Niesamowity Spider-Man

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy filmu. Zobacz też: inne znaczenie.
Niesamowity Spider-Man
The Amazing Spider-Man
Ilustracja
logo filmu
Gatunek o superbohaterach
fantastyka naukowa
akcja
Rok produkcji 2012
Data premiery 13 czerwca 2012
4 lipca 2012 (Polska)
Kraj produkcji Stany Zjednoczone
Język angielski
Czas trwania 136 minut[1]
Reżyseria Marc Webb
Scenariusz James Vanderbilt
Alvin Sargent
Steve Kloves
Główne role Andrew Garfield
Emma Stone
Rhys Ifans
Denis Leary
Campbell Scott
Irrfan Khan
Martin Sheen
Sally Field
Muzyka James Horner
Zdjęcia John Schwartzman
Scenografia J. Michael Riva
Kostiumy Kym Barrett
Montaż Alan Edward Bell
Pietro Scalia
Produkcja Avi Arad
Matt Tolmach
Laura Ziskin
Wytwórnia Columbia Pictures
Marvel Entertainment
Laura Ziskin Productions
Arad Productions
Matt Tolmach Productions
Dystrybucja Sony Pictures Releasing
Budżet 230 000 000 USD
Przychody brutto 757 930 663 USD
Kontynuacja Niesamowity Spider-Man 2 (2014)

Niesamowity Spider-Man (oryg. The Amazing Spider-Man) – amerykański fantastycznonaukowy film akcji na podstawie serii komiksów o superbohaterze o tym samym imieniu wydawnictwa Marvel Comics. Za reżyserię odpowiadał Marc Webb na podstawie scenariusza Jamesa Vanderbilta, Alvina Sargenta i Steve’a Klovesa. Tytułową rolę zagrał Andrew Garfield, a obok niego w głównych rolach wystąpili: Emma Stone, Rhys Ifans, Denis Leary, Campbell Scott, Irrfan Khan, Martin Sheen i Sally Field.

Peter Parker zostaje ugryziony przez genetycznie zmodyfikowanego pająka, wskutek czego zyskuje nowe nadludzkie zdolności podobne do pajęczych i postanawia ocalić miasto przed tajemniczym wrogiem, Jaszczurem.

Światowa premiera filmu miała miejsce 13 czerwca 2012 roku w Tokio. W Polsce zadebiutował on 4 lipca tego samego roku. Film przy budżecie 230 milionów dolarów zarobił ponad 757 milionów. Otrzymał on przeważnie pozytywne oceny od krytyków. Jest to reboot trylogii Sama Raimiego z Tobey’em Maguirem w roli głównej zapoczątkowany filmem Spider-Man z 2002 roku. Powstała jego kontynuacja Niesamowity Spider-Man 2 z 2014, a dwa kolejne filmy zostały ostatecznie anulowane. Po drugim filmie studio zdecydowało się na kolejny reboot jako część franczyzy Marvel Cinematic Universe z Tomem Hollandem w roli Spider-Mana.

Streszczenie fabuły[edytuj | edytuj kod]

Młody Peter Parker odkrywa, jak włamano się do gabinetu jego ojca Richarda Parkera. Rodzice Petera zbierają ukryte dokumenty, zaprowadzają go do domu ciotki May i wujka Bena, a następnie w tajemniczy sposób znikają[2].

Wiele lat później nastoletni Peter Parker uczy się w Midtown Science High School, gdzie jest prześladowany przez Flasha Thompsona. Parker zwrócił swoją uwagę na Gwen Stacy. W domu Parker odnajduje dokumenty swojego ojca, z których dowiaduje się, że jego ojciec pracował z innym naukowcem, doktorem Curtem Connorsem z Oscorp nad genetyką międzygatunkową. Postanawia wkraść się do Oscorp, gdzie wchodzi do laboratorium, w którym znajdują się genetycznie zmodyfikowane pająki. Tam zostaje ugryziony przez jednego z nich. Później odkrywa, że rozwinęły się w nim zdolności podobne do pajęczych, super siła, wyostrzone zmysły, refleks, zwinność i szybkość[2].

