Misje ludowe

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Misje ludowe - forma ewangelizacji, pierwszego głoszenia historii Jezusa Chrystusa.

Jeden ze środków podejmowanych dla doprowadzenia do indywidualnego przyjęcia Jezusa Chrystusa w drodze wiary jako swojego Zbawiciela i Pana[1][2]. Misje ludowe były regularnie podejmowaną metodą aktywizowania społeczności wiernych skupionych w parafiach[2].

Współcześnie podejmowane są działania integrujące popularne wspólnotowe praktyki słuchania i głoszenia Słowa Bożego z misjami ludowymi dla przebudzenia miejscowych chrześcijan i ponownego przyswajania wiary chrześcijańskiej, przygotowania do sakramentu małżeństwa i współdziałania w opiece nad cierpiącymi[2]. Od 8 grudnia 2015 roku do 20 listopada 2016 roku trwał Nadzwyczajny Jubileusz Miłosierdzia i w tym okresie wyznaczonym prezbiterom udzielone zostały specjalne prerogatywy do rozgrzeszenia z grzechów zastrzeżonych dla władzy zwierzchniej w Kościele katolickim, by głosiciele ci określani mianem „misjonarzy miłosierdzia” mieli przynieść wiernym „radość przebaczenia”[3].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Franciszek Blachnicki: CHARYZMAT I WIERNOŚĆ. Kraków: Wydawnictwo Światło-Życie, 2012, s. 20. ISBN 978-83-7535-099-9.
  2. a b c NOWA EWANGELIZACJA DLA PRZEKAZU WIARY CHRZESCIJANSKIEJ. W: SYNOD BISKUPÓW XIII ZWYCZAJNE ZGROMADZENIE OGÓLNE, WATYKAN 2012 [on-line]. 2 - Sekretariat Generalny Synodu Biskupów i Libreria Editrice Vaticana, 2012. s. 65, (146). [dostęp 2015-06-02].
  3. Franciszek (papież): Bulla o Nadzwyczajnym Jubileuszu Miłosierdzia. W: Misericordiae vultus [on-line]. Deon.pl, 11.04.2015. [dostęp 2015-06-04].