Naoko Kijimuta

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Naoko Kijimuta
Państwo  Japonia
Data urodzenia 26 marca 1972
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 0
Najwyżej w rankingu 44 (3 marca 1997)
Australian Open 1R (1994-1998)
Roland Garros 2R (1997)
Wimbledon 3R (1997)
US Open 3R (1996)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 5 WTA, 5 ITF
Najwyżej w rankingu 18 (13 października 1997)
Australian Open QF (1997, 1998)
Roland Garros 3R (1997)
Wimbledon 3R (1997, 1998)
US Open 3R (1997)

Naoko Kijimuta (jap. 雉子牟田直子 Kijimuta Naoko, ur. 26 marca 1972 w Ebina, Kanagawa) - tenisistka japońska, zwyciężczyni turniejów zawodowych w grze podwójnej, reprezentantka w Pucharze Federacji.

W latach 90. razem z siostrą Akiko zaliczała się do czołówki tenisistek japońskich, obok m.in. Kimiko Date i Naoko Sawamatsu. W latach 1995-1997 figurowała w czołowej setce rankingu światowego w grze pojedynczej, najwyższe miejsce zajmując w marcu 1997 - nr 44 (sezon 1996 zakończyła jako 50. rakieta świata). Do jej najlepszych rezultatów singlowych można zaliczyć półfinały turniejowe WTA Tour w Dżakarcie (pokonała najwyżej rozstawioną Belgijkę Sabine Appelmans) i Tokio (Japan Open) w 1996, ćwierćfinał turnieju w Strasburgu w 1997 (pokonała kolejno Bułgarkę Magdalenę Maleewą i Japonkę Ai Sugiyamę), III rundy (1/16 finału) wielkoszlemowych US Open 1996 (pokonała m.in. Alexandrę Fusai, uległa Martinie Hingis) i Wimbledonu 1997 (pokonała Łarysę Sawczenko-Neiland i rozstawioną z numerem 15 Barbarę Paulus, uległa Indonezyjce Yayuk Basuki). W 1996 i 1997 w turnieju Canadian Open dwukrotnie pokonała znaną z potężnego serwisu Holenderkę Brendę Schultz.

Większe sukcesy odnosiła jako deblistka. W październiku 1997 została sklasyfikowana na 18. miejscu w rankingu, wygrała łącznie pięć turniejów WTA Tour i dalsze pięć imprez niższej rangi (ITF Women's Circuit). Wszystkie zwycięstwa turniejowe w WTA Tour odniosła wspólnie z innymi Japonkami - Riką Hiraki, Miho Saeki i przede wszystkim z Naną Miyagi. Z Miyagi wygrała trzy turnieje i dwukrotnie była w ćwierćfinałach wielkoszlemowych (Australian Open 1997 i 1998). W turnieju australijskim w 1997 Japonki wyeliminowały m.in. Lindę Wild i Lori McNeil (uległy Larysie Sawczenko-Neiland i Helenie Sukovej), a rok później pokonały w III rundzie siostry Venus i Serenę Williams 6:3, 6:3 (uległy najwyżej rozstawionym Lindsay Davenport i Natalli Zwierawej). Kijimuta i Miyagi były też w wielu półfinałach turniejowych oraz kilkakrotnie w 1/8 finału imprez wielkoszlemowych (Wimbledon, French Open i US Open 1997, Wimbledon 1998 - tym razem zwycięstwo nad siostrami Williams walkowerem).

Naoko Kijimuta występowała jako deblistka w Pucharze Federacji w latach 1997-1998, partnerując Nanie Miyagi i Kyoko Nagatsuce, ale bilans ma nieimponujący - wszystkie trzy mecze przegrała. Karierę sportową zakończyła we wrześniu 1998 na turnieju Toyota Princess w Tokio, gdzie z powodzeniem przeszła eliminacje w singlu, by odpaść w I rundzie turnieju głównego z Niemką Anke Huber w trzech setach. Również na I rundzie zakończyła udział w turnieju w grze podwójnej (w parze z Riką Hiraki). Jej łączne zarobki zawodowe wyniosły niespełna pół miliona dolarów.

Wygrane turnieje[edytuj | edytuj kod]

gra podwójna (5)[edytuj | edytuj kod]

  • 1996 Dżakarta (z Riką Hiraki), Pekin (z Miho Saeki)
  • 1997 Gold Coast, Hobart (oba z Naną Miyagi)
  • 1998 Tokio (Japan Open, z Naną Miyagi)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]