Muzeum Archeologiczne i Etnograficzne w Łodzi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Muzeum Archeologiczne i Etnograficzne w Łodzi
Ilustracja
Siedziba Muzeum
Państwo  Polska
Miejscowość Łódź
Adres pl. Wolności 14
91-415 Łódź
Data założenia 1 stycznia 1956
Zakres zbiorów archeologia, etnografia, numizmatyka, lalki teatralne
Wielkość zbiorów 260 354
Dyrektor prof. dr hab. Ryszard Grygiel
Oddziały
  • Skansen „Łęczycka Zagroda Chłopska”
  • Kwiatkówek 26a
Położenie na mapie Łodzi
Mapa lokalizacyjna Łodzi
Muzeum Archeologiczne i Etnograficzne w Łodzi
Muzeum Archeologiczne i Etnograficzne w Łodzi
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Muzeum Archeologiczne i Etnograficzne w Łodzi
Muzeum Archeologiczne i Etnograficzne w Łodzi
Położenie na mapie województwa łódzkiego
Mapa lokalizacyjna województwa łódzkiego
Muzeum Archeologiczne i Etnograficzne w Łodzi
Muzeum Archeologiczne i Etnograficzne w Łodzi
Ziemia51°46′35,01″N 19°27′19,73″E/51,776392 19,455481
Strona internetowa

Muzeum Archeologiczne i Etnograficzne – największe muzeum w Łodzi, znajdujące się przy placu Wolności 14. Na koniec 2012 roku posiadało ponad 260 354 pozycji katalogowych.

W muzeum można zobaczyć trzy stałe wystawy: etnograficzną, numizmatyczną oraz archeologiczną.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Historia muzeum sięga dwudziestolecia międzywojennego, kiedy w 1918 roku powołano w Łodzi Muzeum Miejskie. Gromadziło ono najrozmaitsze kolekcje w szeroko rozumianym pojęciu kultury. W kolejnych latach muzeum kilkakrotnie zmieniało swoją siedzibę oraz oficjalną nazwę, aż do przełomu lat 1949/1950, kiedy to Miejskie Muzeum Prehistoryczne (działające od 14 maja 1945), kierowane przez prof. Konrada Jażdżewskiego i Miejskie Muzeum Etnograficzne (działające od 20 kwietnia 1945 roku), kierowane przez dr Janinę Krajewską, zostały upaństwowione i przybrały nazwy: Muzeum Archeologiczne i Muzeum Etnograficzne w Łodzi. Równolegle od 1948 roku zaczął się rozwijać Gabinet Numizmatyczny, założony w ramach Muzeum Archeologicznego przez Anatola Gupieńca.

Ekspozycja w Muzeum Archeologicznym w Łodzi

1 stycznia 1956 roku nastąpiło połączenie wszystkich jednostek w jedno Muzeum Archeologiczne i Etnograficzne w Łodzi, którego kierownictwo powierzono prof. dr. hab. Konradowi Jażdżewskiemu, a siedziba niezmiennie od tego czasu znajduje się w Łodzi przy placu Wolności 14.

Od 1979 roku funkcję dyrektora Muzeum Archeologicznego i Etnograficznego w Łodzi pełnił doc. dr hab. Andrzej Mikołajczyk, po jego śmierci zaś – od maja 1991 roku – prof. dr hab. Ryszard Grygiel.

W skład Muzeum Archeologicznego i Etnograficznego w Łodzi wchodzą działy: Archeologiczny, Etnograficzny Numizmatyczny, Widowisk lalkowych, Naukowo-oświatowy, Konserwacji i badań nad zabytkami. W muzeum znajduje się również biblioteka.

Muzeum wydaje liczne publikacje książkowe oraz stałe wielodziałowe czasopismo Prace i Materiały Muzeum Archeologicznego i Etnograficznego w Łodzi (serię archeologiczną, etnograficzną i numizmatyczno-konserwatorską).

Budynek[edytuj | edytuj kod]

Po staraniach czynionych przez łódzkich fabrykantów od początku lat 40. XIX wieku o utworzenie w Łodzi szkoły powiatowej, w roku 1845 otwarta została czteroklasowa szkoła realna tzw. niemiecko-ruska w wynajętym domu Jakuba Petersa na Rynku Nowego Miasta przy lewym narożniku ulicy Legionów[1]. Na potrzeby szkoły, w 1856 roku, oddano do użytku jednopiętrowy gmach Szkoły Powiatowej Realnej Niemiecko-Rosyjskiej. W kilkukrotnie przebudowywanym budynku, od 1869 roku mieściła się Wyższa Szkoła Rzemieślnicza, a w okresie międzywojennym budynek był użytkowany przez magistrat miasta, by po II wojnie światowej przejęło go muzeum[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Rynkowska 1970 ↓, s. 79.
  2. Joanna Podolska, Michał Jagiełło. Spacerownik. Rosyjski szlak. „Gazeta Wyborcza”, s. 12, 14 grudnia 2012. Łódź. ISSN 0860-908x. 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]