Modernizacja pojazdu kolejowego

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Modernizacja pojazdu kolejowego – prace modyfikacyjne w pojeździe kolejowym, które zmieniają przeznaczenie pojazdu lub poprawiają jego ogólne osiągi techniczne, a w szczególności:

  • charakterystykę trakcyjną,
  • prędkość maksymalną,
  • moc,
  • zdolność do zasilania w różnych systemach[1].
Przykładowe modernizacje przeprowadzone w Polsce
Pojazd przed modernizacją Pojazd po modernizacji
Zdjęcie Producent Seria lub typ Zdjęcie Modernizator Seria lub typ
EU07-317, Warszawa Zachodnia, 2014-08-21 (Muri WK14).jpg HCP 303E EU07A-001.JPG ZNTK Oleśnica 303Ea
ET22-641.jpg Pafawag 201E ET22-2000 WK13.jpg ZNLE Gliwice 201Em
ST44-862 locomotive.jpg ŁTZ M62 311D-16, Konin, 2015-09-27 (Muri WG 2015-34).jpg Newag 311D
Sm42-916.jpg Fablok 6D Sm42-3101.JPG Newag 18D
EN57-957-Kolobrzeg-080428-126.jpg Pafawag EN57 EN57AL-2101 (2), Trako 2015, 2015-09-25 (Muri WG 2015-34).jpg ZNTK „Mińsk Mazowiecki” EN57AL
PKP class SU42 in Kudowa Zdroj.jpg HCP 111A Wagon 162A.jpg Pesa Bydgoszcz 162A

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Dz.U. z 2005 r. nr 212, poz. 1771, Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 października 2005 r. w sprawie ogólnych warunków technicznych eksploatacji pojazdów kolejowych.