Wersja ortograficzna: Nadia Podoroska

Nadia Podoroska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Nadia Podoroska
Ilustracja
Państwo  Argentyna
Data i miejsce urodzenia 10 lutego 1997
Rosario
Wzrost 170 cm
Gra praworęczna, oburęczny backhand
Zakończenie kariery aktywna
Trener Carlos Rampello
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 0 WTA, 14 ITF
Najwyżej w rankingu 36 (12 lipca 2021)
Australian Open 2R (2021)
Roland Garros SF (2020)
Wimbledon 2R (2021)
US Open 1R (2016)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 1 WTA, 7 ITF
Najwyżej w rankingu 69 (14 czerwca 2021)
Australian Open 1R (2021)
Roland Garros SF (2021)
Wimbledon 1R (2021)
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Argentyna
Igrzyska panamerykańskie
złoto Lima 2019 gra pojedyncza

Nadia Podoroska (ur. 10 lutego 1997 w Rosario) – argentyńska tenisistka pochodzenia ukraińskiego, reprezentantka kraju w rozgrywkach Pucharu Federacji.

Kariera tenisowa[edytuj | edytuj kod]

W przeciągu swojej kariery wygrała czternaście singlowych oraz siedem deblowych turniejów rangi ITF. Najwyżej w rankingu WTA była sklasyfikowana na 36. miejscu w singlu (12 lipca 2021) oraz na 69. miejscu w deblu (14 czerwca 2021).

Pierwszy deblowy triumf w zawodach cyklu WTA Tour odniosła w 2017 roku w Bogocie, gdzie razem z Beatriz Haddad Maią pokonały w meczu mistrzowskim Verónicę Cepede Royg i Magdę Linette 6:3, 7:6(4). Rok później wraz z partnerującą jej Marianą Duque Mariño nie obroniła tytułu, przegrywając w finale.

We wrześniu 2020 w finale rozgrywek gry podwójnej w Pradze wspólnie z Giulią Gatto-Monticone uległy parze Lidzija MarozawaAndreea Mitu wynikiem 4:6, 4:6.

Historia występów wielkoszlemowych[edytuj | edytuj kod]

Legenda

     W, wygrany turniej

     F, przegrana w finale

     SF, przegrana w półfinale

     QF, przegrana w ćwierćfinale

     xR, przegrana w x rundzie

     Qx, przegrana w x rundzie kwalifikacji

     A, brak startu

     NH, turniej nie odbył się

Występy w grze pojedynczej[edytuj | edytuj kod]

Turniej 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018 2019 2020 2021 Tytuły Z–P
Australian Open A A A A A Q1 A Q2 A 2R 0 / 1 1 – 1
French Open A A A A A Q1 A A SF 1R 0 / 2 5 – 2
Wimbledon A A A A A Q1 A A NH 2R 0 / 1 1 – 1
US Open A A A A 1R A A Q1 A 0 / 1 0 – 1
Ranking na koniec roku 658 732 371 336 191 314 320 255 47 0 / 5 7 – 5

Występy w grze podwójnej[edytuj | edytuj kod]

Turniej 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018 2019 2020 2021 Tytuły Z–P
Australian Open A A A A A A A A A 1R 0 / 1 0 – 1
French Open A A A A A A A A A SF 0 / 1 4 – 1
Wimbledon A A A A A A A A NH 1R 0 / 1 0 – 1
US Open A A A A A A A A A 0 / 0 0 – 0
Ranking na koniec roku 637 584 312 117 202 488 287 0 / 3 4 – 3

Występy w grze mieszanej[edytuj | edytuj kod]

Nadia Podoroska nigdy nie startowała w rozgrywkach gry mieszanej podczas turniejów wielkoszlemowych.

