Mistrzostwa świata w piłce nożnej kobiet

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Mistrzostwa świata kobiet
FIFA Women's World Cup
Dyscyplina piłka nożna
Organizator rozgrywek FIFA
Data założenia 1991
Rozgrywki
Liczba drużyn 24
Zwycięzcy
Pierwszy zwycięzca  Stany Zjednoczone
1991
Obecny zwycięzca  Stany Zjednoczone
2015
Najwięcej zwycięstw  Stany Zjednoczone
3. tytuł
Strona internetowa

Mistrzostwa Świata w piłce nożnej kobiet, potocznie nazywane mundialem (hiszp. światowy) – międzynarodowy turniej piłkarski organizowany co 4 lata dla zrzeszonych piłkarskich reprezentacji krajowych kobiet w wybranym państwie przez FIFA. Obecnie siedem państw uczestniczyło we wszystkich sześciu dotychczasowych edycjach.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Zostały po raz pierwszy zorganizowane przez FIFA w roku 1991. Rozgrywki zostały rozegrane na stadionach Chin. W turnieju finałowym 1991 uczestniczyły reprezentacje Brazylii, Chin, Chińskiego Tajpej, Danii, Japonii, Niemiec, Nigerii, Norwegii, Nowej Zelandii, Stanów Zjednoczonych, Szwecji i Włoch. Najpierw 12 drużyn zostały podzielone na 3 grupy, a potem ósemka najlepszych zespołów systemem pucharowym wyłoniła mistrza. Pierwszy turniej wygrała reprezentacja Stanów Zjednoczonych[1].

Niemki i Amerykanki dwukrotnie zdobyły tytuł mistrzyń świata. Z tym, że Europejki uczyniły to w dwóch kolejnych edycjach. Jeden raz najlepszą drużyną globu została Norwegia oraz Japonia. W finałach występowały również reprezentacje: Brazylii, Chin i Szwecji.

Początkowo w turnieju uczestniczyło dwanaście drużyn. Turniej w tej formule przetrwał dwie edycje (1991 i 1995). W 1999 roku po raz pierwszy wystartowało 16 reprezentacji. W ten sposób turniej rozgrywany był do 2011 roku, kiedy to drużyny zostały podzielone na cztery czterodrużynowe grupy, z których po dwie najlepsze awansowały do fazy pucharowej. Od 2015 roku w turnieju ma wystartować 24 zespoły.

Dotychczas Reprezentacja Polski nie uczestniczyła w mistrzostwach.

Medalistki mistrzostw świata[edytuj | edytuj kod]

Rok Organizator T Finał Mecz o 3 miejsce Uwagi
Zwycięzca Wynik Finalista III miejsce Wynik IV miejsce
Mistrzostwa świata
1991 Chińska Republika Ludowa
Chiny
1
Stany Zjednoczone
2–1
Norwegia

Szwecja
4–0
Niemcy
12 drużyn
1995 Szwecja
Szwecja
1
Norwegia
2–0
Niemcy

Stany Zjednoczone
2–0
Chiny
12 drużyn
1999 Stany Zjednoczone
Stany Zjednoczone
2
Stany Zjednoczone
0–0
(dogr.)
karne 5–4

Chiny

Brazylia
0–0
(dogr.)
karne 5–4

Norwegia
16 drużyn
2003 Stany Zjednoczone
Stany Zjednoczone
1
Niemcy
2–1
(dogr.)

Szwecja

Stany Zjednoczone
3–1
Kanada
16 drużyn
2007 Chińska Republika Ludowa
Chiny
2
Niemcy
2–0
Brazylia

Stany Zjednoczone
4–1
Norwegia
16 drużyn
2011 Niemcy
Niemcy
1
Japonia
2–2
(dogr.)
karne 3–1

Stany Zjednoczone

Szwecja
2–1
Francja
16 drużyn
2015 Kanada
Kanada
3
Stany Zjednoczone
5–2
Japonia

Anglia
1–0
(dogr.)

Niemcy
24 drużyn
2019 Francja
Francja

Klasyfikacja medalowa[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Reprezentacja 1. miejsce 2. miejsce 3. miejsce Razem Lata zwycięstw Lata zdobycia 2. miejsc Lata zdobycia 3. miejsc
1.  Stany Zjednoczone 3 1 3 7 1991, 1999*, 2015 2011 1995, 2003*, 2007
2.  Niemcy 2 1 0 3 2003, 2007 1995
3.  Norwegia 1 1 0 2 1995 1991
 Japonia 1 1 0 2 2011 2015
5.  Szwecja 0 1 2 3 2003 1991, 2011
6.  Brazylia 0 1 1 2 2007 1999
7.  Chiny 0 1 0 1 1999
8.  Anglia 0 0 1 1 2015
* = jako gospodarz.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]