Mistrzostwa Europy w Lekkoatletyce 1974 – chód na 50 km mężczyzn

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Mistrzostwa Europy w Lekkoatletyce 1974
Chód na 50 kilometrów mężczyzn
Złoty medal Niemiecka Republika Demokratyczna Christoph Höhne
Srebrny medal Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Otto Barcz
Brązowy medal Niemiecka Republika Demokratyczna Peter Selzer

Chód na 50 kilometrów mężczyzn był jedną z konkurencji rozgrywanych podczas XI mistrzostw Europy w Rzymie. Został rozegrany 7 września 1974 roku. Zwycięzcą tej konkurencji został reprezentant Niemieckiej Republiki Demokratycznej Christoph Höhne. W rywalizacji wzięło udział dziewiętnastu zawodników z ośmiu reprezentacji.

Rekordy[edytuj | edytuj kod]

Rekord świata[a] Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Bernd Kannenberg (FRG) 3:52:45 Brema, RFN 27.05.1972[1]
Rekord Europy[a] Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Bernd Kannenberg (FRG) 3:52:45 Brema, RFN 27.05.1972
Rekord mistrzostw Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Wieniamin Sołdatienko (SUN) 4:02:22,0 Helsinki, Finlandia 14.08.1971

Wyniki[edytuj | edytuj kod]

Finał[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Zawodnik Czas Uwagi
1 Niemiecka Republika Demokratyczna Christoph Höhne 3:59:05,6 CR
2 Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Otto Barcz 4:02:38,8
3 Niemiecka Republika Demokratyczna Peter Selzer 4:04:28,4
4 Włochy Vittorio Visini 4:05:43,6
5 Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Wieniamin Sołdatienko 4:09:31,6
6 Niemiecka Republika Demokratyczna Winfried Skotnicki 4:10:19,0
7 Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Gerhard Weidner 4:10:52,4
8 Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Heinrich Schubert 4:16:05,0
9 Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Bernd Kannenberg 4:21:47,8
10 Włochy Domenico Carpentieri 4:22:42,6
11 Wielka Brytania John Warhurst 4:26:34,6
12 Włochy Rosario Valore 4:30:22,8
13 Szwecja Daniel Björkgren 4:31:08,8
14 Wielka Brytania Bob Dobson 4:35:26,4
15 Szwecja Stefan Ingvarsson 4:36:18,2
Czechosłowacja Milan Bartoš DNF
Ludowa Republika Bułgarii Janczo Kamenow DNF
Szwecja Örjan Andersson DQ
Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Siergiej Bondarienko DQ

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. a b W tym czasie rekordy świata nie były oficjalnie uznawane.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Progression of IAAF World Records. 2015 Edition, IAAF, s. 386 [dostęp 2019-11-03] (ang.).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]