Mistrzostwa NRD w piłce nożnej mężczyzn

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Mistrzostwa Niemieckiej Republiki Demokratycznej w piłce nożnej (niem. DDR-Fußballmeisterschaft) – rozgrywki piłkarskie, prowadzone cyklicznie – corocznie lub co sezonowo (na przełomie dwóch lat kalendarzowych) – mające na celu wyłonienie najlepszej męskiej drużyny w Niemieckiej Republice Demokratycznej. Zostały rozwiązane latem 1991 roku, po zjednoczeniu Niemiec 3 października 1990 roku.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Mistrzostwa Niemieckiej Republiki Demokratycznej w piłce nożnej oficjalne rozgrywane są od 1948 roku. Do 1990 rozgrywki odbywały się w wielopoziomowych ligach: Oberliga NRD, Liga NRD oraz niższych klasach regionalnych Bezirksliga.

Po zakończeniu II wojny światowej we Wschodnich Niemczech zaczęto tworzyć nowe rozgrywki sportowe, które miały zastąpić Gauligi z czasów nazistowskich. W 1948 przeprowadzono pierwsze rozgrywki systemem pucharowym o mistrzostwo Wschodnich Niemiec, zwane Ostzonenmeisterschaft. Mistrz Ostzonen miał wziąć udział w mistrzostwach Niemiec w 1948 roku, grając przeciwko 1. FC Nürnberg w Stuttgarcie, ale drużyna SG Planitz nie mogła podróżować z przyczyn politycznych. Do lata 1949 rozegrana 2.edycja Ostzonenmeisterschaft, a zwycięzcą został Union Halle. Latem 1949 utworzono ligę piłkarską DS-Oberligę (Deutscher Sportausschuss Oberliga), a 7 października 1949 na terenie byłej radzieckiej strefy okupacyjnej powstała Niemiecka Republika Demokratyczna. W inauguracyjnym sezonie 1949/1950 wystąpiło 14 drużyn i 2 z nich miały spaść do drugiej ligi.

Po założeniu wschodnioniemieckiej federacji piłkarskiej – DFV (niem. Deutscher Fußball-Verband) 3 lipca 1950 roku, rozpoczął się proces zorganizowania drugich ligowych Mistrzostw NRD w sezonie 1950/51. W turnieju wystartowało 18 drużyn. W kolejnych sezonach liczba uczestników DDR-Oberligi zmieniała się od 17 drużyn do 19 drużyn, podobnie jak liczba spadających o klasę niżej – od 3 do 4. Od 1954 do 1991 roku w pierwszej lidze NRD występowało 14 klubów, a 2 z nich były degradowane do drugiej ligi.

W 1958 roku liga zmieniła nazwę na Oberligę NRD[1].

Początkowo Oberliga NRD była rozgrywana systemem jesień-wiosna. Jednak w latach 1956-1960 zmieniono tok rozgrywek na system wiosna-jesień, podobny do tego ze Związku Radzieckiego. Dlatego też w 1955 roku rozegrano jednorundowy sezon, w którym nie wyłoniono mistrza kraju. Z kolei sezon 1961/1962 był sezonem trzyrundowym – trzecią rundę meczów rozgrywano na stadionach neutralnych.

Po zjednoczeniu Niemiec jesienią 1990 roku rozegrano jeszcze jeden sezon Oberligi – sezon 1990/1991 pod nazwą NOFV-Oberliga (niem. Nordostdeutsche Fußballverband Oberliga). Struktura ligowa NRD została po sezonie połączona ze strukturą z RFN, a dwa najlepsze zespoły NOFV-Oberligi, Hansę Rostock i Dynamo Drezno włączono do Bundesligi.

