Mistrzostwa Świata w Piłce Ręcznej Kobiet 2011 (eliminacje)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Kwalifikacje do Mistrzostw Świata w Piłce Ręcznej Kobiet 2011 miały na celu wyłonienie żeńskich reprezentacji narodowych w piłce ręcznej, które wystąpiły w finałach tego turnieju.

Informacje ogólne[edytuj | edytuj kod]

Turniej finałowy organizowanych przez IHF mistrzostw świata odbył się w Brazylii w grudniu 2011 roku i wzięły w nim udział dwadzieścia cztery drużyny. Automatycznie do mistrzostw zakwalifikowała się reprezentacja Rosji jako mistrz świata z 2009 i Brazylia jako organizator imprezy. O pozostałe 22 miejsca odbywały się kontynentalne kwalifikacje. Wolne miejsca zostały podzielone według następującego klucza geograficznego: Europie przydzielono 11 miejsc, Azji przyznano cztery miejsca, Ameryce (Południowej wspólnie z Północną) i Afryce przypadły trzy, a jedno Oceanii[1][2].

Zakwalifkowane zespoły[edytuj | edytuj kod]

Kraj Strefa kwalifikacyjna Mistrzostwa 2009 Najlepszy wynik
 Brazylia Gospodarz 15 miejsce 7. miejsce (2005)
 Rosja Mistrz świata 2009 Mistrzostwo Mistrzostwo (2001, 2005, 2007, 2009)
 Norwegia Mistrzostwa Europy 2010 – 1. miejsce 3. miejsce Mistrzostwo (1999)
 Szwecja Mistrzostwa Europy 2010 – 2 miejsce 13. miejsce 6. miejsce (1993)
 Rumunia Mistrzostwa Europy 2010 – 3 miejsce 8. miejsce Mistrzostwo (1962)
 Czarnogóra Europa - Play-off Nie startowały
 Holandia Europa - Play-off Nie startowały
 Hiszpania Europa - Play-off 4. miejsce
 Francja Europa - Play-off 2.miejsce
 Chorwacja Europa - Play-off Nie startowały
 Islandia Europa - Play-off Nie startowały
 Niemcy Europa - Play-off 7.miejsce
 Dania Europa - Play-off 5.miejsce
 Kazachstan Mistrzostwa Azji 2010 – 1. miejsce 22. miejsce 22. miejsce
 Korea Południowa Mistrzostwa Azji 2010 – 2. miejsce 6. miejsce Mistrzostwo (1995)
 Chiny Mistrzostwa Azji 2010 – 3. miejsce 12. miejsce 8. miejsce (1990)
 Japonia Mistrzostwa Azji 2010 – 4. miejsce 16. miejsce 7. miejsce (1965)
 Angola Mistrzostwa Afryki 2010 – 1. miejsce 11. miejsce 7. miejsce (2007)
 Tunezja Mistrzostwa Afryki 2010 – 2. miejsce 14. miejsce 12. miejsce (1975)
 Wybrzeże Kości Słoniowej Mistrzostwa Afryki 2010 – 3. miejsce 18. miejsce 18. miejsce (2009)
 Argentyna Mistrzostwa Ameryki 2011 – 2. miejsce 19. miejsce 19. miejsce (2009)
 Kuba Mistrzostwa Ameryki 2011 – 3. miejsce Nie startowały 21. miejsce (1999)
 Urugwaj Mistrzostwa Ameryki 2011 – 4. miejsce Nie startowały 23. miejsce (2001, 2005)
 Australia Mistrz Oceanii

Eliminacje[edytuj | edytuj kod]

Kontynent Związek Miejsca Turniej World Map IHF
Europa EHF 3 miejsca Mistrzostwa Europy 2010
8 miejsc Europejski turniej eliminacyjny
Afryka CAHB 3 miejsca Mistrzostwa Afryki 2010
Ameryka PATHF 3 miejsca Mistrzostwa Ameryki 2011
Azja AHF 4 miejsca Mistrzostwa Azji 2010
Oceania OHF 1 miejsce Puchar Narodów Oceanii 2011

Europa[edytuj | edytuj kod]

Chęć udziału w mistrzostwach świata wyraziły 33 europejskie federacje piłki ręcznej. Szesnaście z tych drużyn uczestniczyło w turnieju głównym ME, którego medaliści uzyskiwali bezpośredni awans, pozostałe 17 natomiast, podzielone na cztery grupy (jedna pięciozespołowa i trzy z czterema drużynami), rozgrywały turnieje o cztery miejsca uprawniające do udziału w fazie play-off. Zwycięzcy grup, a także dwanaście drużyn, które nie uzyskały awansu z mistrzostw kontynentu, podzielone na osiem par rozegrały pomiędzy sobą dwumecze o awans do turnieju głównego mistrzostw świata[2].

