Mistrzostwa Nordyckie w piłce nożnej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Mistrzostwa Nordyckie w piłce nożnej
Państwo Kraje nordyckie
Oficjalny skrót NM, PM
Dyscyplina piłka nożna
Data założenia 1924
Data rozwiązania 2001
Rozgrywki
Liczba drużyn 3-6
Zwycięzcy
Pierwszy zwycięzca  Dania (1924)
Ostatni zwycięzca  Finlandia (2001)
Najwięcej zwycięstw  Szwecja (9 zwycięstw)

Mistrzostwa Nordyckie w piłce nożnej (duń.: Nordisk Mesterskab, norw.: Nordisk Mesterskap, szwed.: Nordiska Mästerskapet, fiń.: Pohjoismaiden-mestaruusturnaus) – międzynarodowy turniej piłkarski, w którym udział brały reprezentacje krajów nordyckich. Pierwszy edycja turnieju była rozgrywana w latach 1924–1928 i uczestniczyły w niej Dania, Norwegia i Szwecja. Od drugiej edycji dołączyła Finlandia, zaś w ostatniej udział wzięły także reprezentacje Islandii i Wysp Owczych.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Turniej został utworzony z inicjatywy Danii, chcącej w ten sposób zastąpić kontrakt wygasły w 1919 roku, pomiędzy związkami piłki nożnej Danii (DBU), Norwegii (NFF) i Szwecji (SvFF), według, którego drużyny narodowe tych trzech krajów, zobowiązują się do rozegrania dwóch meczów rocznie przeciwko sobie (każdy z każdym). Jako że ta idea nie była realizowana już od czterech lat, Duński Związek Piłki Nożnej w 35. rocznicę swojego istnienia, zorganizował pierwszą edycję turnieju, nazwanego Mistrzostwami Nordyckimi. Utworzono jedną grupę, składającą się z trzech drużyn. W ciągu pięciu lat trwania edycji, wszystkie reprezentacje miały zagrać przeciwko sobie pięć razy, rozgrywając w ten sposób 10 spotkań. Zwycięzcą pierwszej edycji, zakończonej w 1928 roku, została Dania.

Druga edycja turnieju została zorganizowana przez SvFF w 25. rocznicę jej powstania. Udział w niej wzięła także reprezentacja Finlandii. Czas trwania jednej edycji skrócono do czterech lat, a każdy zespół miał rozegrać 12 spotkań (po 4 przeciwko każdej drużynie, po 2 mecze u siebie i na wyjeździe). Drugą edycję wygrała Norwegia. Jednakże w kolejnych dziewięciu zwyciężyła Szwecja. Czwarty turniej, ze względu na wybuch II wojny światowej, został rozciągnięty w czasie na 10 lat (1937-1947).

Wraz z upływem lat turniej stracił na znaczeniu, a w 1985 roku zaprzestano jego rozgrywania. Wznowiono go na jedną edycję w latach 2000–2001. Oprócz czterech dotychczasowych uczestników, udział wzięły też drużyny Islandii i Wysp Owczych.

Rezultaty[edytuj | edytuj kod]

Lata Puchar Zwycięzca 2. miejsce 3. miejsce 4. miejsce
1924–28
Szczegóły
Jubilæumspokal  Dania  Szwecja  Norwegia Trzech uczestników
1929–32
Szczegóły
Guldkrus  Norwegia  Szwecja  Dania  Finlandia
1933–36
Szczegóły
Nordiske Pokal  Szwecja  Dania  Norwegia  Finlandia
1937–47
Szczegóły
Suomen Karhut  Szwecja  Dania  Norwegia  Finlandia
1948–51
Szczegóły
DBU’s Vase  Szwecja  Dania  Norwegia  Finlandia
1952–55
Szczegóły
SvFF:s pokal  Szwecja  Norwegia  Dania  Finlandia
1956–59
Szczegóły
Eventyr og Lek  Szwecja  Norwegia  Dania  Finlandia
1960–63
Szczegóły
SPL’s Pokal  Szwecja  Dania  Norwegia  Finlandia
1964–67
Szczegóły
Fodboldspillere  Szwecja  Dania  Finlandia  Norwegia
1968–71
Szczegóły
SvFF:s pokal  Szwecja  Dania  Norwegia  Finlandia
1972–77
Szczegóły
 Szwecja  Dania  Norwegia  Finlandia
1978–80
Szczegóły
 Dania  Szwecja  Norwegia  Finlandia
1981–85
Szczegóły
 Dania  Szwecja  Norwegia  Finlandia
2000–01
Szczegóły
 Finlandia  Islandia  Dania  Norwegia

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]