Muzeum Ziemi Szprotawskiej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Muzeum Ziemi Szprotawskiej
Ilustracja
Siedziba Muzeum w Bramie Żagańskiej
Państwo  Polska
Miejscowość Szprotawa
Adres ul. Świerczewskiego 10
67-300 Szprotawa
Data założenia 18 czerwca 2004
Dyrektor Maciej Boryna
Położenie na mapie Szprotawy
Mapa lokalizacyjna Szprotawy
Muzeum Ziemi Szprotawskiej
Muzeum Ziemi Szprotawskiej
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Muzeum Ziemi Szprotawskiej
Muzeum Ziemi Szprotawskiej
Położenie na mapie województwa lubuskiego
Mapa lokalizacyjna województwa lubuskiego
Muzeum Ziemi Szprotawskiej
Muzeum Ziemi Szprotawskiej
Położenie na mapie powiatu żagańskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu żagańskiego
Muzeum Ziemi Szprotawskiej
Muzeum Ziemi Szprotawskiej
Położenie na mapie gminy Szprotawa
Mapa lokalizacyjna gminy Szprotawa
Muzeum Ziemi Szprotawskiej
Muzeum Ziemi Szprotawskiej
Ziemia51°33′49,63″N 15°32′08,80″E/51,563786 15,535778
Strona internetowa

Muzeum Ziemi Szprotawskiejmuzeum regionalne w Szprotawie, ulokowane w zabytkowej Bramie Żagańskiej.

O powstaniu muzeum[edytuj | edytuj kod]

Inicjatywa powołania do życia szprotawskiego muzeum zrodziła się w 2002 roku przy organizowaniu się w mieście stowarzyszenia Towarzystwo Bory Dolnośląskie im. Klausa Haenscha. W zastępczym lokalu przy pl. Ewangelickim 1 (biuro PSL) od tego roku grzecznościowo gromadzono pierwsze eksponaty. Obsługiwano też pierwsze wycieczki i lekcje regionalne oraz interesantów. Przełomowe znaczenie miało przejęcie od gminy zabytkowego budynku Bramy Żagańskiej na jesieni 2003 roku. Przy zaangażowaniu Towarzystwa Bory Dolnośląskie oraz sympatyków, m.in. kółka historycznego z Gimnazjum nr 1 i kółka PTTK ze Szkoły Podstawowej nr 1, muzeum otwarto w dniu 18 czerwca 2004.

Praca i zadania placówki[edytuj | edytuj kod]

Pracownicy muzeum, wywodzący się z Towarzystwa Bory Dolnośląskie, obsługują placówkę społecznie. Z ramienia gminy w muzeum pracuje także opiekun. Muzeum Ziemi Szprotawskiej przyjęło od gminy zadania tj. ochronę i promocję gminnego dziedzictwa kulturowego, edukację regionalną i ekologiczną oraz promocję i informację turystyczną. W muzeum funkcjonują 4 działy: archiwaliów, archeologiczno-historyczny, przyrodniczy i turystyczny. Na przestrzeni pierwszych lat działalności, m.in. dzięki jej szerokiemu zakresowi, dużej aktywności i naciskowi na promocję, muzeum wpisało się w krajobraz kulturalny, turystyczny i topograficzny Szprotawy, będąc jednoznacznie kojarzone i przedmiotowo wykorzystywane przez szkoły, studentów i turystów. Muzeum szprotawskie jest jedyną tego typu placówką w całym regionie Borów Dolnośląskich. Od 2005 roku nosi imię dr. Felixa Matuszkiewicza (1885–1956), uznanego szprotawskiego historyka, badacza, publicysty i założyciela pierwszego w mieście muzeum (do 1945 r.). Muzeum Ziemi Szprotawskiej jest kontynuatorem tejże tradycji.

Eksponaty i przedsięwzięcia[edytuj | edytuj kod]

Kufer posagowy ze Szprotawy z XVIII wieku
Pomniki w ekspozycji zewnętrznej

Do najcenniejszych eksponatów należy zaliczyć m.in.: tasak bojowy z XVI w. (kord ze Szprotawy), najstarszą kronikę miejską z XVIII w., kufer cechu szprotawskich stolarzy, pocisk kamienny z XV w., urny kultury łużyckiej. Muzeum współpracuje naukowo z podobnymi placówkami w regionie. Jest instytucją muzealną właściwą także dla gmin sąsiednich, tj. Przemkowa, Małomic i Niegosławic, wchodzących w skład dawnego powiatu szprotawskiego.

W związku z pracami nad ustawą o usuwaniu pomników związanych z ustrojem komunistycznym, działacze Muzeum Ziemi Szprotawskiej podejmują działania mające zapobiec usuwaniu pomników powstałych zgodnie z historyczną prawdą[1][2].

Programy badawcze[edytuj | edytuj kod]

Efekty prac badawczych w ciągu istnienia Muzeum Ziemi Szprotawskiej są publikowane na łamach magazynu popularno-naukowego, a także w prasie i na stronie internetowej muzeum. Obecne programy badawcze prowadzone przez muzeum:

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Krzysztof Federowicz: „Pomnika nie damy!”, Tygodnik Żarsko-Żagański, Nr 167/2007, 16–17 czerwca 2007.
  2. Krzysztof Federowicz: „Młodzi przebrali się za czerwonoarmistów”, Gazeta Lubuska, Nr 135, 19 czerwca 2007.
  3. Maciej Boryna: „Wały Śląskie - 200 lat legendy”, Zielone Lubuskie, Nr 2(12) 2007, Str 14/5.
  4. Krzysztof Wachowiak: „Szprotawski Zamek Książęcy”, Turysta Dolnośląski, Nr 6/2007, Str 34/5.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]