Mina kontaktowa wz. 08/39

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Mina kontaktowa wz. 08/39 (Skansen Broni Morskiej, Hel)

Mina kontaktowa wz. 08/39 była opracowaną w ZSRR morską kotwiczną miną galwaniczno-uderzeniową. Konstrukcja wywodziła się z rosyjskiej miny wz. 08 używanej w I wojnie światowej. Przeznaczona do niszczenia okrętów nawodnych, jak i podwodnych o średniej i małej wyporności. Miny te były zakupione w ZSRR po zakończeniu II wojny światowej, do lat 50., i używane były przez Marynarkę Wojenną PRL[1]. Próba podjęcia produkcji w Polsce w latach pięćdziesiątych XX wieku nie powiodła się.

W połowie lat 80. polskie miny tego typu zmodernizowano przez zastosowanie nowych zapalników, zmieniając oznaczenie miny na OS (okrętowa średnia)[1].

Oznaczenie wz. 08/39 bywa potocznie mylnie przypisywane do polskich min przedwojennych.

Konstrukcja[edytuj | edytuj kod]

Mina kontaktowa wz. 08/39 składała się z:

  • kadłuba miny o średnicy 975 mm z ładunkiem materiału wybuchowego i amortyzatora
  • wózka kotwicznego z mechanizmem ustawiania na żądaną głębokość i minliną
  • przyrządu zabezpieczającego umieszczonego w kadłubie miny
  • pięciu ołowiowych czopów galwaniczno-uderzeniowych z ochraniaczami żeliwnymi
  • przyrządu zapalającego
  • zabezpieczającego zwalniacza cukrowego

Dane taktyczno-techniczne[edytuj | edytuj kod]

  • Długość miny z kotwicą: 1290 mm
  • Szerokość miny z kotwicą: 905 mm
  • Wysokość miny z kotwicą: 1040 mm
  • Masa całkowita miny w stanie bojowym: 592 kg
  • Masa ładunku wybuchowego: 110 kg trotylu
  • Długość minliny: 110 m
  • Najmniejsza dopuszczalna głębokość: 15 m
  • Najmniejszy odstęp między postawionymi minami: 35 m

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Robert Rochowicz. Stawiacze min z „cywila”. „Morze”. 9/2017. III (24), s. 43, 2017. 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]