz innych form filmowych, w tym do wielokrotnie nagradzanych, ważnych obrazów  jak „Prezydent”, „Defilada” (film  o dyktaturze w Korei Północnej), „Kiniarze z Kalkuty”, „Taniec  trzcin” w reżyserii Andrzeja Fidyka, czy „Trzynastka”, „Arizona”, „Oni” Ewy Borzęckiej.  Współpracował też z innymi wybitymi twórcami kina i telewizji –  Ireną i Jerzym Morawskimi,  Hanną Kramarczuk, Haliną Miroszową, Waldemarem Karwatem, Krystianem Przysieckim, Stanisławem Szwarc-Bronikowskim. Szczególny tandem artystyczny tworzył z pochodzącą z Podlasia reżyserką i scenarzystką Tamarą Sołoniewicz. Tematem większości ich filmów była Białostocczyzna i jej mieszkańcy.

1992, Teheran. Kobiety uczestniczące w uroczystych obchodach rocznicy śmierci Ajatollaha Chomejniego. Fotografia z cyklu „Kobiety Świata”. Fot. Mikołaj Nesterowicz
1992, Teheran. Kobiety uczestniczące w uroczystych obchodach rocznicy śmierci Ajatollaha Chomejniego. Fotografia z cyklu „Kobiety Świata”. Fot. Mikołaj Nesterowicz
1989, Korea Północna. Lekcja w szkole. Fotografia z cyklu „Kobiety Świata”. Fot. Mikołaj Nesterowicz
1989, Korea Północna. Lekcja w szkole. Fotografia z cyklu „Kobiety Świata”. Fot. Mikołaj Nesterowicz

Przez cale życie, równolegle do twórczości filmowej, oddawał się pasji fotografowania. Archiwum zdjęć jego autorstwa liczy kilkadziesiąt tysięcy klatek. W 2017 roku niewielka część spuścizny fotograficznej filmowca trafiła do zbiorów Archiwum Fotografii Ośrodka KARTA[1].

Mikołaj Nesterowicz w 2002 r. został odznaczony Srebrnym Krzyżem Zasługi nadanym przez Prezydenta RP.

Zmarł w Warszawie w 2003 roku. Spoczywa na cmentarzu prawosławnym w rodzinnej Orli.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Był mężem dziennikarki radiowej Elwiry Kruszyńskiej-Nesterowicz. Jego synem jest filmowiec i fotografik Piotr Nesterowicz.

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

Ważniejsze tytuły z filmografii Koli Nesterowicza[edytuj | edytuj kod]

