Myriam Bédard

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Myriam Bédard
Data i miejsce urodzenia 22 grudnia 1969
Neufchâtel, Kanada
Klub Courcelette Quebec
Wzrost 161 cm
Debiut w PŚ 18.02 1988, Chamonix (34. miejsce - sprint)
Pierwsze punkty w PŚ 20.02 1988, Chamonix
(7. miejsce - b.indywidualny)
Pierwsze podium w PŚ 1.02 1990, Walchsee
(2. miejsce - b.indywidualny)
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Kanada
Igrzyska olimpijskie
złoto Lillehammer 1994 sprint
złoto Lillehammer 1994 b.indywidualny
brąz Albertville 1992 B. indywidualny
Mistrzostwa świata
złoto Borowec 1993 sprint
brąz Borowec 1993 b.indywidualny
Puchar Świata
FIS Crystal Globe.svg 2. miejsce
1990/1991
FIS Crystal Globe.svg 2. miejsce
1992/1993
Puchar Świata (sprint)
FIS Crystal Globe.svg 2. miejsce
1992/1993
FIS Crystal Globe.svg 3. miejsce
1990/1991
Puchar Świata (bieg indywidualny)
FIS Crystal Globe.svg 2. miejsce
1990/1991
FIS Crystal Globe.svg 3. miejsce
1992/1993

Myriam Bédard (ur. 22 grudnia 1969 w Neufchâtel) – biathlonistka kanadyjska, trzykrotna medalistka igrzysk olimpijskich i dwukrotna medalistka mistrzostw świata.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

W Pucharze Świata zadebiutowała 18 lutego 1988 roku w Chamonix, zajmując 34. miejsce w sprincie. Pierwsze punkty (w sezonach 1984/1985-1999/2000 punktowało 25. najlepszych zawodniczek) wywalczyła dwa dni później w biegu indywidualnym, który ukończyła na siódmej pozycji. Pierwszy raz na podium zawodów pucharowych stanęła 1 lutego 1990 roku w Walchsee, gdzie była druga w biegu indywidualnym. W zawodach tych rozdzieliła na podium Iwę Karagiozową z Bułgarii i Niemkę Ingę Kesper. W kolejnych startach jeszcze 15 razy stawała na podium, odnosząc przy tym pięć zwycięstw: 31 stycznia 1991 roku w Oberhofie i 18 lutego 1994 roku w Lillehammer wygrywała bieg indywidualny, a 19 stycznia 1991 roku w Ruhpolding, 13 lutego 1993 roku w Borowcu i 18 lutego 1994 roku w Lillehammer była najlepsza w sprincie. Najlepsze wyniki osiągnęła w sezonach 1990/1991 i 1992/1993, kiedy zajmowała drugie miejsce w klasyfikacji generalnej.

Pierwszy medal wywalczyła podczas igrzysk olimpijskich w Albertville w 1992 roku, gdzie zajęła trzecie miejsce w biegu indywidualnym. W zawodach tych lepsze okazały się jedynie Niemka Antje Harvey i Rosjanka Swietłana Pieczorska. W pozostałych startach była dwunasta w sprincie i jedenasta w sztafecie. Na rozgrywanych rok później mistrzostwach świata w Borowcu zdobyła kolejne dwa medale. Najpierw zajęła drugie miejsce w biegu indywidualnym, rozdzielając Niemkę Petrę Schaaf i Swietłanę Paramyginę z Białorusi. Następnie zwyciężyła w sprincie, wyprzedzając dwie Rosjanki: Nadieżdę Tałanową i Jelenę Biełową. Ponadto na igrzyskach olimpijskich w Lillehammer w 1994 roku zwyciężyła w obu tych konkurencjach. W biegu indywidualnym wyprzedziła Francuzkę Anne Briand i Niemkę Uschi Disl, natomiast w sprincie Swietłanę Paramyginę i Wałentynę Cerbe z Ukrainy (odpowiednio o 1,1 i 1,2 sekundy). Brała też między innymi udział w igrzyskach w Nagano w 1998 roku, jednak indywidualnie plasowała się poza czołową 30-tką, a w sztafecie była siedemnasta.

W 1998 roku zakończyła karierę.

Obecnie mieszka w Quebecu. Bierze udział w kampaniach reklamowych przeciw terroryzmowi.