Mistrzowie i pozostali medaliści[edytuj | edytuj kod]

Sezon K T Mistrz Wicemistrz III miejsce Br. Król strzelców Uwagi
Ostzonenmeisterschaft
1948[2]     1 SG Planitz SG Freiimfelde Halle ? ? 10 klubów play-off, po eliminacjach w 5 grupach
1949[3]     1 ZSG Union Halle SG Fortuna Erfurt 6 Fritz Schmidt (Fortuna Erfurt) 10 klubów play-off, po eliminacjach w 5 grupach
Oberliga NRD
1949/1950     2 ZSG Horch Zwickau SG Dresden-Friedrichstadt BSG Waggonbau Dessau 23 Heinz Satrapa (Horch Zwickau) 14 klubów
1950/1951     1 BSG Chemie Lipsk BSG Turbine Erfurt BSG Motor Zwickau 37 Johannes Schöne (Rotation Babelsberg) 18 klubów
1951/1952     2 BSG Turbine Halle SG Volkspolizei Drezno BSG Chemie Lipsk 27 Rudolf Krause (Chemie Lipsk) 19 klubów
1952/1953     1 SG Dynamo Drezno Wismut Aue BSG Motor Zwickau 26 Harry Arlt (Rotation Drezno) 17 klubów
1953/1954     1 BSG Turbine Erfurt BSG Chemie Lipsk SG Dynamo Drezno 21 Heinz Satrapa (Wismut Aue),
Siegfried Vollrath (Turbine Erfurt)
15 klubów
1954/1955     2 BSG Turbine Erfurt SC Wismut Karl-Marx-Stadt SC Rotation Lipsk 22 Willy Tröger (Wismut Karl-Marx-Stadt) 14 klubów
1955[4]     1 SC Wismut Karl-Marx-Stadt SC Empor Rostock SC Dynamo Berlin 12 Klaus Seligow (Rotation Babelsberg) 14 klubów
1956     1 SC Wismut Karl-Marx-Stadt SC Aktivist Brieske-Senftenberg SC Lokomotive Lipsk 18 Ernst Lindner (Lokomotive Stendal) 14 klubów
1957     2 SC Wismut Karl-Marx-Stadt ASK Vorwärts Berlin SC Rotation Lipsk 15 Heinz Kaulmann (Vorwärts Berlin) 14 klubów
1958     1 ASK Vorwärts Berlin SC Motor Jena SC Aktivist Brieske-Senftenberg 17 Helmut Müller (Motor Jena) 14 klubów
1959     3 SC Wismut Karl-Marx-Stadt ASK Vorwärts Berlin SC Dynamo Berlin 18 Bernd Bauchspieß (Chemie Zeitz) 14 klubów
1960     2 ASK Vorwärts Berlin SC Dynamo Berlin SC Lokomotive Lipsk 25 Bernd Bauchspieß (Chemie Zeitz) 14 klubów
1961/1962[5]     3 ASK Vorwärts Berlin SC Empor Rostock SC Dynamo Berlin 23 Arthur Bialas (Empor Rostock) 14 klubów
1962/1963     1 SC Motor Jena SC Empor Rostock ASK Vorwärts Berlin 19 Peter Ducke (Motor Jena) 14 klubów
1963/1964     2 Chemie Lipsk SC Empor Rostock SC Lipsk 15 Gerd Backhaus (Lokomotive Stendal) 14 klubów
1964/1965     4 ASK Vorwärts Berlin SC Motor Jena BSG Chemie Lipsk 14 Bernd Bauchspieß (Chemie Lipsk) 14 klubów
1965/1966     5 FC Vorwärts Berlin FC Carl Zeiss Jena 1. FC Lokomotive Lipsk 22 Henning Frenzel (Lokomotive Lipsk) 14 klubów
1966/1967     1 FC Karl-Marx-Stadt 1. FC Lokomotive Lipsk BSG Motor Zwickau 17 Hartmund Rentzsch (Motor Zwickau) 14 klubów
1967/1968     2 FC Carl Zeiss Jena FC Hansa Rostock 1. FC Magdeburg 15 Gerhard Kostmann (Hansa Rostock) 14 klubów