Europejski turniej eliminacyjny – faza grupowa[edytuj | edytuj kod]

Losowanie grup odbyło się 27 lipca 2010 roku w Wiedniu. Drużyny zostały rozstawione według wyników osiągniętych w kwalifikacjach do ME 2010[2]. W wyniku losowania utworzono cztery grupy, w których drużyny miały rywalizować systemem kołowym w dniach 30 listopada–5 grudnia 2010 roku. Cypr, Grecja, Portugalia i Włochy otrzymały prawo do organizacji tych turniejów, jednak po odmowie Cypru mecze grupy 1 zorganizowała Polska[3][4]. Zwycięsko z rywalizacji wyszły reprezentacje Polski, Macedonii, Turcji i Czech[5].

Grupa 1[edytuj | edytuj kod]

Hala Globus, Lublin
 Polska
Zespół Mecze Bramki Punkty
 Polska 4 147-80 8
 Austria 4 134-96 5
 Wielka Brytania 4 103-108 4
 Słowacja 4 138-111 3
 Cypr 4 59-186 0
Data Godzina Wynik Do przerwy Raport
01.12. 17:00 Austria   Wielka Brytania 30–20 14-9 [1]
19:15 Polska   Cypr 51–9 30-1 [2]
02.12. 17:00 Wielka Brytania   Słowacja 27–26 15-15 [3]
19:15 Cypr   Austria 10–45 4-23 [4]
03.12. 16:00 Słowacja   Polska 28–31 12-12 [5]
18:15 Wielka Brytania   Cypr 39–20 23-10 [6]
04.12. 15:45 Słowacja   Cypr 51–20 23-12 [7]
18:00 Polska   Austria 33–26 18-14 [8]
05.12. 15:15 Austria   Słowacja 33–33 17-18 [9]
17:30 Polska   Wielka Brytania 32–17 16-9 [10]

Grupa 2[edytuj | edytuj kod]

Krachtidi Sporthall, Drama
 Grecja
Zespół Mecze Bramki Punkty
 Macedonia Północna 3 90-67 6
 Azerbejdżan 3 76-74 3
 Szwajcaria 3 86-86 3
 Grecja 3 60-85 0
Data Godzina Wynik Do przerwy Raport
03.12. 18:30 Szwajcaria   Azerbejdżan 29–29 13-11 [11]
20:30 Macedonia Północna   Grecja 27–21 13-12 [12]
04.12. 19:00 Azerbejdżan   Macedonia Północna 20–26 10-13 [13]
21:00 Grecja   Szwajcaria 20–31 9-16 [14]
05.12. 16:00 Macedonia Północna   Szwajcaria 37–26 20-13 [15]
18:00 Grecja   Azerbejdżan 19–27 6-13 [16]

Grupa 3[edytuj | edytuj kod]

Pavilhao Gimnodesportivo, Funchal,
 Portugalia
Zespół Mecze Bramki Punkty
 Turcja 3 100-75 6
 Białoruś 3 82-76 4
 Finlandia 3 72-84 1
 Portugalia 3 65-84 1
Data Godzina Wynik Do przerwy Raport
03.12. 17:00 Turcja   Finlandia 36–26 16-12 [17]
19:00 Białoruś   Portugalia 28–22 14-13 [18]
04.12. 15:00 Portugalia   Turcja 18–31 9-13 [19]
17:00 Finlandia   Białoruś 21–23 11-11 [20]
05.12. 17:00 Portugalia   Finlandia 25–25 17-11 [21]
19:00 Białoruś   Turcja 31–33 16-17 [22]

Grupa 4[edytuj | edytuj kod]

