Monaster Zaśnięcia Matki Bożej w Trechtymirowie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Trechtymirowski Monaster Zaśnięcia NMP
Трахтеми́рівський Успе́нський монасти́р
Państwo  Ukraina
Miejscowość Monasterek k. Zarubiniec
Kościół Kościół Greckokatolicki
Eparchia eparchia kijowska
Klauzura nie
Typ monasteru męski
Data budowy przed 1096
Data zamknięcia 1768 spalony przez hajdamaków
Data zburzenia 1768
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa konturowa Ukrainy, blisko centrum u góry znajduje się punkt z opisem „Trechtymirowski Monaster Zaśnięcia NMP”
49,990278°N 31,384722°E/49,990278 31,384722

Trechtymirowski Monaster Zaśnięcia NMP, Klasztor zarubiniecki, prawosławny klasztor powstały w czasach ruskich, wzmiankowany w Latopisie Hipackim pod datami od 1096 do 1168[1]. Pierwszym ze znanych z akt dziedzicem Trechtymirowa był starosta na Czerkasach i Kaniowie Ostafi Daszkiewicz. Umierając w 1535 przekazał monasterowi Pieczarskiemu w Kijowie Trechtymirów wraz z Zarubskim monasterkiem i z przyległymi obszarami. Zygmunt I zatwierdził tę darowiznę.

Król Stefan Batory w 1575 roku nakazał założyć przy klasztorze zarubskim szpital i przytułek dla żołnierzy weteranów (drugi założono przy kaplicy św. Trójcy na ul. Długiej w Warszawie). Król Zygmunt III Waza powtórzył polecenie Batorego i po jego wybudowaniu przeznaczył na jego utrzymanie dochód z przeprawy przez rzekę. Klasztor został zniszczony przez Turków w roku 1678. Przed 1741 rokiem został odbudowany przez Bazylianów. Spalony ponownie przez tłuszczę hajdamacką w czasach Konfederacji Barskiej w 1768.

Rysunek ruin klasztoru pozostawił Johann Heinrich Müntz w swoim dziele "Jana Henryka Müntza Podróże malownicze po Polsce i Ukrainie: (1781 – 1783)". W XIX wieku jeszcze widniały ruiny[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Trechtymirów, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. XII: Szlurpkiszki – Warłynka, Warszawa 1892, s. 453.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]