Neofit VII (patriarcha Konstantynopola)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Neofit VII
Νεόφυτος Ζ΄
Patriarcha Konstantynopola
Kraj działania  Imperium Osmańskie
Data i miejsce urodzenia nieznana
Smyrna
Data i miejsce śmierci nieznana
Athos
Patriarcha Konstantynopola
Okres sprawowania 1789–1794; 1798–1801
Wyznanie prawosławne
Kościół Patriarchat Konstantynopolitański
Wybór patriarchy maj 1789; 1798

Neofit VII, gr. Νεόφυτος Ζ΄ – ekumeniczny patriarcha Konstantynopola w latach 1789–1794 i 1798–1801.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w Smyrnie. W maju 1789 został wybrany patriarchą. Zrezygnował 1 marca 1794 r. i udał się na Rodos, Patmos, a następnie na Górę Athos. Został ponownie wybrany na patriarchę w 1798 r. Panował do 17 czerwca 1801, kiedy ponownie zrezygnował. Został wtedy zesłany na Górę Athos.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Venance Grumel, Traité d'études byzantines, t. 1: La chronologie, Paris: Presses universitaires de France 1958, s. 439.
  • Steven Runciman, Wielki Kościół w niewoli. Studium historyczne patriarchatu konstantynopolitańskiego od czasów bezpośrednio poprzedzających jego podbój przez Turków aż do wybuchu greckiej wojny o niepodległość, przeł. Jan Stanisław Łoś, Warszawa: Pax 1973.