Palazzetto dello Sport, Oderzo
 Włochy
Zespół Mecze Bramki Punkty
 Czechy 3 119-63 6
 Włochy 3 76-81 4
 Litwa 3 73-84 2
 Bułgaria 3 63-103 0
Data Godzina Wynik Do przerwy Raport
03.12. 17:00 Czechy   Włochy 38–22 19-8 [23]
19:00 Litwa   Bułgaria 29–23 17-13 [24]
04.12. 17:00 Włochy   Litwa 24–23 13-13 [25]
19:00 Bułgaria   Czechy 20–44 12-22 [26]
05.12. 14:00 Czechy   Litwa 37–21 17-11 [27]
16:00 Włochy   Bułgaria 30–20 13-10 [28]

Mistrzostwa Europy w Piłce Ręcznej Kobiet 2010[edytuj | edytuj kod]

Kwalifikację na mistrzostwa świata uzyskały trzy najlepsze, prócz Rosji, która miała już zapewniony awans, drużyny Mistrzostw Europy 2010, które odbyły się w dniach 7-19 grudnia 2010 roku w Danii i Norwegii. Okazały się nimi medalistki tego turnieju Norweżki, Szwedki i Rumunki.

Europejski turniej eliminacyjny – faza play-off[edytuj | edytuj kod]

W tej fazie rozgrywek wzięło udział szesnaście reprezentacji narodowych – dwanaście drużyn uczestniczących w mistrzostwach kontynentu, które dotychczas nie uzyskały awansu, oraz czterech zwycięzców grup w fazie grupowej eliminacji. Losowanie ośmiu par odbyło się w hali Jyske Bank Boxen w duńskim Herning 19 grudnia 2010 roku[6][7]. Spotkania zostały zaplanowane na 3–5 i 10–12 czerwca 2011 roku[8], a awans do mistrzostw świata zapewnili sobie zwycięzcy dwumeczów: Czarnogóra, Holandia, Hiszpania, Francja, Chorwacja, Islandia, Niemcy i Dania[9][10].

3 czerwca 2011
18:00

Czechy 

26 : 42

 Czarnogóra

Sportovní hala UP, Ołomuniec
Widzów: 800
(7 : 21)
raport
4 czerwca 2011
19:30

Holandia 

40 : 28

 Turcja

Topsportcentrum Rotterdam, Rotterdam
Widzów: 1900
(22 : 16)
raport
4 czerwca 2011
16:00

Hiszpania 

37 : 22

 Macedonia Północna

Pabellon Esperanza Lag, Elx
Widzów: 1000
(16 : 10)
raport
5 czerwca 2011
18:00

Francja 

28 : 19

 Słowenia

Palais des sports de Pau, Pau
Widzów: 4000
(11 : 9)
raport
5 czerwca 2011
19:30

Chorwacja 

36 : 25

 Serbia

Varaždin Arena, Varaždin
Widzów: 3500
(16 : 14)
raport
5 czerwca 2011
16:30

Islandia 

37 : 18

 Ukraina

Vodafonehöllin, Reykjavík
Widzów: 800
(18 : 8)
raport
5 czerwca 2011
18:30

Niemcy 

26 : 24

 Węgry

Sparkassen-Arena, Balingen
Widzów: 1500
(11 : 12)
raport
4 czerwca 2011
14:45

Polska 

16 : 23

 Dania

Hala Widowiskowo-Sportowa, Elbląg
Widzów: 2200
(8 : 8)
raport

10 czerwca 2011
20:15

Czarnogóra 

33 : 26

 Czechy

Sportski Centar Ad, Pljevlja
Widzów: 1500
(16 : 11)
raport
11 czerwca 2011
18:00

Turcja 

34 : 38

 Holandia

Haldun Alagaş Sports Hall, Stambuł
Widzów: 1500
(16 : 23)
raport
11 czerwca 2011
20:15

Macedonia Północna 

24 : 21

 Hiszpania

SRC Kale, Skopje
Widzów: 1000
(11 : 11)
raport
12 czerwca 2011
14:00

Słowenia 

20 : 28

 Francja

Arena Stožice, Lublana
Widzów: 3000
(10 : 16)
raport
11 czerwca 2011
19:30

Serbia 

31 : 30

 Chorwacja

Sportski centar Mladost, Kragujevac
Widzów: 1000
(15 : 15)
raport
12 czerwca 2011
17:30

Ukraina 

24 : 24

 Islandia

Yunost Karpaty, Użhorod
Widzów: 800
(12 : 13)
raport
11 czerwca 2011
17:30

Węgry 

22 : 27

 Niemcy

Magvassy Mihály Sportcsarnok, Győr
Widzów: 2200
(12 : 14)
raport
12 czerwca 2011
20:15

Dania 

24 : 19

 Polska

Skyline Arena, Randers
Widzów: 2350
(9 : 11)
raport


Afryka[edytuj | edytuj kod]

Turniejem kwalifikacyjnym w Afryce były mistrzostwa tego kontynentu, które odbyły się w dniach 10-21 lutego 2010 roku. Awans na mistrzostwa świata uzyskali jego medaliści: Angola, Tunezja i Wybrzeże Kości Słoniowej[11].

