Nicolaas Mansvelt

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Nicolaas Mansvelt (ur. 1852, zm. 1933) – holenderski nauczyciel, związany z Południową Afryką. Autor publikacji poświęconych niderlandzkiemu i afrikaans.

W Afryce Południowej działał od 1874. Pracował jako wykładowca języków (w tym niderlandzkiego) w Stellenbosch. W 1891 został mianowany superintendentem odpowiedzialnym za kwestie oświatowe w Pretorii. Dążył do zwiększenia poziomu merytorycznego przygotowania pedagogów zatrudnionych w Republice Południowoafrykańskiej. W tym celu sprowadzał masowo odpowiednio wyedukowany personel z Holandii. Tego typu postępowanie często budziło sprzeciw Burów, jednak jego pozytywne efekty przyczyniły się do przyznania Transwalowi Grand Prix na wystawie światowej w Paryżu w 1900[1]. Deportowany przez władze brytyjskie podczas II wojny burskiej, powrócił do ojczyzny.

Pozostawił między innymi Próbę słownika gwarowego [języka] przylądkowo-niderlandzkiego z objaśnieniami i uwagami dotyczącymi kraju, narodu i języka (1884), prace o związkach Holendrów z Południową Afryką i swoich działaniach jako superintendenta. Zestawił także Śpiewnik holendersko-afrikaans (1907)[2].

Uhonorowany doktoratem honoris causa uniwersytetu w Utrechcie (1894) oraz francuską Legią Honorową (1901).

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Jerzy. Koch: Historia literatury południowoafrykańskiej : literatura afrikaans : XVII-XIX wiek. Warszawa: "Dialog", 2004, s. 355. ISBN 83-88938-78-9.
  2. Jerzy. Koch: Historia literatury południowoafrykańskiej : literatura afrikaans : XVII-XIX wiek. Warszawa: "Dialog", 2004, s. 356. ISBN 83-88938-78-9.