Nenad Sakić

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Nenad Sakić
Ненад Сакић
Data i miejsce urodzenia 15 czerwca 1971
Kruševac
Wzrost 178 cm
Pozycja obrońca
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1989–1994 Napredak Kruševac 74 (3)
1994–1997 FK Crvena zvezda 83 (4)
1997–1998 US Lecce 32 (0)
1998–2004 UC Sampdoria 136 (1)
2004–2006 Napredak Kruševac 39 (2)
W sumie: 364 (10)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1998–2000  Jugosławia 6 (0)
Kariera trenerska
Lata Drużyna
2008–2009 Napredak Kruševac
2010 Serbia U-17
2012–2013 Serbia (asystent)
2013–2015 UC Sampdoria (asystent)
2015– A.C. Milan (asystent)

Nenad Sakić (serb.: Ненад Сакић, ur. 15 czerwca 1971 w Kruševacu) – serbski piłkarz występujący na pozycji obrońcy. Reprezentant Jugosławii. Trener piłkarski.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Sakić karierę rozpoczynał w sezonie 1989/1990 w Napredaku Kruševac, grającym w drugiej lidze jugosłowiańskiej. Po rozpadzie Jugosławii, od sezonu 1992/1993 wraz z Napredakiem występował w pierwszej lidze FR Jugosławii. W sezonie 1993/1994 wywalczył z nim wicemistrzostwo Jugosławii.

W 1994 roku Sakić przeszedł do innego pierwszoligowca, Crvenej zvezdy. W ciągu trzech sezonów gry dla tego klubu, trzy razy wywalczył z nim Puchar Jugosławii (1995, 1996, 1997), raz mistrzostwo Jugosławii (1995) oraz dwa razy wicemistrzostwo Jugosławii (1996, 1997).

W 1997 roku Sakić został graczem włoskiego US Lecce. W Serie A zadebiutował 31 sierpnia 1997 w przegranym 0:2 meczu z Juventusem. W Lecce spędził sezon 1997/1998. Potem odszedł do Sampdorii, także grającej w Serie A. W sezonie 1998/1999 spadł z nią do Serie B. Awans z powrotem do Serie A wywalczył w sezonie 2002/2003. W 2004 roku Sakić wrócił do Napredaka Kruševac, grającego już w drugiej lidze. W 2006 roku zakończył karierę.

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

W reprezentacji Jugosławii Sakić zadebiutował 23 września 1998 w zremisowanym 1:1 towarzyskim meczu z Brazylią. W latach 1998–2000 w drużynie narodowej rozegrał 6 spotkań.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]