Po przeczytaniu dokumentów ojca, Parker postanawia odwiedzić Connorsa, któremu ujawnia, że jest synem Richarda Parkera i podaje Connorsowi „algorytm rozpadu” z dokumentów swojego ojca, który jest brakującym elementem do przeprowadzenia eksperymentu Connorsa dotyczącego regeneracji kończyn. Connors jest naciskany przez swojego przełożonego, Rajita Rathę, aby opracował lekarstwo dla umierającego szefa Oscorp, Normana Osborna. Parker przypadkowo rozbija szybę tablicy podczas meczu koszykówki. Wujek Ben zostaje wezwany do biura dyrektora. Wcześniej poprosił Parkera, aby odebrał ciocię May późnym wieczorem, jednak Parker o tym zapomniał, kiedy pomagał Connorsowi w laboratorium. W domu on i wujek Ben kłócą się, a Parker wychodzi. W pobliskim sklepie Parker próbuje kupić mleko, ale kiedy brakuje mu kilku centów, kasjer odmawia mu sprzedaży. W momencie, kiedy złodziej napada na ten sklep, Parker na złość sklepikarzowi, pozwala mu uciec. Podczas poszukiwania Parkera, wujek Ben próbuje zatrzymać złodzieja i zostaje przez niego zabity. Parker odnajduje wuja na chodniku[2].

Dzięki swoim zdolnościom, Parkerowi udaje się wyśledzić przestępcę pasującego do opisu złodzieja i zabójcy wuja. Po zaatakowaniu mężczyzny zostaje dostrzeżony przez grupę, która zaczyna go gonić. Kiedy trafia do opuszczonej siłowni, zauważa plakat zapaśnika, który inspiruje go stworzenia maski ukrywającej jego twarz i całego stroju. Postanawia też skonstruować urządzenie na nadgarstki z wyrzutniami sieci. Później, podczas kolacji z rodziną Gwen, dochodzi do burzliwej rozmowy pomiędzy Parkerem, a ojcem Gwen, kapitanem policji, George’em Stacy’em, na temat motywów zamaskowanego strażnika. Po obiedzie Parker ujawnia swoją sekretną tożsamość przed Gwen i się całują[2].

Po sukcesie eksperymentów na myszach z jaszczurczym DNA, Ratha żąda od Connorsa natychmiastowego rozpoczęcia prób na ludziach. Connors odmawia testów i narażania niewinnych ludzi. Ratha zwalnia Connorsa i postanawia przetestować serum Connorsa w szpitalu jako szczepionka przeciw grypie. Zdesperowany Connors postanawia wykonać eksperyment na sobie i mdleje. Po odzyskaniu przytomności odkrywa, że jego brakujące ramię się zregenerowało. Po odkryciu, że Ratha jest w drodze do szpitala, Connors postanawia go powstrzymać. Jednak jego skóra staje się zielona. Po drodze Connors przemienił się w brutalną hybrydę człowieka i jaszczurki, która na Williamsburg Bridge zaczyna rzucać samochodami z mostu, w tym Rathę. Parker jak Spider-Man wyłapuje spadające samochody i przyczepia je swoimi sieciami do mostu[2].

Peter podejrzewa, że Connors to Jaszczur. Po nieudanej walce ze stworzeniem w kanałach, Jaszczur poznaje prawdziwą tożsamość Spider-Mana poprzez imię i nazwisko z pozostawionego aparatu oraz wyrusza za Parkerem do szkoły, gdzie ponownie walczą. Policja rozpoczyna obławę zarówno na Spider-Mana, jak i na Jaszczura. Spider-Man zostaje osaczony, a kapitan Stacy po zdjęciu jego maski odkrywa, że jest to Parker. Jaszczur planuje uczynić wszystkich ludzi podobnymi do jaszczurek i uwalnia chemiczną chmurę z budynku Oscorp. Chce wyeliminować słabości, które jego zdaniem nękają ludzkość. Gwen włamuje się do Oscorp i tworzy antidotum. Parker rozprasza je przywracając Connorsa do jego ludzkiej postaci. Przed tym Connorsowi udaje się śmiertelnie ranić ojca Gwen. Przed śmiercią Stacy prosi Parkera, aby ten unikał Gwen, aby zapewnić jej bezpieczeństwo. Parker się zgadza, ale później w szkole ulega Gwen i ponownie zaczynają się widywać[2].

W scenie pomiędzy napisami Connors znajduje się w celi, gdzie rozmawia z mężczyzną w cieniu, który się pyta Connorsa, czy Parker zna prawdę o swoim ojcu. Connors informuje go, że nie wie i prosi mężczyznę, aby pozostawił Parkera w spokoju[2].

