Minuskuł 25

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Minuskuł 25
Data powstania XI wiek
Rodzaj Kodeks minuskułowy
Numer 25
Zawartość Ewangelie
Język grecki
Rozmiary 30,2 × 23,3 cm
Typ tekstu tekst bizantyński
Kategoria V
Miejsce przechowywania Francuska Biblioteka Narodowa

Minuskuł 25 (wedle numeracji Gregory—Aland), A139 (von Soden)[1] – rękopis Nowego Testamentu pisany minuskułą na pergaminie w języku greckim z XI wieku[2][3]. Przechowywany jest w Paryżu.

Opis rękopisu[edytuj | edytuj kod]

Kodeks zawiera tekst czterech Ewangelii, na 292 pergaminowych kartach (30,2 cm na 23,2 cm), z pewnymi lukami[2][3].

Tekst rękopisu pisany jest jedną kolumną na stronę, w 13 linijek na stronę[2].

Tekst Ewangelii dzielony jest według κεφαλαια (rozdziały) oraz według Sekcji Ammoniusza, których numery umieszczono na marginesie. Sekcje Ammoniusza zostały opatrzone odniesieniami do Kanonów Euzebiusza. Tekst ewangelii zawiera τιτλοι (tytuły)[4][5].

Tekst[edytuj | edytuj kod]

Grecki tekst Ewangelii reprezentuje bizantyńską tradycję tekstualną. Aland zaklasyfikował go do kategorii V[6].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Paleograficznie rękopis datowany jest na wiek XI[2]. Rękopis prawdopodobnie powstał w Kalabrii. Na listę rękopisów Nowego Testamentu wciągnął go Wettstein.

Rękopis badał Griesbach, Scholz oraz Paulin Martin[7].

Obecnie przechowywany jest we Francuskiej Bibliotece Narodowej (Gr. 191) w Paryżu[2][3].

Nie jest cytowany w krytycznych wydaniach Novum Testamentum Graece Nestle-Alanda (NA26, NA27).

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Caspar René Gregory: Die griechischen Handschriften des Neuen Testament. Leipzig: J. C. Hinrichs'sche Buchhandlung, 1908, s. 49.
  2. a b c d e K. Aland, M. Welte, B. Köster, K. Junack: Kurzgefasste Liste der griechischen Handschriften des Neues Testaments. Berlin, New York: Walter de Gruyter, 1994, s. 49.
  3. a b c Liste Handschriften. W: Münster Istitut [on-line]. Institute for New Testament Textual Research. [dostęp 2013-05-01].
  4. F. H. A. Scrivener: A Plain Introduction to the Criticism of the New Testament. T. 1. London: 1894, s. 194.
  5. C. R. Gregory: Textkritik des Neuen Testaments. T. 1. Leipzig: J. C. Hinrichs, 1900, s. 134.
  6. K. Aland, B. Aland: The Text of the New Testament: An Introduction to the Critical Editions and to the Theory and Practice of Modern Textual Criticism. przeł. Erroll F. Rhodes. Michigan: William B. Eerdmans Publishing Company, 1995, s. 138. ISBN 978-0-8028-4098-1. (ang.)
  7. Jean-Pierre-Paul Martin, Description technique des manuscrits grecs, relatif au N. T., conservé dans les bibliothèques des Paris (Paris 1883), s. 38-39.