Mykoła Naumow

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Mykoła Naumow
Pełne imię i nazwisko Mykoła Hryhorowycz Naumow
Data i miejsce urodzenia 25 listopada?/8 grudnia 1909
Juzówka
Data i miejsce śmierci 21 lutego 1996
Donieck
Pozycja napastnik
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1927–1929 Zespół kopalni Budionowski ? (?)
1930–1934 Dynamo Stalino ? (?)
1935 Dynamo Dniepropetrowsk ? (?)
1936–1941 Stachanoweć Stalino 44 (7)
Kariera trenerska
Lata Klub
1936–1937 Wuhilnyky/Stachanoweć Stalino (gr.trener)
1938–1941 Stachanoweć Stalino (asystent)
1946 Szachtar Stalino
1947–1949 Szachtar Stalino (asystent)
1960 Szachtar Stalino (asystent)

Mykoła Hryhorowycz Naumow, ukr. Микола Григорович Наумов, ros. Николай Григорьевич Наумов, Nikołaj Grigorjewicz Naumow (ur. 25 listopada?/8 grudnia 1909 w Juzówce, Imperium Rosyjskie, zm. 21 lutego 1996 w Doniecku, Ukraina) – ukraiński piłkarz, grający na pozycji napastnika, trener i sędzia piłkarski.

Kariera piłkarska[edytuj | edytuj kod]

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

W 1927 rozpoczął karierę piłkarską w zespole amatorskim kopalni Budionowski. W 1930 został piłkarzem Dynama Stalino. W 1935 przeniósł się do Dynama Dniepropetrowsk. W 1936 został zaproszony do Stachanowca Stalino, w którym zakończył karierę piłkarza w roku 1941.

Kariera trenerska[edytuj | edytuj kod]

Jeszcze będąc piłkarzem rozpoczął pracę szkoleniowca. Na początku 1936 stał na czele Wuhilnyky Stalino, który wkrótce zmienił nazwę na Stachanoweć. W 1937 zespół zdobył wicemistrzostwo Grupy W Mistrzostw ZSRR, a w 1938 po reorganizacji systemu lig miał startować w Grupie A, ale na początku 1938 stanowisko głównego trenera objął Wasyl Borysenko, który ukończył Wyższą Szkolę Trenerów w Moskwie, a Naumow pozostał w w sztabu szkoleniowym pomagać jemu trenować.[1] Po rozpoczęciu wielkiej wojny ojczyźnianej został powołany do Armii Czerwonej. Po zakończeniu II wojny światowej powrócił do donieckiego klubu, który zmienił nazwę na Szachtar Stalino. W 1946 razem z Adamem Bemem i Aleksiejem Kostylewem prowadził Szachtar, a potem pomagał trenować szachtarski zespół.[2] W 1960 ponownie pomagał trenować piłkarzy donieckiego klubu. Potem przez wiele lat szkolił dzieci w Towarzystwie Sportowym Trudowi Rezerwy.[3]

Również pomagał sędziować mecze piłkarskie jako sędzia liniowy.

21 lutego 1996 zmarł w Doniecku w wieku 86 lat.

Sukcesy i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Sukcesy piłkarskie i trenerskie[edytuj | edytuj kod]

Stachanoweć Stalino

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]