Obsada[edytuj | edytuj kod]

  • Andrew Garfield jako Peter Parker / Spider-Man, uzdolniony siedemnastolatek, który zmaga się z utratą rodziców. Wychowywany jest przez ciocię May i wujka Bena. Zyskał nadludzkie zdolności w skutek ugryzienia przez genetycznie zmodyfikowanego pająka i po zabójstwie wujka decyduje się na walkę z przestępczością jako „Spider-Man”[4]. Max Charles zagrał Petera jako dziecko[5].
  • Emma Stone jako Gwen Stacy, koleżanka z liceum i miłość Parkera[6].
  • Rhys Ifans jako Curt Connors / Jaszczur, jeden z czołowych naukowców pracujących Oscorp, który próbuje opracować rewolucyjne serum regenerujące, aby pomóc w odrastaniu kończyn i ludzkiej tkanki. W skutek pomyłki zostaje przekształcony w potwora znanego „Jaszczur”[7].
  • Denis Leary jako George Stacy, ojciec Gwen, kapitan policji, który ściga zarówno Spider-Mana, jak i Jaszczura[8].
  • Campbell Scott jako Richard Parker, ojciec Petera, mąż Mary[5].
  • Irrfan Khan jako Rajit Ratha, dyrektor Oscorp i bezpośredni przełożony Connorsa[5].
  • Martin Sheen jako Ben Parker, wujek Petera, mąż May[5].
  • Sally Field jako May Parker, ciocia Petera, żona Bena[5].

Ponadto w filmie wystąpili: Embeth Davidtz jako Mary Parker, matka Petera i żona Richarda[5]; Kari Coleman jako Helen Stacy, matka Gwen i żona George’a[9]; Chris Zylka jako Flash Thompson, kapitan licealnej drużyny koszykówki Midtown Science High, który dręczy Parkera[5]; Hannah Marks jako Missy Kallenback, mało popularna koleżanka z liceum Parkera, która się w nim podkochuje; Leif Gantvoort jako włamywacz, który zabił Bena Parkera[9] oraz Michael Massee jako Gustav Fiers, tajemniczy mężczyzna, z którym Connors rozmawiał w więzieniu[10][11].

W roli cameo pojawił się twórca postaci, Stan Lee[12].

Andrew Garfield
(Peter Parker / Spider-Man)
Emma Stone
(Gwen Stacy)
Rhys Ifans
(Curt Connors / Jaszczur)
Denis Leary
(George Stacy)
Campbell Scott
(Richard Parker)
Irrfan Khan
(Rajit Ratha)
Martin Sheen
(Ben Parker)
Sally Field
(May Parker)

Produkcja[edytuj | edytuj kod]

Rozwój projektu[edytuj | edytuj kod]

Marc Webb, reżyser filmu

W 2008 roku Sony Pictures zaczęło przygotowania do kontynuacji filmu Spider-Man 3 , którego reżyserią miał zająć się ponownie Sam Raimi[13]. Amerykańska data premiery została zapowiedziana na 6 maja 2011 roku[14]. W październiku tego samego roku James Vanderbilt został zatrudniony do napisania scenariusza[13]. Nad scenariuszem pracowali również David Lindsay-Abaire i Gary Ross[15].

W styczniu 2010 roku Sony Pictures ogłosiło, że studio anulowało dalszą produkcję czwartej części z powodu odejścia Raimiego. Raimi według doniesień zrezygnował z projektu z powodu możliwości dotrzymania planowanej amerykańskiej premiery filmu w 2011 roku. Reżyserowi również nie odpowiadał żaden z czterech zaproponowanych scenariuszy. Poinformowano wtedy, że studio planuje reboot serii z nowym aktorem w tytułowej roli z premierą w 2012 roku. Avi Arad, Matt Tolmach i Laura Ziskin pozostali producentami filmu[16]. W następnych dniach poinformowano, że Marc Webb został zatrudniony na stanowisku reżysera[17]. W maju 2010 roku poinformowano, że Alvin Sargent pracuje nad scenariuszem do filmu[18].

Casting[edytuj | edytuj kod]

W maju 2010 roku ujawniono, że o rolę Petera Parkera ubiegają się Jamie Bell, Alden Ehrenreich, Frank Dillane, Andrew Garfield i Josh Hutcherson[19]. Miesiąc później wyjawiono, że pod uwagę studio bierze również Aarona Johnsona i Antona Yelchina[20]. Na początku lipca tego samego roku poinformowano, że Garfield zagra tytułową rolę[4].

W sierpniu 2010 roku wśród kandydatek do roli pojawiły się Lily Collins, Ophelia Lovibond, Imogen Poots, Teresa Palmer, Emma Roberts, Mary Elizabeth Winstead[21]. Później ujawniono, że o angaż starały się również Emma Stone, Mia Wasikowska[22], Dianna Agron, Georgina Haig i Dominique McElligott. W październiku tego samego roku poinformowano, że studio zatrudniło Stone do roli Gwen[6].