1968/1969     6 FC Vorwärts Berlin FC Carl Zeiss Jena 1. FC Magdeburg 18 Gerhard Kostmann (Hansa Rostock) 14 klubów
1969/1970     3 FC Carl Zeiss Jena FC Vorwärts Berlin SG Dynamo Drezno 12 Otto Skrowny (Chemie Lipsk) 14 klubów
1970/1971     2 SG Dynamo Drezno FC Carl Zeiss Jena Hallescher FC Chemie 17 Hans-Jürgen Kreische (Dynamo Drezno) 14 klubów
1971/1972     1 1. FC Magdeburg Berliner FC Dynamo SG Dynamo Drezno 14 Hans-Jürgen Kreische (Dynamo Drezno) 14 klubów
1972/1973     3 SG Dynamo Drezno FC Carl Zeiss Jena 1. FC Magdeburg 26 Hans-Jürgen Kreische (Dynamo Drezno) 14 klubów
1973/1974     2 1. FC Magdeburg FC Carl Zeiss Jena SG Dynamo Drezno 20 Hans-Bert Matoul (Lokomotive Lipsk) 14 klubów
1974/1975     3 1. FC Magdeburg FC Carl Zeiss Jena SG Dynamo Drezno 17 Manfred Vogel (Hallescher Chemie) 14 klubów
1975/1976     4 SG Dynamo Drezno Berliner FC Dynamo 1. FC Magdeburg 24 Hans-Jürgen Kreische (Dynamo Drezno) 14 klubów
1976/1977     5 SG Dynamo Drezno 1. FC Magdeburg FC Carl Zeiss Jena 17 Joachim Streich (1. FC Magdeburg) 14 klubów
1977/1978     6 SG Dynamo Drezno 1. FC Magdeburg Berliner FC Dynamo 15 Klaus Havenstein (Chemie Böhlen) 14 klubów
1978/1979     1 Berliner FC Dynamo SG Dynamo Drezno FC Carl Zeiss Jena 23 Joachim Streich (1. FC Magdeburg) 14 klubów
1979/1980     2 Berliner FC Dynamo SG Dynamo Drezno FC Carl Zeiss Jena 21 Dieter Kühn (Lokomotive Lipsk) 14 klubów
1980/1981     3 Berliner FC Dynamo FC Carl Zeiss Jena 1. FC Magdeburg 20 Joachim Streich (1. FC Magdeburg) 14 klubów
1981/1982     4 Berliner FC Dynamo SG Dynamo Drezno 1. FC Lokomotive Lipsk 19 Rüdiger Schnuphase (FC Carl Zeiss Jena) 14 klubów
1982/1983     5 Berliner FC Dynamo FC Vorwärts Frankfurt FC Carl Zeiss Jena 19 Joachim Streich (1. FC Magdeburg) 14 klubów
1983/1984     6 Berliner FC Dynamo SG Dynamo Drezno 1. FC Lokomotive Lipsk 20 Rainer Ernst (Dynamo Berlin) 14 klubów
1984/1985     7 Berliner FC Dynamo SG Dynamo Drezno 1. FC Lokomotive Lipsk 24 Rainer Ernst (Dynamo Berlin) 14 klubów
1985/1986     8 Berliner FC Dynamo 1. FC Lokomotive Lipsk FC Carl Zeiss Jena 14 Ralf Sträßer (Union Berlin) 14 klubów
1986/1987     9 Berliner FC Dynamo SG Dynamo Drezno 1. FC Lokomotive Lipsk 17 Frank Pastor (Dynamo Berlin) 14 klubów
1987/1988     10 Berliner FC Dynamo 1. FC Lokomotive Lipsk SG Dynamo Drezno 20 Andreas Thom (Dynamo Berlin) 14 klubów
1988/1989     7 SG Dynamo Drezno Berliner FC Dynamo FC Karl-Marx-Stadt 17 Torsten Gütschow (Dynamo Drezno) 14 klubów
1989/1990     8 SG Dynamo Drezno FC Karl-Marx-Stadt 1. FC Magdeburg 18 Torsten Gütschow (Dynamo Drezno) 14 klubów
NOFV-Oberliga
1990/1991     1 FC Hansa Rostock 1. FC Dynamo Drezno FC Rot-Weiß Erfurt 20 Niemcy Torsten Gütschow (Dynamo Drezno) 14 klubów

