Nicholas Hytner

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Nicholas Hytner
Prawdziwe imię i nazwisko Nicholas Robert Hytner
Data i miejsce urodzenia 7 maja 1956
Manchester, Anglia
Zawód reżyser, scenarzysta, producent teatralny
Lata aktywności od 1985

Sir Nicholas Robert Hytner (ur. 7 maja 1956 w Manchesterze) – brytyjski reżyser, producent filmowy i teatralny. W latach 2003-2015 był dyrektorem artystycznym londyńskiego Królewskiego Teatru Narodowego. Laureat nagród BAFTA i Tony. Przedstawienia reżyserowane przez niego wystawiane są na scenach najpopularniejszych europejskich i amerykańskich teatrów oraz oper.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się na przedmieściach Manchesteru w rodzinie żydowskiej jako najstarsze z czworga dzieci Joyce Anity (z domu Myers) i Beneta Hytnera, adwokata[1]. Po ukończeniu Manchester Grammar School, studiował w Trinity Hall w Cambridge[2]. Po raz pierwszy zainteresował się teatrem, występując w produkcjach gimnazjalnych, a w Cambridge wyreżyserował sztuki Bertolta Brechta i zaangażował się w Cambridge Footlights Revue w Footlights.

Po Cambridge asystował przy produkcjach w English National Opera i pracował w teatrach prowincjonalnych. Wśród tych teatrów był Royal Exchange Theatre w Manchesterze, gdzie w latach 1985–1998 był zastępcą dyrektora. W 1989 Hytner rozpoczął współpracę z Królewskim Teatrem Narodowym, reżyserując swój pierwszy przebój muzyczny Miss Saigon z czasów wojny wietnamskiej. W latach 1990-1997 był dyrektorem stowarzyszonym w Królewskim Teatrze Narodowym.

Po raz pierwszy zdobył międzynarodowe uznanie za ekranizację Szaleństwo króla Jerzego (1994)[3] . Niezwykle udany musical Carousel (1992), na Broadwayu w 1994 zdobył pięć nagród Tony, a wśród nich za najlepszą nową adaptację musicalu, dla najlepszej aktorki drugoplanowej w musicalu (Audra McDonald), za najlepszą choreografię (Kenneth MacMillan), za najlepszą scenografię w musicalu (Bob Crowley) i dla najlepszego reżysera.

Hytner wyreżyserował także produkcje telewizyjne i takie firmy, jak Royal Shakespeare Company i English National Opera. W jego dorobku filmowym znalazł się dramat kostiumowy Czarownice z Salem (The Crucible, 1996), komediodramat Moja miłość (The Object of My Affection, 1998) i dramat muzyczny Światła sceny (Center Stage, 2000)[4].

W 1999 wyreżyserował komediodramat Dama w vanie (The Lady in the Van) na podstawie Alana Bennett​a z Maggie Smith.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

W mediach zdeklarował się jako homoseksualista[5].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Nicholas Hytner Biography (1956-) (ang.). Film Reference. [dostęp 2020-06-20].
  2. Sir Nicholas Hytner, english director (ang.). Encyklopedia Britannica. [dostęp 2020-06-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-06-20)].
  3. Rebecca Flint Marks: Nicholas Hytner Biography (ang.). AllMovie. [dostęp 2020-06-20].
  4. Nicholas Hytner (ang.). Rotten Tomatoes. [dostęp 2020-06-20].
  5. Matthew Hays (2000-05-11): Film this Week: Dancing Queen (ang.). Montreal Mirror. [dostęp 2020-06-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-06-20)].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]