Kontrowersje[edytuj | edytuj kod]

Bédard jest naturystką. W 1993 roku na łamach gazet ukazały się (bez jej zgody) zdjęcia ukazujące Myriam rozebraną na plaży, w łazience, pływającą nago i podczas seksu. Nie wiadomo jak zdjęcia ujrzały światło dzienne. Najstarsze z wyżej wymienionych zdjęć pochodziło z 1986 roku[potrzebny przypis].

22 grudnia 2006 roku szerokim echem odbił się jej nagi taniec na stole w hotelu w Chicago[potrzebny przypis].

Dzień później została zatrzymana w związku z podejrzeniami o porwanie swojej córki – Maud.

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Igrzyska olimpijskie[edytuj | edytuj kod]

Rok Miejscowość Konkurencje
IN SP PU MS RL RM
1992 Albertville 3. 12. nd. nd. 11. nd.
1994 Lillehammer 1. 1. nd. nd. 15. nd.
1998 Nagano 50. 32. nd. nd. 17. nd.

Mistrzostwa świata[edytuj | edytuj kod]

Rok Miejscowość Konkurencje
IN SP PU MS RL RM
1988 Chamonix 7. 34. nd. nd. nd.
1990 Oslo/Mińsk/Kontiolahti 8. nd. nd. nd.
1991 Lahti 11. 9. nd. nd. nd.
1993 Borowec 2. 1. nd. nd. 11. nd.
1995 Anterselva nd. nd. 16. nd.
1997 Osrblie 26. 43. 39. nd. 18. nd.

Puchar Świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Sezon Miejsce
1987/1988 41.
1989/1990 28.
1990/1991 2.
1991/1992 25.
1992/1993 2.
1993/1994 7.
1995/1996 23.
1996/1997 -
1997/1998 65.

Miejsca na podium chronologicznie[edytuj | edytuj kod]

Lp. Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Lokata Pudła Czas biegu Strata Zwycięzca
1. 1 lutego 1990 Austria Walchsee Bieg indywidualny na 15 km 2. 1+1+0+0 55:23,6 +27,6 Iwa Karagiozowa
2. 19 stycznia 1991 Niemcy Ruhpolding Sprint na 7,5 km 1. 0+0 24:44,4
3. 31 stycznia 1991 Niemcy Oberhof Bieg indywidualny na 15 km 1. 0+0+0+1 54:42,3
4. 7 marca 1991 Norwegia Oslo Bieg indywidualny na 15 km 2. 1+1+0+0 56:18,9 +1:48,7 Antje Harvey
5. 14 marca 1991 Kanada Canmore Bieg indywidualny na 15 km 2. ? ? ? Elin Kristiansen
6. 16 marca 1991 Kanada Canmore Sprint na 7,5 km 2. 0+0 23:06,1 +9,6 Swietłana Pieczorska
7. 19 lutego 1992 Francja Albertville Bieg indywidualny na 15 km 3. 0+1+1+0 51:47,2 +27,8 Antje Harvey
8. 21 stycznia 1993 Włochy Anterselva Bieg indywidualny na 15 km 2. 1+0+1+0 50:13,7 +11,9 Iwa Karagiozowa
9. 11 lutego 1993 Bułgaria Borowec Bieg indywidualny na 15 km 2. 0+0+1+0 50:32,9 +14,7 Petra Behle
10. 13 lutego 1993 Bułgaria Borowec Sprint na 7,5 km 1. 0+0 21:01,9
11. 4 marca 1993 Norwegia Lillehammer Bieg indywidualny na 15 km 3. 0+2+1+1 50:49,7 +38,8 Anfisa Riezcowa
12. 13 marca 1993 Szwecja Östersund Sprint na 7,5 km 2. 1+0 23:41,8 +10,7 Anfisa Riezcowa
13. 18 lutego 1994 Norwegia Lillehammer Bieg indywidualny na 15 km 1. 0+1+0+1 52:06,6
14. 23 lutego 1994 Norwegia Lillehammer Sprint na 7,5 km 1. 0+2 26:08,8
15. 17 marca 1994 Kanada Canmore Bieg indywidualny na 15 km 2. 2+0+0+1 47:30,5 +1:19,8 Uschi Disl
16. 14 marca 1996 Austria Hochfilzen Bieg indywidualny na 15 km 2. 0+1+0+0 50:42,1 +25,4 Simone Greiner-Petter-Memm

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]