Messier 84

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z NGC 4374)
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Messier 84
Ilustracja
Galaktyka M84 w zbliżeniu, zdjęcie Teleskopu Hubble’a
Odkrywca Charles Messier
Data odkrycia 18 marca 1781
Dane obserwacyjne (J2000)
Gwiazdozbiór Panna
Typ S0
Rektascensja 12h 25m 03,743s[1]
Deklinacja +12° 53′ 13,14″[1]
Odległość 60 mln ly (18,4 Mpc)
Przesunięcie ku czerwieni 0,003369[1]
Jasność obserwowana 9,1m
Rozmiary kątowe 6,5' × 5,6'
Charakterystyka fizyczna
Wymiary 113 × 97 tys. ly
Alternatywne oznaczenia
Patrz w tekście

Virgo constelation PP3 map PL.jpg
Konstelacja Panny

Messier 84 (również M84 lub NGC 4374) – galaktyka soczewkowata w gwiazdozbiorze Panny. Odkrył ją i skatalogował 18 marca 1781 roku Charles Messier. Należy do gromady galaktyk w Pannie. Jest częścią Łańcucha Markariana[2].

Charakterystyka fizyczna[edytuj | edytuj kod]

M84 znajduje się w odległości ok. 60 mln lat świetlnych (ok. 18 megaparseków) od Ziemi. Jej średnica wynosi około 87 tys. lat świetlnych. Należy do galaktyk Seyferta typu 2[1].

Dane astronomiczne[edytuj | edytuj kod]

Fragment jądra Gromady w Pannie, w centrum zdjęcia M84

Przez długi czas M84 była przypisywana do typu E1, co oznaczało, że składa się głównie ze starszych, żółtych gwiazd. Nowe badania wskazują przynależność do typu S0 (galaktyka soczewkowata).

Z centrum galaktyki M84 wyrzucane są dwa małe dżety obserwowane w zakresie radiowym. Fakt ten był przedmiotem badań Teleskopu Hubble’a w 1997 (krótko po jego drugiej naprawie). Odkryto, że galaktyka posiada masywny obiekt centralny o masie ok. 300 milionów mas Słońca skoncentrowany w obszarze o promieniu poniżej 26 lat świetlnych.

Supernowe[edytuj | edytuj kod]

Do tej pory zaobserwowano następujące przypadki supernowych:

Oznaczenia alternatywne[edytuj | edytuj kod]

  • NGC 4374
  • 4C 13.47
  • ASB 33
  • 3C 272.1
  • Cul 1222+131
  • DA 322
  • [DLB87] V3
  • [DML87] 746
  • [DSB94] 272
  • 2E 2696
  • 2E 1222.5+1309
  • GIN 778
  • IRAS 12224+1309
  • IRAS F12225+1309
  • 1Jy 1222+131
  • 1Jy 1222+13
  • LEDA 40455
  • LJHY 35
  • MCG+02-32-034
  • MRC 1222+131
  • NRAO 399
  • NVSS B122231+130912
  • OHIO A 322
  • PKS 1222+13
  • PKS 1222+131
  • RX J122503.7+125313
  • RX J1225.0+1253
  • S3 1222+13
  • [TH2002] 5
  • [TT2002] Virgo 2
  • UGC 7494
  • UZC J122503.7+125314
  • VCC 763
  • VPC 385
  • VSOP J1225+1253
  • [VV2003c] J122503.7+125313
  • [VV2006c] J122503.7+125313
  • WSTB 29W003
  • Z 1222.5+1310
  • Z 70 - 58

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d Messier 84 w bazie SIMBAD (ang.)
  2. Courtney Seligman: NGC 4374 (ang.). W: Celestial Atlas [on-line]. [dostęp 2014-12-16].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

… • Poprzedni obiektMessier 84Następny obiekt • …
NGC 4371NGC 4372NGC 4373Messier 84NGC 4375NGC 4376NGC 4377