Morski Kościół Misyjny Niepokalanego Serca Maryi w Gdańsku

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Morski Kościół Misyjny Niepokalanego Serca Maryi
w Gdańsku
Distinctive emblem for cultural property.svg 936 z dnia 4.07.1985 r.[1]
kościół rektoralny
Ilustracja
widok ogólny
Państwo  Polska
Miejscowość Gdańsk
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Parafia św. Jadwigi Śląskiej
Wezwanie Niepokalanego Serca Maryi
Położenie na mapie Gdańska
Mapa lokalizacyjna Gdańska
Morski Kościół Misyjny Niepokalanego Serca Maryi w Gdańsku
Morski Kościół Misyjny Niepokalanego Serca Maryi
w Gdańsku
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Morski Kościół Misyjny Niepokalanego Serca Maryi w Gdańsku
Morski Kościół Misyjny Niepokalanego Serca Maryi
w Gdańsku
Położenie na mapie województwa pomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa pomorskiego
Morski Kościół Misyjny Niepokalanego Serca Maryi w Gdańsku
Morski Kościół Misyjny Niepokalanego Serca Maryi
w Gdańsku
Ziemia54°24′03″N 18°40′38″E/54,400833 18,677222

Morski Kościół Misyjny Niepokalanego Serca Maryi w Gdańskukościół należący do prowincji św. Franciszka z Asyżu Zakonu Braci Mniejszych w Poznaniu. Mieści się w Gdańsku, w dzielnicy Nowy Port.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Wnętrze kościoła

Świątynia została zbudowana w 1905 roku jako ewangelicki Kościół Wniebowstapienia (niem. Himmelfahrtskirche). Jego budowa kosztowała 205 tysięcy marek. Jedna trzecia kosztów budowy została pokryta przez pruski rząd. W czasie II wojny światowej budowla została zniszczona[2]. W 1946 roku kościół został przejęty przez braci mniejszych z Prowincji Matki Boskiej Anielskiej. Po odbudowaniu i przystosowaniu dla potrzeb kultu rzymskokatolickiego kościół został uroczyście poświęcony w dniu 18 kwietnia 1949 roku przez administratora diecezji gdańskiej, księdza infułata Andrzeja Wronkę. Świątynia otrzymała wtedy wezwanie: Misyjny Kościół Morski pod wezwaniem Niepokalanego Serca Maryi. W latach siedemdziesiątych XX wieku w świątyni zostały wykonane prace, dostosowujące kościół do wymogów liturgii posoborowej. Oprócz tego, w oknach zostały zamontowane nowe witraże ze scenami nowotestamentowymi (w prezbiterium) oraz z życia św. Franciszka i św. Antoniego (w nawie świątyni). Na ścianach budowli zostały wykonane malowidła techniką sgraffito zaprojektowane przez Wiktora Ostrzołka z Katowic. Od 1991 roku kościół należy do nowej prowincji św. Franciszka z Asyżu Zakonu Braci Mniejszych w Poznaniu[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Narodowy Instytut Dziedzictwa: Rejestr zabytków nieruchomych – województwo pomorskie. 2018-09-30. [dostęp 25.08.2014].
  2. Zobacz portowy kościół franciszkanów (pol.). trojmiasto.pl. [dostęp 2014-07-25].
  3. Gdańsk (pol.). Prowincja św. Franciszka z Asyżu Zakonu Braci Mniejszych w Poznaniu. [dostęp 2014-07-25].