Nachum Bomze

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Nachum Bomze
Data i miejsce urodzenia 1906
Sasów
Data i miejsce śmierci 1954
Nowy Jork
Dziedzina sztuki literatura

Nachum Bomze, także Nuchim Bomse, Nohem Bomze[a] (ur. 1906 w Sasowie, zm. 1954 w Nowym Jorku) – polski i amerykański poeta żydowskiego pochodzenia, piszący w języku jidysz.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Należał do grupy artystów skupionych wokół czasopisma „Cusztajer[1]. Debiutował w roku 1929. Na początku lat trzydziestych zaprzyjaźnił się ze Stanisławem Vincenzem, który wprowadził go w swoje środowisko i ułatwił nawiązanie znajomości z wieloma literatami i publicystami. Doprowadził również do opublikowania wyboru przekładów wierszy Bomzego w czasopiśmie „Droga”. Bomze z kolei wprowadzał Vincenza w kręgi poetów i krytyków piszących w jidysz – Vincenz poznał dzięki niemu m.in. Icyka Mangera i Rachelę Auerbach.

Z rodzinnego Sasowa Bomze przeniósł się na krótko do Lwowa, a następnie do Warszawy, gdzie mieszkał i pracował do 1939 roku. Na początku wojny znalazł się we Lwowie. W 1941 roku trafił na kilka miesięcy do Armii Czerwonej. Następnie znalazł się w Uzbekistanie. W roku 1946 z Taszkentu przez Moskwę wrócił do rodzinnego miasta, stamtąd zaś przyjechał do Łodzi. W 1947 roku wyjechał z Polski – przez Sztokholm do Francji, a następnie do Stanów Zjednoczonych. Zamieszkał w Nowym Jorku, gdzie zmarł w roku 1954 na atak serca.

Zbiory wierszy[edytuj | edytuj kod]

  • In di teg fun der woch (Lwów, 1929)
  • Borwese trit (Warszawa, 1936)
  • A gast in farnacht (Warszawa, 1939)
  • Ibergang (Lwów, 1941)
  • A chasene in herbst (Nowy Jork, 1949)

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Forma Nachum Bomze występuje w Polskim Słowniku Judaistycznym oraz w katalogu Biblioteki Narodowej. W Encyklopedii PWN wybrano formę Nohem Bomze, natomiast w poświęconym poecie tekście St. Vincenza oraz w opublikowanym w 1955 roku w paryskiej „Kulturze” przekładzie wiersza opracowanym przez Miłosza – Nuchim Bomse. Ta ostatnia forma pojawia się również przy przedrukach wiersza w zbiorze przekładów Miłosza Mowa wiązana oraz w Tematach żydowskich Vincenza.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Gazda 2000 ↓, s. 669.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Irena Bracławska: Bomze Nachum. W: Polski Słownik Judaistyczny [on-line]. [dostęp 2015-01-02].
  • Grzegorz Gazda: Słownik europejskich kierunków i grup literackich XX wieku. Warszawa: PWN, 2000.
  • Stanisław Vincenz: Poeta srebrnych kwiatów. W: Stanisław Vincenz: Tematy żydowskie. Gdańsk: 1993.
  • Irena Vincenz: Postscriptum. W: Stanisław Vincenz: Tematy żydowskie. Gdańsk: 1993.