Niedźwiedzia Przełęcz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Niedźwiedzia Przełęcz
Państwo  Słowacja
Pasmo Tatry, Karpaty
Sąsiednie szczyty Wielicka Kopa, Zadnia Niedźwiedzia Czuba
Położenie na mapie Tatr
Mapa lokalizacyjna Tatr
Niedźwiedzia Przełęcz
Niedźwiedzia Przełęcz
Ziemia49°09′33,1″N 20°09′52,1″E/49,159194 20,164472

Niedźwiedzia Przełęcz (słow. Sedlo pod Velickou kopou[1], Medvedie sedlo[2]) – szeroka przełęcz położona w słowackich Tatrach Wysokich, w masywie Granatów Wielickich, w bocznej grani odchodzącej na południowy zachód od Staroleśnego Szczytu. Przełęcz należy do grupy Granackich Turni (wyższej z dwóch części Granatów Wielickich) i oddziela Wielicką Kopę od Zadniej Niedźwiedziej Czuby – najbardziej na północ wysuniętą z Niedźwiedzich Czub[1]. Przełęcz położona jest tuż poniżej tej ostatniej turni[3].

Jest to płytka, trawiasto-piarżysta przełęcz. Wejście na nią z Doliny Sławkowskiej i Doliny Wielickiej nie stwarza wielu trudności, lecz dostępne jest jedynie dla taterników. Przełęcz umożliwia dogodne wejście obiekty w masywie Granatów Wielickich. Stoki wschodnie i południowo-wschodnie opadają z niej do Niedźwiedziego Żlebu, położonego między dolinami Wielicką i Sławkowską[1].

Nazwy Niedźwiedziej Przełęczy, Niedźwiedzich Czub i Niedźwiedziego Żlebu związane są z tym, że okolice te bywają odwiedzane przez niedźwiedzie[1].

Pierwsze wejścia turystyczne:

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e Witold Henryk Paryski: Tatry Wysokie. Przewodnik taternicki. Część XIII. Litworowy Szczyt – Staroleśna Szczerbina. Warszawa: Sport i Turystyka, 1967, s. 250–251.
  2. Grzegorz Barczyk, Ryszard Jakubowski (red.), Adam Piechowski, Grażyna Żurawska: Bedeker tatrzański. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2000, s. 382. ISBN 83-01-13184-5.
  3. Jarosław Januszewski, Grzegorz Głazek, Witold Fedorowicz-Jackowski: Tatry i Podtatrze, atlas satelitarny 1:15 000. Warszawa: GEOSYSTEMS Polska Sp. z o.o., 2005, s. 141. ISBN 83-909352-2-8.