W tym samym miesiącu do obsady dołączył Rhys Ifans jako Curt Connors / Jaszczur[7]. W listopadzie poinformowano, że w trakcie negocjacji ról wujka Bena i cioci May są Martin Sheen i Sally Field[23]. W tym samym miesiącu do obsady dołączył Denis Leary jako George Stacy[8]. W grudniu poinformowano, że Campbell Scott zagra w filmie, a Julianne Nicholson i Irrfan Khan prowadzą rozmowy ze studiem[24]. Później Embeth Davidtz zastąpiła w roli Nicholson[25].

Zdjęcia i postprodukcja[edytuj | edytuj kod]

Zdjęcia do filmu rozpoczęły się 6 grudnia 2010 roku[26] w Los Angeles[27] pod roboczym tytułem Fiona’s Tale[28]. Dwa tygodnie film kręcony był w Nowym Jorku[28]. W kwietniu 2011 roku prace na planie dobiegły końca, a w maju film rozpoczął etap postprodukcji[29]. Dokrętki miały miejsce w listopadzie 2011 roku w Nowym Jorku[30] i w grudniu tego samego roku w Los Angeles[31].

Za zdjęcia odpowiadał John Schwartzman, za scenografię J. Michael Riva, a za kostiumy Kym Barrett. Montażem zajęli się Alan Edward Bell i Pietro Scalia[5]

Muzyka[edytuj | edytuj kod]

Do skomponowania muzyki do filmu zatrudniony został James Horner. Ścieżka dźwiękowa The Amazing Spider-Man: Music from the Motion Picture z muzyką Hornera została wydana 3 lipca 2012 roku przez Sony Classical[32].

Wydanie[edytuj | edytuj kod]

Światowa premiera filmu Niesamowity Spider-Man miała miejsce 13 czerwca 2012 roku w Tokio. Podczas wydarzenia uczestniczyła obsada i produkcja filmu oraz zaproszeni specjalni goście. Premierze tej towarzyszył czerwony dywan oraz szereg konferencji prasowych[33]. Dla szerszej publiczności w Stanach Zjednoczonych zadebiutował 3 lipca tego samego roku[34]. Premiera w Polsce odbyła się 4 lipca tego samego roku[35].

Odbiór[edytuj | edytuj kod]

Box office[edytuj | edytuj kod]

Film przy budżecie 230 milionów dolarów zarobił ponad 757 milionów, z czego ponad 260 milionów w Stanach Zjednoczonych i Kanadzie oraz prawie 1,5 miliona w Polsce[36].

Krytyka w mediach[edytuj | edytuj kod]

Film otrzymał przeważnie pozytywne oceniony od krytyków. W serwisie Rotten Tomatoes 73% z 331 recenzji filmu jest pozytywnych (średnia ocen wyniosła 6,64 na 10)[37]. Na portalu Metacritic średnia ocen z 42 recenzji wyniosła 66 punktów na 100[38]. Natomiast według serwisu CinemaScore publiczność przyznała mu ocenę A- w skali od F do A+[34].

Nominacje[edytuj | edytuj kod]

Rok Ceremonia Kategoria Nominowani Rezultat Przypis
2012 Teen Choice Awards Ulubiony aktor lata Andrew Garfield Nominacja [39]
Ulubiona aktorka lata Emma Stone Nominacja
Ulubiony czarny charakter Rhys Ifans Nominacja
Ulubiony film lata Niesamowity Spider-Man Nominacja
Golden Schmoes Awards Największe rozczarowanie Niesamowity Spider-Man Nominacja [40]
2013 People’s Choice Awards Ulubiony film Niesamowity Spider-Man Nominacja [41]
Ulubiony film akcji Niesamowity Spider-Man Nominacja
Ulubiona seria filmowa Niesamowity Spider-Man Nominacja
Ulubione ekranowe dopasowanie Andrew Garfield, Emma Stone Nominacja
Ulubiony filmowy superbohater Andrew Garfield Nominacja
Ulubiona twarz bohaterska Emma Stone Nominacja
Amerykańska Gildia Aktorów Filmowych Najlepszy zespół kaskaderski w filmie Niesamowity Spider-Man Nominacja [42]
Kids’ Choice Awards Ulubiony film Niesamowity Spider-Man Nominacja [43]
Ulubiony aktor filmowy Andrew Garfield Nominacja
Ulubiony męski kopacz tyłków Andrew Garfield Nominacja
Saturn Awards Najlepszy film fantasy Niesamowity Spider-Man Nominacja [44]
Annie Awards Najlepsza animacja postaci w filmie aktorskim Mike Beaulieu, Roger Vizard, Atsushi Sato, Jackie Koehler, Derek Esparza, Richard Smith, Max Tyrie Nominacja [45]
Najlepsze efekty animowane w filmie aktorskim Stephen Marshall, Joseph Pepper, Dustin Wicke Nominacja
VES Awards Najlepsza wirtualne zdjęcia w filmie aktorskim Rob Engle, David Schaub, Cosku Turhan, Max Tyrie Nominacja [46]

Kontynuacja i anulowane spin-offy[edytuj | edytuj kod]

W sierpniu 2011 roku Sony Pictures wyznaczyło datę premiery sequela[47]. Niesamowity Spider-Man 2 miał premierę w 2014 roku. Przeciwnikami Spider-Mana byli Max Dillon / Electro zagrany przez Jamiego Foxxa oraz Harry Osborn / Zielony Goblin, w tą rolę wcielił się Dane DeHaan[48]. Webb ponownie zajął się reżyserią, a scenariusz napisali Alex Kurtzman, Roberto Orci i Jeff Pinkner[49].

