Muzeum Historyczne we Wrocławiu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Muzeum Historyczne we Wrocławiu
Oddział Muzeum Miejskiego Wrocławia
Ilustracja
Pałac królewski we Wrocławiu – siedziba muzeum
Państwo  Polska
Miejscowość Wrocław
Adres ul. Kazimierza Wielkiego 35
Data założenia 1948
Zakres zbiorów przedmioty powiązane z historią Wrocławia i Dolnego Śląska, wyroby rzemieślnicze i pamiątki patriotyczne
Położenie na mapie Wrocławia
Mapa lokalizacyjna Wrocławia
Muzeum Historyczne we Wrocławiu
Muzeum Historyczne we Wrocławiu
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Muzeum Historyczne we Wrocławiu
Muzeum Historyczne we Wrocławiu
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa dolnośląskiego
Muzeum Historyczne we Wrocławiu
Muzeum Historyczne we Wrocławiu
Ziemia51°06′27″N 17°01′43″E/51,107500 17,028611
Strona internetowa

Muzeum Historyczne – jeden z sześciu oddziałów Muzeum Miejskiego Wrocławia (MMW). Wraz z Muzeum Sztuki Medalierskiej mieści się w dawnym Pałacu Królewskim (Spätgenów) we Wrocławiu przy ul. Kazimierza Wielkiego. Kierownikiem muzeum jest Halina Okólska, pełniąca również funkcje Zastępcy Dyrektora ds. Naukowych.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Muzeum Historyczne utworzono w 1948 roku. Trzy lata później włączono je do Muzeum Śląskiego. Ponownie usamodzielniło się w 1971 r. pod nazwą Muzeum Historycznego we Wrocławiu. Jego siedzibą zostały wrocławski ratusz i Sukiennice. Zawierało ono w swoich zbiorach przedmioty powiązane z historią Wrocławia i Dolnego Śląska, w tym wyroby rzemieślnicze i pamiątki patriotyczne. W 2000 r. podjęto decyzję o przeniesieniu placówki do obecnej siedziby w Pałacu Królewskim (Spätgenów)[1].

Pałac Królewski, wnętrza
Pałac Królewski, ogród

Siedziba[edytuj | edytuj kod]

Zabytkowy gmach muzeum- Pałac Królewski (dawniej Spätgenów) mieści się w ścisłym centrum miasta, przy ul. Kazimierza Wielkiego 35. Budynek datuje się na 1719 r., kiedy to baron Heinrich Gottfried Spaetgen (1680-1750) nabył niewielką rezydencję z ogrodem[2]. Autorstwo najstarszej części pałacu wybudowanej w stylu wiedeńskiego baroku przypisuje się Johannowi Bernhardowi Fischer von Erlachsłynnemu austriackiemu architektowi i rzeźbiarzowi z okresu baroku. Niektórzy badacze przypisują autorstwo również innemu wiedeńskiemu architektowi- Johannowi Lucasowi von Hildebrandt. Pałac utrzymany w stylu klasycyzującego baroku reprezentuje typ entre cour et jardin (miedzy dziedzińcem a ogrodem). Dla zwiedzających dostępny jest barokowy ogród umiejscowiony na tyłach pałacu.

"1000 lat Wrocławia"[edytuj | edytuj kod]

Muzeum prezentuje wystawę stałą „1000 lat Wrocławia”, prowadzącą zwiedzającego poprzez tysiąclecie istnienia Wrocławia- od momentu założenia biskupstwa we Wrocławiu do czasów współczesnych[3]. Wystawa prezentuje ponad 3000 eksponatów, wśród których znajdują się ważne dla miasta dokumenty, narzędzia czy ozdoby, jakimi posługiwali się wrocławianie, a także obrazy i rzeźby[4]. Na wystawie można podziwiać także wnętrza, które zostały wyposażone w oryginalne przedmioty z minionych epok- meble, lustra, obrazy czy rzeźby nawiązujące do dawnych wieków[5].

Jednym z cenniejszych zabytków muzeum jest oryginalne barokowe wnętrze tzw. Pokój Beyersdorfów, który został przeniesiony z mieszczańskiej kamienicy Adriana Bögela znajdującej się przy pl. Solnym na wystawę w Pałacu Królewskim. Pokój znany jest z największej na Śląsku kolekcji ceramicznych kafli w typie delft, odznaczających się zachwycającą niebieską kolorystyką. Wnętrze dopełnia wyjątkowa kolekcja porcelany ze słynnych manufaktur.

Oprócz cennych przedmiotów opowiadających o przemianach i burzliwych momentach w historii Wrocławia, wystawa prezentuje również sylwetki postaci związanych z Wrocławiem na różnych etapach jego dziejów[6].

Wystawa mieści się w korpusie głównym i skrzydle wschodnim pałacu królewskiego, natomiast skrzydło zachodnie zostało przeznaczone na Galerię Wrocławskiej Sztuki XIX i XX wieku, gdzie można podziwiać wybitne malarstwo pejzażowe śląskich artystów.

Wybrane eksponaty ze zbiorów muzeum[edytuj | edytuj kod]

  • "Skarb z Bremy"
  • Obrazy z pracowni Lukasa Cranacha
  • "Śląski Graal"
  • Faksymile Psałterza Wrocławskiego
  • Relikwiarze ze skarbca katedralnego
  • XIX-wieczny fortepian wrocławskiej firmy Traugotta Berndta
  • Obraz „Św. Jan Chrzciciel” z warsztatu Michaela Willmanna

Wybrane wystawy czasowe[edytuj | edytuj kod]

  • Małgorzata Chodakowska. Przebudzenie
  • Markus von Gosen. Z miłości do zwierząt i sztuki
  • Wyobraźnia i rygor. Polska sztuka współczesna z kolekcji Jacka i Grażyny Łozowskich.
  • Marc Chagall i artyści europejskiej awangardy
  • Rodzina Breughlów. Arcydzieła Malarstwa Flamandzkiego
  • Max Wislicenus. Malarz Wrocławskiej secesji

Modernizacja budynku[edytuj | edytuj kod]

Dzięki pomocy z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w roku 2008 zakończono siedmioletni remont i 19 kwietnia 2009 r. nastąpiło uroczyste otwarcie. Obecna siedziba muzeum, w czasie remontu przeszła modernizację pomieszczeń. Poszerzono klatki schodowe, zainstalowano windy, wymieniono stropy, okna i drzwi. Muzeum wyposażone jest też w system audiowizualny, umożliwiający odwiedzającym pogłębiony odbiór wystaw.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. pokonkursowa_27_edycja, www.muzeum.miejskie.wroclaw.pl [dostęp 2019-09-12].
  2. pokonkursowa_27_edycja, www.muzeum.miejskie.wroclaw.pl [dostęp 2019-09-12].
  3. M. Łagiewski (red.), H. Okólska (red.), P. Oszczanowski (red.), 1000 lat Wrocławia – przewodnik po wystawie, 2009.
  4. www.muzeum.miejskie.wroclaw.pl, www.muzeum.miejskie.wroclaw.pl [dostęp 2019-09-12].
  5. Łagiewski M. (red.), Okólska H. (red.), Oszczanowski P. (red.), 1000 lat Wrocławia – przewodnik po wystawie, 2009.
  6. www.muzeum.miejskie.wroclaw.pl, www.muzeum.miejskie.wroclaw.pl [dostęp 2019-09-12].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]