Miron (Nikolić)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Miron
Mihailo Nikolić
Biskup pakracki
Kraj działania  Jugosławia
Data i miejsce urodzenia 27 lutego 1846
Kapelnja
Data i miejsce śmierci 18 lutego 1941
Pakrac
Biskup pakracki
Okres sprawowania 1890–1941
Wyznanie prawosławne
Kościół Serbski Kościół Prawosławny
Inkardynacja Eparchia pakracka
Śluby zakonne 10 października 1870
Diakonat 28 października 1870
Prezbiterat 1874
Nominacja biskupia 10 października 1888
Chirotonia biskupia 1890
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 3 maja 1890
Konsekrator Jerzy
Współkonsekratorzy Nektariusz (Dimitrijević), Bazylian (Petrović)

Miron, imię świeckie Mihailo Nikolić (ur. 27 lutego 1846 w Kapelni, zm. 18 lutego 1941 w Pakracu) – serbski biskup prawosławny.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończył gimnazjum w Nowym Sadzie (niższe klasy kolejno w Osijeku i Sremskich Karlovcach) oraz seminarium duchowne w Pakracu. Następnie pracował jako nauczyciel w Daruvarze i urzędnik w kancelarii konsystorza eparchii pakrackiej. 10 października 1870 wstąpił do monasteru Orahovica, składając wieczyste śluby mnisze na ręce jego przełożonego, igumena Maksyma. 28 października tego samego roku został wyświęcony na diakona, zaś w 1874 przyjął święcenia kapłańskie z rąk biskupa pakrackiego Nikanora[1]. W 1878 otrzymał godność archimandryty[1].

10 października 1888 został nominowany na biskupa pakrackiego. Z powodu śmierci patriarchy serbskiego Germana jego chirotonia biskupia odbyła się dopiero 3 maja 1890, po wyborze jego następcy Jerzego[1]. Kierując eparchią pakracką, biskup Miron zwracał szczególną uwagę na wykształcenie i postawę duchowieństwa, regularnie zwoływał zjazdy duchownych, dbał o wyposażenie bibliotek parafialnych, utworzył również fundusz, z którego miała być udzielana pomoc ubogim dzieciom duchownym i sierotom po zmarłych kapłanach. W 1894 utworzył w Pakracu szkołę nauczycielską, dla której sam zakupił budynek; utworzył również internat dla ubogich uczniów. Występował przeciwko emigracji Serbów do Ameryki[1]. Urząd biskup pakrackiego sprawował do śmierci w 1941[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e biskup Sawa (Vuković), Srpski jerarsi od devetog do dvadesetog veka, Evro Beograd, Unireks Podgorica, Kalenić Kragujevac, 1996, ss. 319–320.


Poprzednik
Nikanor (Grujić)
Biskup pakracki
1890 – 1941
Następca
Emilian (Marinović) jako biskup slawoński