W 2013 roku studio poinformowało, że Niesamowity Spider-Man 3 będzie miał premierę w 2016 roku. Kurtzman, Orci i Pinkner ponownie mięli zająć się scenariuszem. Wyznaczona została również data czwartej części na 2018 roku[50]. W trakcie rozwoju były również spin-offy serii. Sinister Six miał datę premiery zaplanowaną na 2016 rok. Stanowisko reżysera i scenarzysty objął Drew Goddard. Kurtzman, Orci i Ed Solomon zostali zatrudnieni do napisania scenariusza do Venoma. Kurtzman miał zająć się również jego reżyserią[51][52]. We wstępnej fazie rozwoju były też filmy o Felicji Hardy / Black Cat ze scenariuszem Lisy Joy Nolan oraz Spider-Man 2099 z zaplanowaną datą premiery na koniec 2017 roku. Film o Venomie początkowo był planowany jako spin-off filmu Spider-Man 3 Sama Raimiego[53].

Początkowo studio przełożyło datę premiery trzeciej części na 2018 roku bez ustalania daty dla czwartej[54]. Ostatecznie kontynuacje i spin-offy w planowanej wersji zostały anulowane[55].

W 2018 roku premierę miał film Venom w reżyserii Rubena Fleischera i ze scenariuszem Scotta Rosenberga, Jeffa Pinknera, Kelly Marcel i Willa Bealla, który nie jest powiązany z żadnym filmem o Spider-Manie. W tytułowej roli wystąpił Tom Hardy[56][57]. Sequel Venom 2: Carnage zapowiedziany został na 2021 rok[58].

Reboot: Marvel Cinematic Universe[edytuj | edytuj kod]

W 2014 roku po ataku hackerskim wyciekły do opinii publicznej maile z Sony Pictures, w którym studio rozważało powrót Sama Raimiego na stanowisko reżysera, jak i nową serię w porozumieniu z Marvel Studios oraz włączeniu postaci do franczyzy Marvel Cinematic Universe[59]. W 2015 roku porozumienie między studiami zostało osiągnięte i w lutym oficjalnie poinformowano, że Spider-Man zostanie włączony do MCU[55][60]. W roli Petera Parkera został obsadzony Tom Holland[61]. Postać pojawiła się po raz pierwszy w filmie Kapitan Ameryka: Wojna bohaterów[62]. W 2017 roku premierę miał Spider-Man: Homecoming w reżyserii Jona Wattsa. Głównym przeciwnikiem Spider-Mana został Michael Keaton jako Adrian Toomes / Vulture. W filmie pojawiły się postacie przedstawione w innych filmach franczyzy: Jon Favreau jako Happy Hogan, Gwyneth Paltrow jako Pepper Potts, Chris Evans jako Steve Rogers / Kapitan Ameryka, Martin Starr jako Roger Harrington i Robert Downey Jr. jako Tony Star / Iron Man[63]. Holland później powtórzył swoją rolę w Avengers: Wojna bez granic z 2018[64] i Avengers: Koniec gry z 2019 roku[65].