1986, Wietnam. Sprzedawczyni kapeluszy. Fotografia z cyklu „Kobiety Świata”. Fot. Mikołaj Nesterowicz
1986, Wietnam. Sprzedawczyni kapeluszy. Fotografia z cyklu „Kobiety Świata”. Fot. Mikołaj Nesterowicz
1999, Suazi. Dziewczyna w metalowym nakryciu głowy. Fotografia z cyklu „Kobiety Świata”. Fot. Mikołaj Nesterowicz
1999, Suazi. Dziewczyna w metalowym nakryciu głowy. Fotografia z cyklu „Kobiety Świata”. Fot. Mikołaj Nesterowicz
  • „Kambodża – czas obłędu i nadziei” 1986 reż. Hanna Kramarczuk
  • „Pocztówka z Nieba” 2006 reż. Piotr Nesterowicz
  • „Obudzić Olę” rok produkcji 2002 reż. Alina Mrowińska
  • „Serce z węgla” 2001 reż. Irena i Jerzy Morawscy
  • „Śmierć Zygielbojma” 2000 reż. Dżamila Ankiewicz
  • „Taniec  trzcin” 2000 reż. Andrzej Fidyk
  • „Tatarzy w Polsce” 1999 reż.Tamara Sołoniewicz
  • „Zablokowani” 1999 reż. Maria Dłużewska
  • „Nie sąd cię skaże pedofilu” 1998 reż. Athena Sawidis
  • „Katarzyna Kobro rzeźbiarka” 1998 reż. Hanna Kramarczuk
  • „Kiniarze z Kalkuty” 1998 reż. Andrzej Fidyk
  • „Arizona” 1997 reż. E.Borzęcka
  • „13” 1996 reż. E.Borzęcka
  • „Carnaval, the biggest party In the Word” 1995 reż. Andrzej Fidyk
  • „Sex, kłamstwa i Jerzy Kosiński ”1995 reż. Agnieszka Piotrowska
  • „Russian striptease” 1994 reż. Andrzej Fidyk
  • „Krzyk puszczy” 1994 reż. Tamara Sołoniewicz
  • „Już niepotrzebni” 1994 reż. Tamara Sołoniewicz
  • „Sen Staszka w Teheranie” 1993 reż. Andrzej Fidyk
  • „Melodia duszy” 1993 reż. Tamara Sołoniewicz
  • „Bazrach – czyli sen o wolnym kamieniu” 1992 reż. Waldemar Karwat
  • „Mein Warschau? Jahre danach” 1992 reż. Andrzej Falber
  • „Jezioro pełne łez” 1991 reż.Tamara Sołoniewicz
  • „Przez” 1991 reż. Waldemar Karwat
  • „Defilada” 1989 reż. Andrzej Fidyk
  • „Żertwa” 1988 reż.Tamara Sołoniewicz
  • „Paryż miasto kontrastów” 1988 reż. Andrzej Fidyk
  • „Moskwa” 1987 reż. Tadeusz  Kraśko
  • „Siłaczka z Goran” 1987 reż. Tamara Sołoniewicz
  • „Noc  w pałacu” 1986 reż. Andrzej Fidyk
  • „Angkorwat – historia w kamieniu” 1986 reż. Hanna Kramarczuk
  • „Kresowa ballada” 1985 reż. Tamara Sołoniewicz
  • „Prezydent” 1985 reż. Andrzej Fidyk
  • „Życie zamknięte na kłódkę” 1984 reż. Hanna Kramarczuk
  • „Tyś nam obiecał ziemię sprawiedliwą” 1982 reż. Hanna Kramarczuk, Halina Miroszowa

Wystawy fotograficzne indywidualne[edytuj | edytuj kod]

  • „Kobiety świata” (DK Łosice, 2018; GOKSiT, Korycin 2016; Muzeum i Ośrodek Kultury Białoruskiej, Hajnówka, 2015; Muzeum Podlaskie w Białymstoku Oddział w Bielsku Podlaskim, 2003)
  • „Druga płeć, trzeci świat”, Muzeum Ignacego Paderewskiego w  Łazienkach Królewskich, Warszawa 2003
    2002, Sri Lanka 2002. Zbieraczki herbaty. Fotografia z cyklu „Kobiety Świata”. Fot. Mikołaj Nesterowicz

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Świat Andrzeja Fidyka, Aleksandra Szarłat, Kraków 2017
  2. Słownik Białoruskich Artystów. Mikołaj Nesterowicz,  Muzeum i Ośrodek Kultury Białoruskiej, Hajnówka 2015
  3. Czerwone oczy kamer, Halina Miroszowa, Warszawa 2000
  4. Pasjans telewizyjny, Tadeusz Kraśko, BGW Warszawa 1992
  5. Album rodzinny, Kazimierz Kozub, Warszawa 1980
  6. „Kola był poetą”, rozmowa z rozmowa z Leszkiem Ciechońskim, Gazeta Wyborcza Toruń, nr 144, wydanie z dnia 23.06.2003, s. 6
  7. „Gołym okiem się boję”, Irena Morawska, Duży Format, nr 44 – dodatek do Gazeta Wyborczej nr 251, wydanie z dnia 27.10.2003, s. 21

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]