Finały turniejów WTA[edytuj | edytuj kod]

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
WTA Tour Championships
2009

2020
WTA Premier Mandatory
WTA Premier 5
WTA Premier
WTA International Series
WTA 125K series (2012–2020)

Gra podwójna 1 (1–1)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partnerka Przeciwniczki Wynik finału
Zwyciężczyni 1. 15 kwietnia 2017 Bogota Ceglana Brazylia Beatriz Haddad Maia Paragwaj Verónica Cepede Royg
Polska Magda Linette
6:3, 7:6(4)
Finalistka 1. 15 kwietnia 2018 Bogota Ceglana Kolumbia Mariana Duque Mariño Słowenia Dalila Jakupović
Rosja Irina Chromaczowa
3:6, 4:6

Finały turniejów WTA 125K series[edytuj | edytuj kod]

Gra podwójna 1 (0–1)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partnerka Przeciwniczki Wynik finału
Finalistka 1. 6 września 2020 Praga Ceglana Włochy Giulia Gatto-Monticone Białoruś Lidzija Marozawa
Rumunia Andreea Mitu
4:6, 4:6

Wygrane turnieje rangi ITF[edytuj | edytuj kod]

turnieje z pulą nagród 100 000 $
turnieje z pulą nagród 75/80 000 $
turnieje z pulą nagród 50/60 000 $
turnieje z pulą nagród 25 000 $
turnieje z pulą nagród 15 000 $
turnieje z pulą nagród 10 000 $

Gra pojedyncza[edytuj | edytuj kod]

Data Turniej Naw. Przeciwniczka Wynik
1. 25/11/2013 Chile Santiago Ceglana Chile Cecilia Costa Melgar 6:2, 5:7, 3:5 krecz
2. 24/03/2014 Peru Lima Ceglana Argentyna Carla Lucero 6:3, 6:4
3. 31/03/2014 Peru Lima Ceglana Węgry Csilla Argyelán 6:2, 6:4
4. 26/05/2014 Chorwacja Bol Ceglana Peru Bianca Botto 6:1, 6:7(6), 6:1
5. 09/06/2014 Chorwacja Bol Ceglana Ukraina Olga Janczuk 6:3, 2:6, 6:2
6. 14/03/2015 Brazylia São José dos Campos Ceglana Argentyna Victoria Bosio 6:7(6), 7:6(2), 6:3
7. 03/04/2016 Brazylia São José dos Campos Ceglana Brazylia Gabriela Cé 7:6(2), 6:1
8. 03/07/2016 Francja Denain Ceglana Francja Irina Ramialison 6:3, 5:7, 6:4
9. 01/07/2018 Francja Périgueux Ceglana Francja Myrtille Georges 6:2, 6:0
10. 12/05/2019 Hiszpania Monzón Twarda Hiszpania Cristina Bucșa 6:2, 4:6, 6:2
11. 13/10/2019 Włochy Pula Ceglana Włochy Martina Trevisan 7:6(5), 6:1
12. 19/01/2020 Stany Zjednoczone Malibu Twarda Stany Zjednoczone Claire Liu 4:6, 6:3, 6:3
13. 26/01/2020 Gwadelupa Petit-Bourg Twarda Francja Harmony Tan 7:5, 7:5
14. 13/09/2020 Francja Saint-Malo Ceglana Hiszpania Cristina Bucșa 4:6, 7:5, 6:2

Gra podwójna[edytuj | edytuj kod]

Data Turniej Naw. Partnerka Przeciwniczki Wynik
1. 02/12/2013 Brazylia São José dos Campos Ceglana Brazylia Eduarda Piai Chile Fernanda Brito
Argentyna Stephanie Petit
7:6(4), 7:5
2. 06/04/2015 Chile Santiago Ceglana Argentyna Guadalupe Pérez Rojas Chile Fernanda Brito
Brazylia Eduarda Piai
6:4, 6:4
3. 30/05/2016 Węgry Hódmezővásárhely Ceglana Brazylia Laura Pigossi Rumunia Irina Bara
Macedonia Północna Lina Ǵorčeska
6:3, 6:0
4. 19/02/2017 Stany Zjednoczone Surprise Twarda Kolumbia Mariana Duque Mariño Stany Zjednoczone Usue Maitane Arconada
Stany Zjednoczone Sofia Kenin
4:6, 6:0, 10–5
5. 09/07/2017 Włochy Rzym Ceglana Rosja Anastasija Komardina Holandia Quirine Lemoine
Holandia Eva Wacanno
7:6(3), 6:3
6. 17/06/2018 Węgry Hódmezővásárhely Ceglana Węgry Réka Luca Jani Czarnogóra Danka Kovinić
Serbia Nina Stojanović
6:4, 6:4
7. 23/09/2018 Stany Zjednoczone Lubbock Twarda Wielka Brytania Naomi Broady Czarnogóra Vladica Babić
Stany Zjednoczone Hayley Carter
3:6, 6:2, 10–8

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]