W 2019 roku premierę miał drugi film z serii Spider-Man: Daleko od domu ponownie w reżyserii Wattsa. Antagonistą w filmie był Quentin Beck / Mysterio, którego zagrał Jake Gyllenhaal. Podobnie jak w pierwszej części pojawiły się też inne postacie z franczyzy. Ponownie pojawili się Favreau i Starr, ale również wystąpili: Samuel L. Jackson jako Nick Fury, Cobie Smulders jako Maria Hill, Ben Mendelsohn jako Talos i Sharon Blynn jako Soren[66]. W sierpniu 2019 roku studia zakończyły współpracę wskutek braku porozumienia, natomiast miesiąc późnej Disney i Sony doszły do nowego porozumienia dotyczącego trzeciej części i jednego dodatkowego filmu, obu jako część MCU[67]. Premiera trzeciej części została zaplanowana na koniec 2021 roku[68]. Holland powróci w tytułowej roli, a Watts na stanowisku reżysera[69].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. The Amazing Spider-Man (ang.). British Board of Film Classification. [dostęp 2020-08-13]. [zarchiwizowane z tego adresu].
  2. a b c d e f g Niesamowity Spider-Man, reż. Marc Webb
  3. Jacek Stankiewicz: „Niesamowity Spider-Man”: obsada polskiego dubbingu (pol.). polski-dubbing.pl. [dostęp 2012-05-28]. [zarchiwizowane z tego adresu].
  4. a b It's Official! Andrew Garfield to Play Spider-Man! (ang.). Coming Soon. [dostęp 2010-07-01]. [zarchiwizowane z tego adresu].
  5. a b c d e f g h Boyd van Hoeji: The Amazing Spider-Man (ang.). Variety. [dostęp 2012-06-21]. [zarchiwizowane z tego adresu].
  6. a b Mike Fleming Jr.: 'SPIDER-MAN' UPDATE: Emma Stone To Be Offered Role Of Mary Jane Watson (ang.). Entertainment Weekly. [dostęp 2010-10-02]. [zarchiwizowane z tego adresu].
  7. a b Jeff Sneider: Exclusive: Sony’s New ‘Spider-Man’ Villain Is … The Lizard! (ang.). The Wrap. [dostęp 2010-10-13]. [zarchiwizowane z tego adresu].
  8. a b Borys Kit: EXCLUSIVE: Denis Leary to Join Spider-Man Reboot (ang.). The Hollywood Reporter. [dostęp 2010-11-17]. [zarchiwizowane z tego adresu].
  9. a b The Amazing Spider-Man Blu-ray + DVD Review (ang.). DVD Izzy. [dostęp 2012-11-09]. [zarchiwizowane z tego adresu].
  10. Sean O’Connell: Who Is That Guy in the ‘The Amazing Spider-Man’ Post-Credit Scene? (ang.). Screen Crush. [dostęp 2012-07-05]. [zarchiwizowane z tego adresu].
  11. David Sims: Do Audiences Realize 'The Amazing Spider-Man' is Trying to Launch a Spinoff? (ang.). The Atlantic. [dostęp 2014-05-06]. [zarchiwizowane z tego adresu].
  12. Rachel Yang: Here’s Every Single Stan Lee Marvel Cameo (ang.). Variety. [dostęp 2018-11-12]. [zarchiwizowane z tego adresu].
  13. a b Shawn Adler: Tobey Maguire, Sam Raimi Sign On For 'Spider-Man 4': Report (ang.). MTV. [dostęp 2008-09-05]. [zarchiwizowane z tego adresu].
  14. Rodrigo Perez: EXCLUSIVE: Sam Raimi ‘Can’t Imagine’ Doing ‘Spider-Man 4’ Without Kirsten Dunst, Only Working On Fourth Film (ang.). MTV. [dostęp 2009-03-15]. [zarchiwizowane z tego adresu].
  15. Michael Fleming: Sony sets writer to spin 'Spider-Man' (ang.). Variety. [dostęp 2009-08-16]. [zarchiwizowane z tego adresu].
  16. Exclusive: 'Spider-Man 4' Scrapped; Sam Raimi & Tobey Maquaire & cast out; Franchise Reboot for 2012 (ang.). Deadline Hollywood. [dostęp 2000-07-31]. [zarchiwizowane z tego adresu].
  17. Nikki Finke, Mike Fleming Jr: TOLDJA! Sony Announces '(500) Days' Marc Webb As 'Spider-Man' Reboot Director (ang.). Deadline Hollywood. [dostęp 2010-01-19]. [zarchiwizowane z tego adresu].
  18. Alvin Sargent spit-shining 'Spider-Man' reboot (exclusive) (ang.). The Hollywood Reporter. [dostęp 2010-05-14]. [zarchiwizowane z tego adresu].
  19. Borys Kit: Meet the men who could play Spider-Man (ang.). The Hollywood Reporter. [dostęp 2010-05-27]. [zarchiwizowane z tego adresu].
