Napady Brunsa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Napady Brunsa (zespół Brunsa, ang. Bruns' syndrome) – zespół neurologiczny spowodowany obecnością guza lub torbieli w komorze IV mózgu albo w linii środkowej móżdżku i III komory. Objawy występują po zmianie pozycji głowy, gdy zmiana (torbiel, guz) zamyka przepływ płynu mózgowo-rdzeniowego w układzie komorowym mózgu. Na obraz kliniczny napadów Brunsa składają się:

Jako pierwszy związek między objawami a zmianą postawy ciała zauważył niemiecki neurolog Ludwig Bruns[1][2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Bruns L. Neuropathologische Demonstrationen. Neurologisches Zentralblatt 21, ss. 561-567.(1902)
  2. Bruns L. Neuropathologische Demonstration. Neurologisches Zentralblatt 25, ss. 540-544 (906)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.