Monaster Wniebowstąpienia Pańskiego w Perejasławiu Chmielnickim

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Monaster Wniebowstąpienia Pańskiego
Вознесенський монастир
Distinctive emblem for cultural property.svg nr rej. 32-110-9003
Dzwonnica monasteru
Dzwonnica monasteru
Państwo  Ukraina
Obwód  kijowski
Miejscowość Coat of Arms Pereyaslav.PNG Perejasław Chmielnicki
Kościół Ukraiński Kościół Prawosławny Patriarchatu Moskiewskiego
Rodzaj klasztoru męski
Eparchia boryspolska
Klauzura nie
Obiekty sakralne
Sobór Wniebowstąpienia Pańskiego
Fundator Iwan Mazepa
Styl barok kozacki
Data budowy 1695–1700
Data zamknięcia przed 1975
Data reaktywacji 2011
Położenie na mapie Kijowa i obwodu kijowskiego
Mapa lokalizacyjna Kijowa i obwodu kijowskiego
Monaster Wniebowstąpienia Pańskiego
Monaster Wniebowstąpienia Pańskiego
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa lokalizacyjna Ukrainy
Monaster Wniebowstąpienia Pańskiego
Monaster Wniebowstąpienia Pańskiego
Ziemia50°04′23″N 31°27′42″E/50,073056 31,461667

Monaster Wniebowstąpienia Pańskiego – męski klasztor prawosławny w Perejasławiu Chmielnickim, w eparchii boryspolskiej Ukraińskiego Kościoła Prawosławnego Patriarchatu Moskiewskiego[1].

Monaster został wzniesiony z inicjatywy hetmana Iwana Mazepy w latach 1696–1700[2] w stylu baroku kozackiego[3]. Mazepa przekazał również mnichom Ewangeliarz peresopnycki[3] Kompleks jego zabudowań był następnie sukcesywnie rozbudowywany: w latach 1753–1757 wybudowano gmach kolegium (działającego od 1735), zaś w latach 1770–1776 trójkondygnacyjną dzwonnicę[3]. W 1753 jednym z wykładowców kolegium był Hryhorij Skoworoda. Obiekt zajmowany dawniej przez szkołę został w 1972 zaadaptowany na muzeum poświęcone tej postaci[4].

Główny sobór klasztoru jest świątynią jednokopułową. Wzniesiony w stylu barokowym, jest bogato dekorowany rzędami pilastrów i wnęk oraz płaskorzeźbami z motywami gwiazd, liści akantu i masek[5]. Od 1975 wnętrze świątyni, w którym nie zachowało się wyposażenie liturgiczne, zajmuje muzeum bitwy o Dniepr. Wyeksponowano w nim przedmioty i dokumenty należące do uczestników bitwy oraz urządzono galerię portretów osób, które otrzymały tytuły Bohaterów Związku Radzieckiego za udział w niej. Głównym elementem ekspozycji jest obraz o wymiarach 28 na 7 metrów ukazujący w sposób panoramiczny walki o Dniepr[6].

10 lutego 2011 Synod Ukraińskiego Kościoła Prawosławnego Patriarchatu Moskiewskiego ogłosił ponowne otwarcie monasteru[7].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]