  20. Steven Zeitchik: Kick-Ass' star Aaron Johnson on the short list for Spider-Man reboot (ang.). Los Angeles Times. [dostęp 2010-06-11]. [zarchiwizowane z tego adresu].
  21. Borys Kit: Will one of these women be Spider-Man's love interest? (exclusive) (ang.). The Hollywood Reporter. [dostęp 2010-08-19]. [zarchiwizowane z tego adresu].
  22. Justin Kroll, Andrew Stewart: Emma Stone tangled in Sony’s web (ang.). Variety. [dostęp 2010-09-23]. [zarchiwizowane z tego adresu].
  23. Jeff Sneider: Martin Sheen & Sally Field in Talks to Raise ‘Spider-Man’ (ang.). The Wrap. [dostęp 2010-11-04]. [zarchiwizowane z tego adresu].
  24. Borys Kit: EXCLUSIVE: Spider-Man Gets a Set of Parents and Another Villain (ang.). The Hollywood Reporter. [dostęp 2010-12-03]. [zarchiwizowane z tego adresu].
  25. B. Alan Orange: The Amazing Spider-Man Richard and Mary Parker Photo (ang.). Movie Web. [dostęp 2011-02-04]. [zarchiwizowane z tego adresu].
  26. Spider-Man Starts Shooting Using Epic Digital Cameras (ang.). Superhero Hype. [dostęp 2010-12-07]. [zarchiwizowane z tego adresu].
  27. Spider-Man and Men in Black III Start Dates (ang.). Coming Soon. [dostęp 2010-08-01]. [zarchiwizowane z tego adresu].
  28. a b Updated information for ‘The Amazing Spider-Man’ filming in Manhattan this weekend! (ang.). OLV. [dostęp 2011-04-27]. [zarchiwizowane z tego adresu].
  29. Marc Malkin: Spider-Man Reboot Wrapping Up Filming...Finally (ang.). E! Entertainment. [dostęp 2011-04-27]. [zarchiwizowane z tego adresu].
  30. ‘The Amazing Spider-Man’ Filming Locations in New York City for November 17 & 18, 2011 (ang.). OLV. [dostęp 2011-11-16]. [zarchiwizowane z tego adresu].
  31. The Amazing Spider-Man Wire Work Reshoot Photos with Andrew Garfield (ang.). Movie Web. [dostęp 2011-12-08]. [zarchiwizowane z tego adresu].
  32. ‘The Amazing Spider-Man’ Soundtrack Details (ang.). Film Music Reporter. [dostęp 2012-05-22]. [zarchiwizowane z tego adresu].
  33. Chris Gallagher, Elaine Lies: Spider-Man swings into Tokyo for "Amazing" premiere (ang.). Yahoo. [dostęp 2012-06-14]. [zarchiwizowane z tego adresu].
  34. a b Grady Smith: Box office update: 'The Amazing Spider-Man' earns a record-breaking $35 million on Tuesday (ang.). Entertainment Weekly. [dostęp 2012-07-05]. [zarchiwizowane z tego adresu].
  35. Katarzyna Sobiechowska-Szuchta: "Niesamowity Spider-Man" od 4 lipca w kinach (pol.). RMF24. [dostęp 2012-06-25]. [zarchiwizowane z tego adresu].
  36. The Amazing Spider-Man (ang.). Box Office Mojo. [dostęp 2020-07-27].
  37. The Amazing Spider-Man (ang.). Rotten Tomatoes. [dostęp 2020-07-27].
  38. The Amazing Spider-Man (ang.). Metacritic. [dostęp 2020-07-27].
  39. Philiana Ng: Teen Choice Awards 2012: 'Breaking Dawn,' 'Snow White' Lead Second Wave of Nominees (ang.). The Hollywood Reporter. [dostęp 2012-06-14]. [zarchiwizowane z tego adresu].
  40. Golden Schmoes winners and nominees 2012 (ang.). joblo.com. [dostęp 2020-08-08]. [zarchiwizowane z tego adresu].
  41. Maane Khatchatourian: The People's Choice Awards nominees (ang.). Entertainment Weekly. [dostęp 2012-11-15]. [zarchiwizowane z tego adresu].
  42. SAG Awards 2013: The complete winners and nominees list (ang.). Los Angeles Times. [dostęp 2013-01-27]. [zarchiwizowane z tego adresu].
  43. Amy Bell: Nickelodeon Kids' Choice Awards 2013: Winners in full (ang.). Digital Spy. [dostęp 2013-03-24]. [zarchiwizowane z tego adresu].
  44. 39th Annual Saturn Awards (PDF) (ang.). Saturn Awards. [dostęp 2020-08-15]. [zarchiwizowane z tego adresu].
  45. Carolyn Giardina, Jordan Zakarin: Disney Leads Annie Award Best Picture Nominations (ang.). The Hollywood Reporter. [dostęp 2012-03-12]. [zarchiwizowane z tego adresu].
