Nicolas Zernov

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Nikołaj Michajłowicz Zernov (ros. Николай Михайлович Зернов; ur. 9 października 1898 w Moskwie[1], zm. 25 sierpnia 1980 w Oksfordzie[1]) – rosyjski historyk i teolog.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1917 ukończył szkołę średnią[1]. Studia teologiczne ukończył w 1925 na uniwersytecie w Belgradzie. Następnie kształcił się w Paryżu, będąc aktywnym w życiu emigracji rosyjskiej. Doktorat uzyskał w 1932 w Oksfordzie z zakresu historii Kościoła. W latach 1932-1947 był sekretarzem stowarzyszenia St. Albans i St. Sergius. Od 1947 profesor Keble Colege w Oksfordzie.

Wybrane publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Moscow, the third Rome, Londyn 1937.
  • St Sergius, builder of Russia, Londyn 1939.
  • The church of Eastern Christians, Londyn 1942.
  • Three Russdians Prophets: Khomiakov, Dostoevsky, Soloviev, Londyn 1944.
  • The Russians and their church, Londyn 1945.
  • The Christian East, The Estern Orthodox church and Indian Christianity, Delhi 1956.

Publikacje w języku polskim[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Зернов Николай Михайлович (ros.). zarubezhje.narod.ru. [dostęp 2014-02-16].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]