Naghusz Harutiunian

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Naghusz Harutiunian (orm. Նաղուշ Հարությունյան, ur. 10 listopada 1912 w Erywaniu, zm. 18 stycznia 1993 w Moskwie) - radziecki i armeński polityk, przewodniczący Prezydium Rady Najwyższej Armeńskiej SRR w latach 1963-1975.

Նագուշ Հարությունյանի հուշատախտակ.JPG

1930-1936 studiował w Wojskowo-Inżynieryjnej Akademii im. W. Kujbyszewa, 1937-1941 asystent na Leningradzkim Instytucie Politechnicznym, od 1940 członek WKP(b), 1941-1945 służył w Armii Czerwonej, następnie pracownik naukowy Akademii Nauk Armeńskiej SRR. 1945-1951 wykładał w Erywańskim Instytucie Politechnicznym, od 1951 profesor katedry mechaniki teoretycznej Uniwersytetu Państwowego w Erywaniu, 1952-1956 akademik-sekretarz Wydziału Nauk Technicznych Akademii Nauk Armeńskiej SRR, 1955-1959 kierownik laboratorium w Instytucie Matematyki i Mechaniki tej akademii, 1958-1978 kierownik Katedry Plastyczności i Sprężystości Materiałów Uniwersytetu Państwowego w Erywaniu. Od 1959 wiceprezydent Akademii Nauk Armeńskiej SRR, od 1961 rektor Uniwersytetu Państwowego w Erywaniu, członek Prezydium Komitetu Naukowego ZSRR ds. Mechaniki Teoretycznej i Stosowanej. Od 3 kwietnia 1963 do 3 lipca 1975 przewodniczący Prezydium Rady Najwyższej Armeńskiej SRR. Członek Biura Politycznego KC Komunistycznej Partii Armenii, 1966-1976 członek Centralnej Komisji Rewizyjnej KPZR. Od 1975 pracował w Instytucie Mechaniki Akademii Nauk ZSRR w Moskwie. Deputowany do Rady Najwyższej ZSRR od 6 do 9 kadencji.

Odznaczenia i nagrody[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]