Mirosław Duchowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Miroslaw.Duchowski

Mirosław Duchowski (ur. 1948, zm. 16 lutego 2019[1]) – polski malarz i projektant przestrzeni publicznych. Profesor zwyczajny w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie i w Szkole Wyższej Psychologii Społecznej.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W latach 1990–1993 był prorektorem Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Prowadził Pracownię Sztuki w Przestrzeni Publicznej na Wydziale Malarstwa ASP. Kierował także interdyscyplinarnym, międzyuczelnianym Instytutem Badań Przestrzeni Publicznej.

W 2000 otrzymał tytuł profesora.

Opis twórczości[edytuj | edytuj kod]

Łączył działalność artystyczną, projektową i naukowo-badawczą dotyczącą przestrzeni publicznej.

Był autorem wielu wystaw indywidualnych, ok. 100 projektów dot. sztuki i organizacji przestrzeni publicznych. Publikował teksty naukowe, uczestniczył w znacznej liczbie sympozjów, konferencji i badań naukowych z zakresu sztuki i szeroko pojmowanego kulturoznawstwa.

W latach 1981-1992 razem z Ryszardem Winiarskim i studentami ASP tworzył nieformalną grupę znaną jako Pracownia Winiarskiego, prowadzącą intensywną działalność na terenie Polski i w wielu krajach Europy.

Jak pisze w[2] Słowniku Malarzy Polskich Maryla Sitkowska: "Twórczość Duchowskiego rozwijała się w dwóch etapach. Do końca lat 70. podejmował głównie prace projektowe w budownictwie i po wygraniu konkursu i zrealizowaniu elewacji Narodowego Banku Polskiego, współpracował przy projektowaniu i realizacji jednego z pierwszych 100-metrowych wieżowców – Intraco(projekt elewacji i części wnętrz). W latach 80. związał się z ruchem ekologicznym, również jako działacz i współorganizator, m.in. tzw. spotkań wigierskich, poświęconych ekologii w nauce i sztuce (1985–1987)".

W 1989 zorganizował pierwszą w Polsce międzynarodową wystawę i sympozjum Eco-Art w Centrum Sztuki Współczesnej w Warszawie. Równolegle uprawiał malarstwo, początkowo reprezentując nurt abstrakcji geometrycznej. Tworzył obrazy olejne i reliefy z drewna, oparte na kompozycji diagonalnej i oszczędnej skali barw.

Od połowy lat 80. powstawały obrazy (obiekty ekologiczne) z piasku związanego specjalnym, bezbarwnym spoiwem, czarną lub ciemnobłękitną farbą, do których przytwierdzał suche fragmenty traw, gałęzi itp. Natura traktowana jest w nich z uwagą i troską należną bytowi zagrożonemu. Zarówno w przesłaniu emocjonalnym, jak w oszczędnej ekspresji swych prac, wykorzystujących organiczne materiały i faktury, Duchowski nawiązuje do idei „ekologii głębokiej” Ten etap twórczości podsumowała duża wystawa w Galerii Studio w 1993 r., gdzie zaprezentowano 120 obrazów-obiektów. W tym okresie dość często Duchowski tworzył instalacje i performance w Polsce i za granicą.

Od połowy lat dziewięćdziesiątych Duchowski zaangażowany był w projekty i realizacje związane z budową metra w Warszawie. Duchowski, kierując zespołem Agencji 3A ASP projektował przestrzenie publiczne stacji metra. Wraz z Biurem Projektów AiB wziął udział w 8 konkursach architektonicznych, z czego trzy: Ratusz, Marymont i Stare Bielany zrealizowane zostały według projektów z jego udziałem[3]. Wcześniej, w zespole z Jasną Strzałkowską, realizował wnętrza Stacji Centrum.

Zmarł 16 lutego 2019. Został pochowany 27 lutego 2019 w kolumbarium na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach[1] (Q kolumbarium 5-2-16)[4].

Nagrody i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

W 1993 otrzymał Nagrodą Indywidualną Ministra Kultury i Sztuki za wybitne osiągnięcia artystyczne i dydaktyczne, a w 2011 Nagrodę Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Mirosław Duchowski. wyborcza.pl, 23 lutego 2019. [dostęp 2019-03-01].
  2. Sitkowska Maryla: Słownik Malarzy Polskich – Wydawnictwo „Arkady” 2001 s.76, 77.
  3. Architektura Murator 03 2004, 05 2007, 01 2009
  4. Wyszukiwarka cmentarna --- Warszawskie cmentarze [dostęp 2019-11-14] (pol.).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]