Mykoła Holakow

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Mykoła Holakow
Микола Голяков
Pełne imię i nazwisko Mykoła Archypowycz Holakow
Data i miejsce urodzenia 17 listopada 1926
Drużkiwka
Data śmierci 17 października 1985
Wzrost 172 cm
Pozycja obrońca
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1947–1950 OBO/BO Kijów ? (?)
1951–1952 Dynamo Kijów 31 (0)
1953–1954 Łokomotyw Charków 26 (0)
1955–1958 OBO/SKWO Kijów 122 (3)
1959–1960 Czornomoreć Odessa 50 (1)
Kariera trenerska
Lata Drużyna
1961–1962 Czornomoreć Odessa (asystent)
1963 Budiwelnyk Chersoń
1965 Łokomotyw Chersoń
1966 Dynamo Chmielnicki (asystent)
1970 Awanhard Żółte Wody
1973 Łokomotyw Chersoń (asystent)

Mykoła Archypowycz Holakow, ukr. Микола Архипович Голяков, ros. Николай Архипович Голяков, Nikołaj Archipowicz Golakow (ur. 17 listopada 1926 w Drużkiwce, zm. 17 października 1985) – ukraiński piłkarz, grający na pozycji obrońcy, trener piłkarski.

Kariera piłkarska[edytuj | edytuj kod]

Zaczął grać w piłkę nożną na boiskach rodzimej Drużkiwki. Po rozpoczęciu wielkiej wojny ojczyźnianej w wieku 15 lat zgłosił się jako ochotnik do Armii Radzieckiej. Z walkami doszedł do Rumunii, gdzie zakończył działania bojowe w 1944 roku. Będąc w wojsku nadal grał w piłkę nożną w składzie różnych drużyn wojskowych, a w roku 1947 rozpoczął karierę piłkarską w drużynie OBO Kijów. W 1951 został zaproszony do Dynama Kijów. Na początku 1952 został powołany do reprezentacji ZSRR, aby przygotować się do udziału w igrzyskach olimpijskich w Helsinkach. Jednak podczas zgrupowania doznał ciężkiej kontuzji, przez co był zmuszony opuścić większość sezonu. Aby powrócić do formy sportowej w 1953 przeniósł się do Charkowa, gdzie przez dwa sezony bronił barw miejscowego Lokomotywa. Po rehabilitacji w 1954 powrócił do Kijowa, gdzie został piłkarzem wojskowego OBO Kijów, który potem zmienił nazwę na SKWO. W 1959 przeszedł do Czornomorca Odessa, w którym zakończył karierę piłkarza w roku 1960.

Kariera trenerska[edytuj | edytuj kod]

Po zakończeniu kariery piłkarskiej rozpoczął pracę szkoleniowca. W 1961 dołączył do sztabu szkoleniowego Czornomorca Odessa. W 1963 prowadził Budiwelnyk Chersoń. W 1965 ponownie stał na czele chersońskiego klubu, który już nazywał się Łokomotyw Chersoń[1]. W 1966 pomagał trenować Dynamo Chmielnicki. Na początku 1970 został zaproszony na stanowisko starszego trenera Awanharda Żółte Wody, którym kierował do 17 maja 1970[2].

W 1973 ponownie pracował w Łokomotywie Chersoń, tym razem na stanowisku asystenta trenera[3].

17 października 1985 zmarł w wieku 59 lat[4].

Sukcesy i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Sukcesy piłkarskie[edytuj | edytuj kod]

OBO Kijów

Sukcesy trenerskie[edytuj | edytuj kod]

Łokomotyw Chersoń
  • mistrz obwodu chersońskiego: 1963, 1965

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]