  46. 11th Annual VES Awards (ang.). Visual Effects Society. [dostęp 2020-08-12]. [zarchiwizowane z tego adresu].
  47. Ben Kendrick: Sony Schedules 'The Amazing Spider-Man 2' Release Date (ang.). Screen Rant. [dostęp 2011-08-05]. [zarchiwizowane z tego adresu].
  48. Guy Lodge: Film Review: ‘The Amazing Spider-Man 2’ (ang.). Variety. [dostęp 2014-04-08]. [zarchiwizowane z tego adresu].
  49. Tatiana Siegel: Andrew Garfield and Director Marc Webb to Return for 'Amazing Spider-Man' Sequel (ang.). The Hollywood Reporter. [dostęp 2012-09-28]. [zarchiwizowane z tego adresu].
  50. Pamela McClintock: Sony Sets Release Dates for Third and Fourth 'Amazing Spider-Man' Films (ang.). The Hollywood Reporter. [dostęp 2013-06-17]. [zarchiwizowane z tego adresu].
  51. Simon Brew: EXCLUSIVE: Sinister Six and Venom Movies Will Arrive Before Amazing Spider-Man 4 (ang.). Den of Geek. [dostęp 2014-04-10]. [zarchiwizowane z tego adresu].
  52. Dominic Patten: Sony Sets Spider-Man Spinoffs ‘Venom,’ ‘Sinister Six’ With New “Franchise Brain Trust” (ang.). Deadline Hollywood. [dostęp 2013-12-13]. [zarchiwizowane z tego adresu].
  53. Paul Fischer: Avi Arad for “Bratz” (ang.). darkhorizons.com. [dostęp 2007-07-24]. [zarchiwizowane z tego adresu].
  54. Dave McNary: Sony Pushes Back ‘Spider-Man 3’ to 2018, Dates ‘Sinister Six’ for 2016 (ang.). Variety. [dostęp 2014-07-23]. [zarchiwizowane z tego adresu].
  55. a b Marc Graser, Brent Lang: Spider-Man: How Sony, Marvel Will Benefit from Unique Deal (EXCLUSIVE) (ang.). Variety. [dostęp 2015-02-10]. [zarchiwizowane z tego adresu].
  56. Anita Busch: Tom Hardy Is ‘Venom’ In New Sony Marvel Film To Be Directed By Ruben Fleischer (ang.). Deadline Hollywood. [dostęp 2017-05-19]. [zarchiwizowane z tego adresu].
  57. Cooper Hood: Venom Movie Reportedly Set by Sony for 2018 Release [Updated] (ang.). Screen Rant. [dostęp 2017-03-16]. [zarchiwizowane z tego adresu].
  58. Anthony D’Alessandro: ‘Venom’ Sequel Swings To Summer 2021 With New Title (ang.). Deadline Hollywood. [dostęp 2020-04-21]. [zarchiwizowane z tego adresu].
  59. Angie Han: Sony Leak Reveals Studio Considering Lord/Miller Spider-Man Comedy, Marvel Crossover (ang.). /Film. [dostęp 2014-12-09]. [zarchiwizowane z tego adresu].
  60. Marvel: Sony Pictures Entertainment Brings Marvel Studios Into The Amazing World Of Spider-Man (ang.). marvel.com. [dostęp 2015-02-10]. [zarchiwizowane z tego adresu].
  61. Marvel: Sony Pictures and Marvel Studios Find Their 'Spider-Man' Star and Director (ang.). marvel.com. [dostęp 2015-06-23]. [zarchiwizowane z tego adresu].
  62. Justin Chang: Film Review: ‘Captain America: Civil War’ (ang.). Variety. [dostęp 2016-04-13]. [zarchiwizowane z tego adresu].
  63. Owen Gleiberman: Film Review: ‘Spider-Man: Homecoming’ (ang.). Variety. [dostęp 2017-06-29]. [zarchiwizowane z tego adresu].
  64. Owen Gleiberman: Film Review: ‘Avengers: Infinity War’ (ang.). Variety. [dostęp 2018-04-24]. [zarchiwizowane z tego adresu].
  65. Peter Debruge: Film Review: ‘Avengers: Endgame’ (ang.). Variety. [dostęp 2019-04-23]. [zarchiwizowane z tego adresu].
  66. Owen Gleiberman: Film Review: ‘Spider-Man: Far From Home’ (ang.). Variety. [dostęp 2019-07-27]. [zarchiwizowane z tego adresu].
  67. Brent Lang: Spider-Man Will Stay in the Marvel Cinematic Universe (ang.). Variety. [dostęp 2019-09-27]. [zarchiwizowane z tego adresu].
  68. Jordan Moreau: ‘Spider-Man: Far From Home’ Sequel Delayed to December 2021 (ang.). Variety. [dostęp 2020-07-24]. [zarchiwizowane z tego adresu].
  69. Ruben V. Nepales: Tom Holland excited to shoot ‘Spider-Man 3,’ says story is ‘absolutely ‘insane’ (ang.). Inquirer. [dostęp 2020-03-12]. [zarchiwizowane z tego adresu].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]