Statystyka[edytuj | edytuj kod]

Klasyfikacja według klubów[edytuj | edytuj kod]

W dotychczasowej historii Mistrzostw NRD na podium oficjalnie stawało w sumie 16 drużyn. Liderem klasyfikacji jest Berliner FC Dynamo, który zdobył 10 tytułów mistrzowskich.

Stan na maj 2017.

Lp. Klub Miejsca na podium Zwycięskie sezony
Gold medal with cup.svg Silver medal with cup.svg Bronze medal with cup.svg
1. Berliner FC Dynamo 10 4 3 1978/79, 1979/80, 1980/81, 1981/82, 1982/83, 1983/84, 1984/85, 1985/86, 1986/87, 1987/88
2. Dynamo Drezno 8 8 6 1952/53, 1970/71, 1972/73, 1975/76, 1976/77, 1977/78, 1988/89, 1989/90
3. Vorwärts Berlin 6 4 1 1958, 1960, 1961/62, 1964/65, 1965/66, 1968/69
4. FC Carl Zeiss Jena 3 9 5 1962/63, 1967/68, 1969/70
5. FC Magdeburg 3 2 6 1971/72, 1973/74, 1974/75
6. Wismut Karl-Marx-Stadt 3 2 0 1955, 1956, 1957, 1959
7. FC Rot-Weiß Erfurt 2 2 1 1953/54, 1954/55
8. Chemie Lipsk 2 1 4 1950/51, 1963/64
9. FSV Zwickau 2 0 3 1948, 1949/50
10. Turbine Halle 2 1 0 1949, 1951/52
11. Hansa Rostock 1 4 0 1990/91
12. FC Karl-Marx-Stadt 1 1 1 1966/67
13. Lokomotive Lipsk 0 3 8
14. Aktivist Brieske Senftenberg 0 1 1
15. Dresden Friedrichstadt 0 1 0
16. Hallescher FC 0 0 1
Waggonbau Dessau 0 0 1

Klasyfikacja według miast[edytuj | edytuj kod]

Lokacje klubów: Stan na maj 2017.

Miasto Liczba tytułów Kluby
Berlin
16
Berliner FC Dynamo (10), Vorwärts Berlin (6)
Drezno
8
Dynamo Drezno (8)
Karl-Marx-Stadt
4
Wismut Karl-Marx-Stadt (3), FC Karl-Marx-Stadt (1)
Jena
3
FC Carl Zeiss Jena (3)
Magdeburg FC Magdeburg (3)
Halle
2
Turbine Halle (2)
Erfurt FC Rot-Weiß Erfurt (2)
Lipsk Chemie Lipsk (2)
Zwickau FSV Zwickau (2)
Rostock
1
Hansa Rostock (1)

Uczestnicy[edytuj | edytuj kod]

Są 45 zespołów, które wzięli udział w 42 sezonach Mistrzostw NRD, które były prowadzone od 1949/50 aż do sezonu 1990/91 łącznie. Żaden z nich nie był zawsze obecny w każdej edycji.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. East Germany 1946-1990 – RSSSF.
  2. finał: SG Planitz 1 - 0 SG Freiimfelde Halle
  3. finał: ZSG Union Halle 4 - 1 SG Fortuna Erfurt
  4. Sezon 1955 był sezonem przejściowym i zwycięzca ligi nie był traktowany jako mistrz kraju. Żadna drużyna nie spadła z ligi. Cykl rozgrywek został zmieniony z systemu jesień-wiosna na wiosna-jesień, toteż w sezonie 1955 zespoły grały ze sobą raz od sierpnia do grudnia.
  5. Sezon 1961/1962 miał na celu powrót z systemu wiosna-jesień do systemu jesień-wiosna. W sezonie 1961/1962 drużyny grały ze sobą trzykrotnie – w trzeciej rundzie mecze rozgrywane były na boisku neutralnym.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]