Ameryka[edytuj | edytuj kod]

Pierwszą rundą amerykańskich eliminacji były turniej kwalifikacyjny, który odbył się w dniach 3–5 listopada 2010 roku w Hawanie. Dwie pierwsze drużyny z tego turnieju awansowały do rozegranego w dniach 28 czerwca–2 lipca 2011 roku turnieju głównego mistrzostw Ameryki 2011, z którego trzy najlepsze, prócz Brazylii, zespoły otrzymywały prawo gry w mistrzostwach świata[12]. W związku ze zwycięstwem Brazylijek uzyskały je drużyny z miejsc 2–4: Argentyna, Kuba i Urugwaj[13][14].

Azja[edytuj | edytuj kod]

Turniejem kwalifikacyjnym w Azji były mistrzostwa tego kontynentu, które odbyły się w dniach 19–25 grudnia 2010 roku w Ałmaty. Awans na mistrzostwa świata uzyskali jego półfinaliści: Kazachstan, Korea Południowa, Chiny i Japonia[15][16].

Oceania[edytuj | edytuj kod]

Prawo udziału w mistrzostwach świata uzyskiwał zwycięzca Pucharu Narodów Oceanii, który odbył się w dniach 28–29 maja 2011 roku w Nowej Zelandii. Gospodynie turnieju przegrały oba spotkania z Australijkami, które tym samym awansowały na mistrzostwa świata[17][18].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. 2011 WC Qual (Women) (ang.). teamhandballnews.com. [dostęp 2012-05-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-02-17)].
  2. a b c Women’s World Championship Qualification Draw (ang.). eurohandball.com. [dostęp 2012-05-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-06-20)].
  3. Qualification Europe for the 2011 Women’s World Championship (ang.). eurohandball.com. [dostęp 2012-05-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-01-06)].
  4. 2011 Women’s World Championship, Qualification Europe (ang.). eurohandball.com. [dostęp 2012-05-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-06-20)].
  5. 2011 Women’s World Championship, Qualification Europe (ang.). eurohandball.com. [dostęp 2012-05-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-01-06)].
  6. 2011 Women’s World Championship, Play-off Europe Draw (ang.). eurohandball.com. [dostęp 2012-05-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-03-03)].
  7. 2011 Women’s World Championship, Play-off Europe Draw (ang.). eurohandball.com. [dostęp 2012-05-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-03)].
  8. 2011 Women’s World Championship Play-Off Europe (ang.). eurohandball.com. [dostęp 2012-05-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-08-17)].
  9. 2011 Women’s World Championship Play-Off Europe First leg matches (ang.). eurohandball.com. [dostęp 2012-05-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-08-18)].
  10. Women’s World Championship qualification completed (ang.). eurohandball.com. [dostęp 2012-05-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-06-20)].
  11. 2010 African Championships wrap up (ang.). teamhandballnews.com. [dostęp 2012-05-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-01-05)].
  12. São Bernardo recebe o Pan-Americano Feminino (port.). brasilhandebol.com.br. [dostęp 2014-09-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-09-26)].
  13. Brasil é campeão do Pan-Americano Feminino (port.). panamhandball.org. [dostęp 2012-05-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-09-25)].
  14. Argentina, Cuba and Uruguay join Brazil at the Women’s World Championship (ang.). teamhandballnews.com. [dostęp 2012-05-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-11-02)].
  15. Women Handball Asia 2010 Almaty (KAZ) 19-25.12 (ang.). todor66.com. [dostęp 2012-05-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-10-14)].
  16. Kazakh women knock off South Korea for Asian Championship (ang.). teamhandballnews.com. [dostęp 2012-05-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-11-24)].
  17. May 2011 - Oceania WC Qualification Tournament (ang.). ochf.org. [dostęp 2012-05-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-01-09)].
  18. Last steps on the road to Brazil (ang.). ihf.info. [dostęp 2012-05-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-11-24)].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]