Nebojša Popov

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Nebojša Popov
ilustracja
Data i miejsce urodzenia 20 września 1939
Zrenjanin
Data i miejsce śmierci 7 kwietnia 2016
Zrenjanin
Zawód, zajęcie socjolog

Nebojša Popov (ur. 20 września 1939 w Zrenjaninie, zm. 7 kwietnia 2016 tamże[1]) – serbski socjolog, działacz na rzecz pokoju[2].

Ukończył studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Belgradzkiego. Po studiach pracował na Uniwersytecie Robotniczym, potem na Wydziale Filozofii Uniwersytetu Belgradzkiego. Jako jeden z ośmiu wykładowców usunięty z pracy w 1975 roku za trwające poparcie studenckiego protestu. Kierownik Centrum (później Instytutu) Filozofii i Nauk Społecznych. Jeden z założycieli Stowarzyszenia na rzecz Jugosłowiańskiej Demokratycznej Inicjatywy, później przewodniczący Klubu Republikańskiego i Zarządu Głównego Związku Obywatelskiego Serbii. Popierał „Solidarność”, za co został aresztowany i skazany na 25 dni więzienia[2].

Związany z redakcją czasopisma „Praxis”, którego był przez pewien czas sekretarzem. Od 1990 roku redaktor naczelny pisma „Republika, organ obywatelskiego samowyzwolenia”. W czasie rozpadu Jugosławii i wojen pomiędzy byłymi republikami był inicjatorem i uczestnikiem akcji antywojennych, później był jednym z organizatorów protestów przeciw rządom Slobodana Miloševicia[2].

W 2015 ukazały się wspomnienia Nebojšy Popova "Kako smo dospeli dovde. Sećanje 1939-2015"[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Nebojša Popov (1939-2016), Nedeljnik Vreme [dostęp 2016-04-14].
  2. a b c Magdalena Petryńska, Zmarł Nebojsa Popow, człowiek wielkiej wiedzy i przyjaciel Polaków, wyborcza.pl, 11 kwietnia 2016 [dostęp 2016-04-14].
  3. Informacja o promocji książki

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]