Monique Garbrecht

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Monique Garbrecht
Monique Garbrecht.JPG
Data i miejsce urodzenia 11 grudnia 1968
Poczdam, NRD
Wzrost 168 cm
Dyscypliny łyżwiarstwo szybkie
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Niemcy
Igrzyska olimpijskie
Srebro Salt Lake City 2002 500 m
Brąz Albertville 1992 1000 m
MŚ w wieloboju sprinterskim
Złoto Inzell 1991 wielobój
Złoto Calgary 1999 wielobój
Złoto Seul 2000 wielobój
Złoto Inzell 2001 wielobój
Złoto Calgary 2003 wielobój
MŚ na dystansach
Złoto Nagano 2000 500 m
Złoto Nagano 2000 1000 m
Złoto Salt Lake City 2001 1000 m
Złoto Berlin 2003 500 m
Srebro Heerenveen 1999 1000 m
Srebro Salt Lake City 2001 500 m
Puchar Świata (500 m)
FIS Crystal Globe.svg 1. miejsce
1999/2000
FIS Crystal Globe.svg 1. miejsce
2002/2003
FIS Crystal Globe.svg 2. miejsce
1998/1999
FIS Crystal Globe.svg 2. miejsce
2000/2001
FIS Crystal Globe.svg 3. miejsce
1993/1994
Puchar Świata (1000 m)
FIS Crystal Globe.svg 1. miejsce
1990/1991
FIS Crystal Globe.svg 1. miejsce
1998/1999
FIS Crystal Globe.svg 1. miejsce
1999/2000
FIS Crystal Globe.svg 1. miejsce
2000/2001
FIS Crystal Globe.svg 1. miejsce
2002/2003
FIS Crystal Globe.svg 2. miejsce
1993/1994
FIS Crystal Globe.svg 3. miejsce
1991/1992
FIS Crystal Globe.svg 3. miejsce
1994/1995

Monique Garbrecht-Enfeldt (ur. 11 grudnia 1968 w Poczdamie) – niemiecka łyżwiarka szybka, dwukrotna medalistka olimpijska, wielokrotna medalistka mistrzostw świata oraz wielokrotna zdobywczyni Pucharu Świata.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Urodziła się w NRD i do zjednoczenia Niemiec reprezentowała barwy tego kraju. W tym czasie zdobyła brązowy medal w wieloboju podczas mistrzostw świata juniorów w Røros w 1985 roku oraz złote medale w tej samej konkurencji podczas MŚJ w Sainte-Foy w 1986 roku oraz MŚJ w Strömsund rok później.

Pierwszy medal wśród seniorek zdobyła w 1991 roku, zwyciężając podczas mistrzostw świata w wieloboju sprinterskim w Inzell. W zawodach tych wyprzedziła bezpośrednio Chinkę Ye Qiaobo oraz Christine Aaftink z Holandii. Wynik ten Garbrecht powtórzyła czterokrotnie, zwyciężając na mistrzostwach świata w Calgary (1999), mistrzostwach świata w Seulu (2000), mistrzostwach świata w Inzell (2001) oraz mistrzostwach świata w Calgary (2003).

W 1992 roku wzięła udział w igrzyskach olimpijskich w Albertville, gdzie zdobyła brązowy medal w biegu na 1000 m. Przegrała tam tylko z Amerykanką Bonnie Blair i Ye Qiaobo. Na tych samych igrzyskach była też piąta na dystansie 1500 m oraz czwarta w biegu na 500 m, gdzie w walce o podium lepsza była jej rodaczka Christa Luding. Blisko podium była także podczas rozgrywanych dwa lata później igrzysk w Lillehammer, zajmując piąte miejsce na 1000 m i szóste na dwukrotnie krótszym dystansie. Nieco słabiej wypadła na igrzyskach olimpijskich w Nagano w 1998 roku, gdzie na tych samych dystansach była odpowiednio dziesiąta i ósma. Wystąpiła także na igrzyskach w Salt Lake City, zdobywając srebrny medal w biegu na 500 m. Na podium rozdzieliła Kanadyjkę Catrionę Le May Doan oraz kolejną Niemkę, Sabine Völker.

Niemka wielokrotnie zdobywała też medale mistrzostw świata na dystansach. Po raz pierwszy na podium stanęła podczas dystansowych mistrzostw świata w Heerenveen w 1999 roku, zajmując drugie miejsce za Holenderką Marianne Timmer w biegu na 1000 m. Rok później, na mistrzostwach świata w Nagano zwyciężyła w biegach na 500 i 1000 m. Dwa medale zdobyła również podczas mistrzostw świata w Salt Lake City w 2001 roku, wygrywając na 1000 m i zajmując drugie miejsce w biegu na 500 m. Ostatni medal zdobyła na mistrzostwach świata w Berlinie w 2003 roku, gdzie ponownie zwyciężyła na dystansie 500 m.

Wielokrotnie stawała na podium zawodów Pucharu Świata, odnosząc przy tym 36. zwycięstw. W sezonach 1990/1991, 1998/1999, 1999/2000, 2000/2001 i 2002/2003 zwyciężała w klasyfikacji końcowej 1000 m, w sezonie 1993/1994 była druga, a sezony 1991/1992 i 1994/1995 zakończyła na trzeciej pozycji. Ponadto w sezonach 1999/2000 i 2002/2003była też najlepsza w klasyfikacji 500 m, w sezonach 1998/1999 i 2000/2001 zajmowała drugą pozycję, a w sezonie 1993/1994 zajęła trzecie miejsce.

Ustanowiła cztery rekordy świata[1]

W 2000 roku wyszła za mąż za szwedzkiego panczenistę Magnusa Enfeldta i do końca kariery startowała pod nazwiskiem Garbrecht-Enfeldt.

Mistrzostwa świata[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]